Harry Oltheten: Wit licht (debuut)

Ik was ook niet kapot van het verhaal. Te veel toevallige ontmoetingen en een raar einde. De schrijfstijl vond ik wel erg goed, maar het verhaal dus minder. Een gelijkenis met Over het water zag ik niet. Net wat Dettie zegt, de verstilde sfeer van dat boek was zo mooi. Die sfeer vind ik in Wit licht niet terug. De langzaam neerwaartse gang van Rob vond ik knap neergezet. Het lijkt me dat dat zo gaat bij een alcoholist.

Al met al ben ik dus niet laaiend enthousiast.

Voor mij zit die sfeer er wel in. Dus denk ik dat we het als we het over de sfeer hebben , het ook al niet over hetzelfde hebben. Nu is dat ook reuze moeilijk te definiëren, het is een gevoel.

Natuurlijk is het verhaal achter die sfeer heel anders, dat zal het verschil wel geven dan?

Misschien bedoel je het in zichzelf gekeerde wat beide 'hoofdrolspelers' hebben Marjo?

In zowel Over het Water als in Wit licht zijn vooral de gedachten van de beide mannen te lezen.

Dettie

Dat zal het wel zijn. Ik ben nog bezig met een verslag over net zo'n boek. Introspectief noem ik het, en ja, daar houd ik van.

Maar wat bedoelen jullie dan??