Paul Auster: Orakelnacht

Ja enorm! Heb aldoor dingen opgeschreven, weer weggehaald, opgeschreven, weggehaald.

Iedereen moet het maar gewoon lezen!

Bernadet

Zo is dat! Het is heel erg de moeite waard!

Het is wel lang geleden dat jullie dit boek hebben gelezen, maar ik wil toch even reageren. Ik vond het namelijk helemaal niet zo'n goed boek.

Ik betrapte mezelf erop dat ik, dik over de helft, nog steeds zat te wachten, tot het echte verhaal zou beginnen. Alles wat ik al gelezen had waren aanzetten tot en terzijdes, voetnoten en mysterieuze aanwijzingen (waar verder niets meer mee wordt gedaan). Alsof de schrijver een la vol ideeen voor boeken had liggen, waarmee hij niet meer verder kon en op het lumineuze idee kwam om die dan allemaal maar in één boek te stoppen en "op te ruimen". Het is geschreven in een simpele stijl en het einde vond ik helemaal tweederangs. Grote schoonmaak, klaar is kees. Kortom, voor mij een grote teleurstelling.

Ik weet er niet veel meer van, maar ik zag dat ik het een puinhoop noemde..maar ik schijn daar wel van genoten te hebben!

Dit was mijn opmerking over dit boek bij de boekgrrls:

Om eerlijk te zijn vond ik het helemaal geen puinhoop. Een schrijver die erg ziek is geweest, heeft moeite de draad weer op te pakken.

Ik zie het boek meer als een beschrijving hoe de worsteling van een schrijver is om tot een verhaal of boek te komen met daarnaast de huiselijke perikelen die gewoon doorgaan.

De zoon van de vriend moest wel op komen dagen. Zo kon de schrijver helemaal opnieuw beginnen met zijn vrouw. Rivaal weg, kind weg, financiële problemen weg. Hij eindigt dan ook met zich zeer gelukkig te voelen. Kortom, een happy end.

Bernadet