Joan Anderson - Een jaar aan zee

Een jaar aan zee

Wat een prachtig mooi boek is dit. Het is mooi geschreven. Ik dacht heel de tijd, ik wil ook een jaar aan zee zijn en tussen de zeehonden zwemmen.

Joan's man komt op een dag thuis met de mededeling dat hij ander werk heeft. Dit werk is tweehonderd kilometer van hun huidige woonplaats af. Joan besluit om niet mee te gaan, ze gaat daarvoor in de plaats naar hun vakantiehuis. Haar huwelijk is in een sleur terecht gekomen, ze wil eigenlijk scheiden.

In hun vakantiehuis komt ze tot rust en leert ze haar grenzen verleggen. Ze heeft het altijd iedereen naar zijn zin willen maken en nooit aan zichzelf gedacht. Nu zit ze moederziel alleen in een huis aan de zee. Langzaam leert ze ook van zichzelf te houden. Wanneer haar man na een tijdje aangeeft dat hij een verzoening wil, weet ze nog niet zeker of zij dat ook wil, wel wil ze definitief in hun vakantiehuis blijven wonen.

vert. Els van Dijk-Schrijvers Uitgever Bzztoh ISBN 9055018295 Uitvoering Gebonden Verschijningsdatum 31-05-2001

© Bianca

Ik heb inmiddels het vervolg gelezen.

Samen aan zee

Net als bij Een jaar aan zee zijn er dingen die me fascineren en dingen die me irriteren.

Joan Anderson kan erg goed de invloed van de natuur beschrijven, vertellen wat het met haar doet.

Allemaal zeer beeldend ook. Mooi!

Irriterend omdat ik wel eens dacht, mens hou nou eens op met denken en geniet! Ga niet overal een diepere betekenis aan geven. Haar man doet vreselijk zijn best maar het lijkt soms wel of ze het niet wil zien. Een vriendin moet haar erop wijzen dat hij in zijn voordeel veranderd is en veel losser is geworden.

Net als in haar eerste boek vond ik haar soms wel érg op zichzelf gericht, weinig rekening houdend met haar man voor wie ook zijn leven op zijn kop stond.

O ja, mooi vond ik ook de 'oude' brief van haar zoon, die al een tijd geleden precies aangaf wat er feitelijk mis was.

Ik was toch benieuwd hoe het verder zou gaan, en dat weet ik nu. Ben wel blij dat ik het gelezen heb.

Nog even een zin uit het boek:

Leer om los te laten, zodat je kunt herontdekken en denk eraan dat niets lang hetzelfde blijft. Zelfs pijn niet, geestelijke pijn. Bijt je er doorheen. Laat het voorbijgaan. Laat het los.

Zo een mooie zin voor de zondag.

Bernadet