Laat ik deze oude discussie dan eens oprakelen. Ik heb zojuist "Terug naar de Provence" gelezen en een deel van jouw recensie van "Onder de kastanjebomen", Marjo, kan zó gebruikt worden voor dit boek. Te veel. Te veel gebeurtenissen, te simplistisch, een veredeld bouquetreeksboekje. Toegegeven, het leest razendsnel, ze lepelt aan de lopende band historische feiten op en af toe gebruikt ze echt mooie zinnen en metaforen. Maar het is een soap. De ene tragedie is nog niet voorbij of de volgende dient zich al aan. Een brand, zoon in het ziekenhuis, thuisgekomen blijkt er ingebroken, politie over de vloer en die vindt gestolen schilderijen in haar slaapkamer. Allemaal in één dag. En dit soort dingen aan de lopende band.
En ook hiervan heeft Biblion een gunstige recensie, wat mij ernstig doet twijfelen aan Biblion.
Je schijnt het gelezen te hebben, Dettie, maar dat was ongetwijfeld járen geleden, voordat je aan echte literatuur toe was.
Hier gaat Frédérique Hébrard eveneens de deur uit.
