Herman Brusselmans - De droogte

Van Simenon naar Brusselmans.

De overgang werkt op mijn lachtspieren terwijl ik pas in het tweede hoofdstuk ben.

Het slaat helemaal nergers op.

Zoiets als na een zwaarwichtig gesprek slap ouwehoeren.

Toen ik eind twintig was las ik Brusselmans een keer en vond hem seksistisch en bot.

Een belediging voor de vrouw.

Nu amper veertig, vind ik dat hij de man ook behoorlijk op de hak neemt.

Zal wel met meer relativeringsvermogen te maken hebben.

Wat een droogkloot, die Brusselmans. :mrgreen:

Hoe verder ik in het verhaal kom, zit toch al tegen hoofdstuk 10 aan, hoe banaler het wordt.

Snelle verwikkelingen, oppervlakkige groffe dialogen, veel seks: ik heb nog nooit zo'n raar boek gelezen.

Typisch Brusselmans

Ja Brusselmans is bizar, gek, raar maar ik vind het vaak toch lekker om te lezen, niet te veel maar toch...

Ik kan er vaak wel om lachen.

Dettie

Brusselmans is een van die schrijvers waarvan ik nu al zo lang zeg:" die moet ik eens lezen"...... Het is een van die schrijvers waarvan de meningen zo verdeeld zijn dat je gewoon zelf nieuwsgierig wordt.

Inge

Sterker nog: ik ga het nog eens niet uitlezen dat boek.

Ik snap best dat hij het gebruik van taal op de hak wil nemen en het leven vanuit een dronkelap beschrijft.

Ik geloof het wel.