Pia de Jong: Lange dagen (debuut)

De afgelopen dagen me zeer goed vermaakt met dit boek. Het deed ook mij aan Hermans denken, al was het alleen maar om de muggen waar de personages in beide boeken zo onder te lijden hebben.

Ik had zelf een beetje last van gemopper op de vader en zeker niet minder op de passiviteit van de moeder. Maar als je moppert op de personages zijn de karakters doorgaans goed beschreven, dus dat is een goed teken.

De onderlinge relaties komen ook goed uit de verf. Kortom, een knap debuut.

Alleen al jouw opmerking over de muggen brengt het verhaal terug...

Dat arme kind, ik had het zo met haar te doen, letterlijk lek geprikt en alles ontstoken.

Nu ik het verslag van Marjo lees komt het verhaal weer helemaal terug.

Die eindeloze voorbereiding en al dat gezonde eten...

En die zoon vond ik zo zielig, naar dat kamp in de Ardennen terwijl dat 100 x niets voor hem was.

En die enge Axel...

In Vrij Nederland stond ook een mooie recensie over dit boek zag ik

www.vn.nl/Artikel-Literatuur/Lange-dagen-Pia-de-Jong.htm

Dettie

Een boek voor m'n lijstje?

Lapland, prachtig, behalve de muggen dan. Ze schijnen zelfs rendieren te kunnen doden.

O jaa ik denk dat jij het heel mooi gaat vinden Renate.

Dettie