Steve Toltz: Een fractie van het geheel

Hee wat leuk! Ik wist helemaal niet dat een Leestafellid had gewonnen er waren zoveel aanmeldingen en ik kende er maar een paar van.

Veel leesplezier Joanne.

Dettie

Dettie schreef : Hee wat leuk! Ik wist helemaal niet dat een Leestafellid had gewonnen er waren zoveel aanmeldingen en ik kende er maar een paar van.

Veel leesplezier Joanne.

Dettie

Ja, echt hartstikke leuk. Bedankt. Het is wel even doorlezen

Ik ben tot halverwege gekomen. Er is een grens aan de hoeveelheid kolder die ik kan verdragen. De overige 300 blz. heb ik diagonaal gelezen omdat ik toch wel wilde weten waar het verhaal heen ging. Niet echt ergens heen dus, gewoon meer van hetzelfde. Die apotheose heb ik gemist, stond misschien niet op de laatste bladzijden.

Dit boek krijgt vrijwel alleen lovende recensies, dus het ligt helemaal aan mij dat ik er doodmoe van werd. Ik ben nog zo lang doorgegaan omdat Toltz echt wel kan schrijven, rake vergelijkingen maakt en er continue filosofische opmerkingen en ideeën tussendoor gooit die er toe doen en je aan het denken zetten. Maar het verhaal op zich....pffff....

Ik ben het dus niet met je eens Marjo.

'En die humor sleept je door de wat saaiere stukken heen.

Dat doet de stijl ook, die wisselt met de vertellers mee, kan in perioden razendsnel zijn, je wordt als lezer meegesleurd als in een achtbaan.

En toch... voor mij is het geen boek dat zal blijven hangen. Het is een goed boek omdat het verhaal heel goed is, vol verrassingen en aparte wendingen. Maar ik mis de sfeer. Ik vind het een 'koud' boek.'

Zo lovend was ik niet, en wat ik schreef, dat het niet zal blijven hangen, klopt. Ik heb totaal geen idee meer..

Nee, je was niet zo lovend, maar je vond het verhaal heel goed, terwijl ik het verhaal dus helemaal niks vond. Dat was min of meer hetzelfde soort kolder als in de 100-jarige man. Terecht noem je het een 'koud' boek. Het waren geen levensechte personen, dus wat hen overkwam deed je net zoveel als wat Tom en Jerry overkomt in de tekenfilms.