Sarcasme niet aan mij besteed? Vreemd dat je dat denkt. Ik hou juist van die toon: sarcastisch, ironisch, droge humor.
Het zou best wel eens kunnen dat ik afknap op wat een ander over een boek zegt. Dat komt natuurlijk doordat iedere lezer anders interpreteert.
De liefde van Knopper is niet wazig, geen zwevend verhaal waar ik niet mee kan Niet de gevoelens maar gewoon sec. Die en die man was er.
En eerlijk gezegd zou ik die liedjes helemaal niet genoemd hebben als het de titel niet was. Ik ben er naar gaan zoeken namelijk, want zo erg aanwezig zijn die verwijzingen niet. Het is meer zoals ik dat zelf ook heb: soms komt er ineens een bepaald lied op in je hoofd. Dan denk ik altijd even aan de oorzaak. Gevonden? Liedje kan weg.
Dit doet Helen Knopper ook. Of andersom: je hoort een liedje en daar zijn bepaalde herinneringen bij. Niet meer dan dat, geen uitweidingen.
Ik ben nu eigenlijk wel nieuwsgierig hoe jij dit boek gelezen zou hebben. Maar je kunt niet niet meer los van deze opmerkingen zien, dat is jammer.