Charles Lewinsky - Het lot van de familie Meijer (samenleesboek) april/mei 2008

Bij mijn vorige reactie zie ik bij mijn profiel dat ik een vrouw zou zijn.

Dat is niet zo, ik ben een man.

Kan dit gewijzigd?

Hoe gaat dat?

Harry.

Je bent vanaf nu een man Harry S.

Ik heb het veranderd.

Groetjes

Dettie

Oh, kan ik ook zo gemakkelijk een man worden? Alleen om te ervaren hoe het is?

Ik heb eindelijk tijd gemaakt om het boek op te halen; heb het nu in huis en ben heel benieuwd!

Joanazinha

Heerlijk boek, lekker dik en heel goed verteld.

Ik kan me niet herinneren ooit een verhaal uit of over Zwitserland te hebben gelezen. In boeken over de WOII is Zwitserland het onbereikbare, veilige land, dus dit boek vult echt een stukje geschiedenis aan.

En prachtige figuren, waarvan ik oom Melnitz de meest eigenaardige vind.

Het boek begint met een stukje, zoals het eindigt, met oom Melnitz, maar hij wordt in de eerste alinea niet genoemd. Daarom lijkt dat stukje te zweven, of over Salomon te gaan. Omdat de tekst hetzelfde is als het einde, weet je dat het over de dode oom Melnitz gaat.

Oom Melnitz wordt dus eerst niet bij name genoemd, maar is er wel. Dan wordt oom Melnitz genoemd, maar denk je aan een oud familielid. Schokkend, zoals hij bij Chanele in bed ligt, als oude man, en schokkend dat dat kennelijk normaal wordt gevonden. Ik dacht, dat dat de reden was, dat Chanele besloot toch met Janki te trouwen, om weg te zijn van die oude man.

Pas later wordt verteld, dat hij een dode is, die door alle leden van de familie wordt gezien en gehoord en er altijd is op rouwdagen.

Sommige gebeurtenissen zijn zonder einde of zonder verklaring gelaten. Dat gebeurt in het echte leven ook en dat maakt het in een verhaal mysterieus, vind ik.

Zoals hoe Chanele haar vader vindt en er verder niets mee doet, de belevenissen tijdens de reis om z’n zoon terug te halen, die Zalman niet verteld, diezelfde zoon van Hinda en Zalman die met z’n gezin in Duitsland woont en verdwijnt (niet genoemd in een concentratiekamp),

Een minpunt vind ik, dat er zoveel (té veel) Jiddische woorden in voorkomen. Weliswaar komen sommige woorden me als Amsterdamse bekend voor en is er een verklarende woordenlijst achterin, maar ik vind het niet prettig lezen.

Bovendien zie ik er de meerwaarde niet van in.

Wanneer het om een enkel woord zou gaan, als goi of goosjer, dan is het niet erg, maar een hele zin of meer…Wordt er verwacht dat we die letters ook lezen? Het schept ook geen bepaalde sfeer, alleen irritatie bij het lezen van een fantastisch verhaal.

In sommige hoofdstukken staat de vertaling achter de woorden, dan kun je gewoon doorlezen.

Als het gewoon in het Nederlands was geweest, had dat het verhaal er niet minder om gemaakt.

Ik heb ook genoten van dit boek. Ik las het aan het begin van de vorige maand, zodat ik bij sommige dingen die je schrijft even goed na moest denken. Mijn het meeste zich nog wel goed in mijn hoofd. Het boek maakte indruk.

ja die Oom Melnitz

Ik had door de eerste pagina van het boek waar meen ik (mijn exemplaar is uitgeleend nu) gezegd word dat hij al zoveel keer gestorven was en toch steeds weer aan tafel zat,

wel vrij snel in de gaten dat het om een ander karakter gaat dan de rest van de personages. Hij heeft ook een beetje de rol van waarschuwer tegen antisemitisme volgens mij.

Hoewel het een beste pil is denk ik dat ik het, niet nu maar later, nog wel eens ga lezen. ik heb er echt ontzettend van genoten.

Groetjes,

Willeke