Tim Krabbé: Een tafel vol vlinders

Bram is echt de zoon van zijn vader, dat is de enige conclusie.

Mooier boekje dan ik dacht.

Alleen het einde inderdaad, hij had iets meer pagina's nodig gehad om dat wat minder abdrupt te laten zijn.

Maar als ik het zo terug haal toch een van de betere boekenweekgeschenken van de laatste jaren. Met plezier gelezen.

Groeten

Wil

Ik heb het boekje nu ook gelezen en vond het een goed verhaal.

Het einde was wel erg abrupt en ik denk dat inderdaad zoals hierboven gezegd het gebrek aan aantal pagina's daar de oorzaak van is.

Het rammelt soms ook een beetje vond ik, zoals ineens het bezoek aan de grootouders en die bepalen dan gelijk iets alsof ze hem al jaren kennen.

Maar op zich vond ik het een prettig boekje om te lezen.

Dettie

Het boekje met veel plezier gelezen. Jammer dat de auteur aan een beperkt aantal bladzijden gebonden is. Het gegeven is goed doordacht, de eerste helft het verhaal van de "vader", het tweede deel van "zoon" Bram. Mooi einde, een dat je wel verwacht maar toch plotsklaps op je afkomt...

irene