Anne Baaths: Dochters van Europa (debuut)

Ik sluit me aan bij jullie verslagen. Ik vind bovendien het ritme van haar boek nogal onregelmatig. Sommige delen worden heel verhalend uit de doeken gedaan, terwijl over andere delen een sprintje getrokken wordt.

Toch zaten er heel boeiende elementen in.

Overigens: ik blijk de schrijfster te "kennen". Van zien dan. Volgens mij zong ze (onder andere?) in het jongerenkoor op onze parochie. Het is heel bevreemdend om zoiets te lezen. Ik weet nog dat ik heel erg naar die oudere hechte kliek opkeek. Zo kwamen ze op mij over, ik vond oudere jongeren altijd erg onbereikbaar. Het is nooit bij me opgekomen dat die zich ook wel eens onzeker zouden kunnen voelen...

elviratoverspin schreef : Ik sluit me aan bij jullie verslagen. Ik vind bovendien het ritme van haar boek nogal onregelmatig. Sommige delen worden heel verhalend uit de doeken gedaan, terwijl over andere delen een sprintje getrokken wordt.

Toch zaten er heel boeiende elementen in.

Zou dat onregelmatige ook niet voortkomen uit niet weten wat er met de familie gebeurde? Het eerste gedeelte was puur verzonnen vanuit enkele gegevens. Het latere gedeelte kon veel meer achterhaald worden.

En wat apart je verhaal over dat ze misschien wel lid was van het koor.

Dettie

En ook Elvira's verslag staat op de site

www.leestafel.info/anne-baaths

---

Beste lezers,

Ik wil toch graag even reageren op jullie berichten. Als ik ze lees heb ik een klein beetje het gevoel dat het opzet van het boek aan jullie voorbij is gegaan. Dit boek is een roman, per definitie fictie en dus niet echt gebeurd. Ik heb er met opzet enkele eigenschappen van mezelf in gestoken en ook een paar gebeurtenissen die ik zelf heb meegemaakt omdat ik de grens tussen fictie en nonfictie bewust opzocht. Iedere schrijver steekt altijd een deel van zichzelf in zijn boeken.

Het deel Anne hoort echt in het boek. Is het heden (hoewel minder romantisch!) niet het product van het verleden? Om het personage Anne beter te kunnen doorgronden moet men weten welke achtergrond ze heeft. Dat er over sommige periodes minder wordt geschreven komt omdat er in die tijdsspannes minder interessante zaken gebeuren. Veel journalisten vertelden nu al dat het boek voor een debuut onwaarschijnlijk dik is.

Overigens heb ik inderdaad in een jeugdkoor gezeten maar ik ben wel nooit inwoner van Leuven en omstreken geweest dus ik betwijfel of het hier om hetzelfde koor gaat. Ik ben in West-Vlaanderen opgegroeid.

Willen jullie een fijner beeld krijgen van de dubbele lagen in 'Dochters van Europa' surf dan naar www.annebaaths.be en blader eens door de interviews. Er is er eentje waar ik bijzonder trots op ben. (Karaat mei 2009).

Ik vind jullie feedback leuk om te lezen.

Groetjes en veel leesplezier!

Anne Baaths

Beste Anne, je zegt het zelf: iedere schrijver stopt altijd een deel van zichzelf in zijn boeken.

Kun je je voorstellen dat lezers daar soms moeite mee hebben?

De grens is vaak zo vaag dat je niet goed weet hoe je het moet interpreteren. Doordat jij je boek zowel in het heden als in het verleden plaatst wordt het alleen maar lastiger.

Je hebt wel gelezen dat wij het historische gedeelte van het boek wel kunnen waarderen, maar moeite hebben met Anne. Ik kan er wel in komen dat ze erbij hoort, natuurlijk is het heden een product van het verleden. Waardoor hebben wij dat niet opgepikt?

Ik denk dat het komt doordat het enigszins afgeronde gehelen zijn, waarbij Anne's verhaal niet ingebed lijkt in dat verleden.

Ik wil maar proberen uit te leggen vanwaar de kritiek komt...

Ben je al met een volgende boek bezig?

Marjo

Anne schreef : Dit boek is een roman, per definitie fictie en dus nietecht gebeurd. Ik heb er met opzet enkele eigenschappen van mezelf in gestoken en ook een paar gebeurtenissen die ik zelf heb meegemaakt omdat ik de grens tussen fictie en nonfictie bewust opzocht. Iedere schrijver steekt altijd een deel van zichzelf in zijn boeken.

Beste Anne,

Ik zal proberen mijn kritiek ook toe te lichten.

Misschien zit in het bovenstaande wel de knoop. Het boek wordt aan ons, de lezers, gepresenteerd als een boek waarin jouw familiegeschiedenis beschreven wordt. Zo kwam het tenminste wel op mij over. Je had veel uitgezocht en opgezocht over jouw familie en hebt met die gegevens het verhaal geschreven. Inderdaad non-fictie vermengd met fictie. De verhalen over jouw voorouders worden erg in hun tijd geplaatst met een historische achtergrond.

Het verhaal over Anne, wat naar ik meende over jou gaat, gaat voornamelijk over een vrouw met een handicap en de strijd met die handicap niet over de familiegeschiedenis. Het lijkt alsof er een gat ontstaat tussen de drie voorgaande vrouwen en hun verhaal en het verhaal van Anne.

Het gaat er ook niet om of het goed of slecht geschreven is of een dik of dun boek is. Het gedeelte over Anne lijkt niet meer voort te borduren op de familiegeschiedenis maar lijkt een verhaal op zich, los van de familiegeschiedenis.

Misschien is zo beter te begrijpen wat ik bedoel?

Vriendelijke groet

Dettie