Ruben van Luijk - Groen (debuut)

Liefde in tijden van bijbelstudie

Heerlijk boek, heb er van genoten, mag op de long/shortlist.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/ruben-van-luijk

Dettie

Hé leuk, heb je er weer eentje?? Nu ben ik benieuwd natuurlijk!

De bijbel komt er weinig aan te pas in dit boek Marjo, maar ik vond het wel een leuk boek. Geen idee of jij het wat vindt. (Dat weet ik trouwens nooit bij jou)

Dettie

Echt het droombeeld is zij niet:

‘Ze had nu niet bepaald het figuur van Claudia Schiffer, was feitelijk een heel gewoon gereformeerd meisje, een klein mollig dingetje met bijna onopvallende borstjes. Cupmaten interesseerden me weliswaar niet zo, maar misschien had ze wel van die hangtietjes...'

En toch is zij dé vrouw voor hem.

Bovenstaande is een stukje uit de recensie op de site “leestafel’ over het boek ‘Groen’ van Ruben van Luijk.

Reden om daar toch eens een reactie overheen te laten gaan.

De recensent(e) identificeert zich met de schrijver door diens analyse van de vrouw waar het allemaal om draait stevig te ondersteunen.

Dat een vrouw ‘niet het droombeeld’ c.q. Claudia Schiffer is?

Nou ja, daarmee komt dat droombeeld van de recensent(e) aardig in de buurt van een plastic neukpop. Of sla ik daarmee de ideale vrouw nou echt aan spetters?

Maar vooruit, het zij de recensent(e) en de schrijver gegund want wakker liggen is ook zo wat. Zij liever als ik, zo’n kouwe kut!

Maar dan…

Hij, de Almachtige heeft gekozen. Hij heeft Zijn keuze bepaald. Toch nog, ondanks alles.

Het ‘dingetje’ mag Hem op haar knieën danken dat Hij haar heeft gekozen, ondanks het risico dat alles nog hangt ook. Dat zij dé vrouw is, weliswaar gereduceerd tot een soort keurkoe, waardoor de Almachtige schrijver denkt zich dit soort uitspraken ongestraft te kunnen veroorloven. Je zult maar de Verkozene zijn!

En het adembenemend vrolijke commentaar van de recensent(e) bevestigd dat nog eens:

"Ik werd vrolijk van dit boek omdat het eindelijk eens een goed verhaal is zonder allerlei denigrerende opmerkingen over vrouwen"

Voor u over zes jaar weer zo’n vrolijke mening schrijft, ga dan eerst effe op ont-denigratiecursus! Dan blijft de leze dit onnozele gewauwel gespaard.

Beste Anna Verfuren,

Inderdaad het komt raar over nu u dit op deze manier aanhaalt

‘Ze had nu niet bepaald het figuur van Claudia Schiffer, was feitelijk een heel gewoon gereformeerd meisje, een klein mollig dingetje met bijna onopvallende borstjes. Cupmaten interesseerden me weliswaar niet zo, maar misschien had ze wel van die hangtietjes...'

en dan roep ik dat het geen denigrerend boek is. Zo tegenstrijdig als wat natuurlijk.

En toch is zij dé vrouw voor hem. Ook nog!

In dit boek vond de schrijver juist alles prachtig van de vrouw waar hij het over heeft. Wat ze deed, hoe ze er uit zag, ze was in alle opzichten geweldig. Hij wil haar steeds maar zien en verder niets, als hij haar maar mag zien. Het gedeelte wat ik aanhaal schreef ik met de rest van het boek in mijn hoofd. Waarin de vrouw juist niet denigrerend wordt besproken.

Mijn recensie is dus niet goed gemaakt als dat niet naar voren komt.



Verder schrijf ik in heel veel van mijn recensies, en ik ben denk ik de enige in de vele recensies op internet, dat de vrouw als een stuk onbenul, een voorwerp, een opblaaspop wordt neergezet en erger me er vreselijk aan. Zelfs het woord chicklit vind ik erg. Vrouwen zijn geen chiks.

In deze recensie heb ik inderdaad een ongelukkig stukje aangehaald. U heeft gelijk als u zegt dat dit denigrerend is.

Misschien raak ik wel zo gewend aan de vrouwonvriendelijke taal van schrijvers dat ik het niet eens meer zie. En ik kan u melden dat de laatste tijd de debuten erg vrouwonvriendelijk zijn. Vrouwen zijn vaak niet meer dan de stoeipop die van haar stoel glijdt van opwinding als ze een man ziet, zich laat gebruiken en dan weer braaf gaat zitten wachten. Ik erger me er enorm aan.

Heeft u overigens Groen gelezen? Zo ja, hoe vond u het boek?

Dettie

Hallo Dettie,

Dank voor uw faire reactie. Dat maak ik weer niet vaak mee. Ik kwam via uitgeverij Nadorst op uw site terecht en van het een kwam het ander, nieuwsgierig aagje als ik ben.

Nee, ik heb Groen niet gelezen. Maar ik zal het boek zeker een keer doorbladeren.

Omdat ik inmiddels heb begrepen dat de HP aan het eind van het boek niet lang en gelukkig is geworden met zijn dingetje, durf ik er niet op te hopen dat me dat vrolijk maakt!

Uw site vind ik erg de moeite waard, dus ik blijf wel hangen nu.

Tot hoors,

Anna