Willem Brinkman - Dagen op aarde (debuut)

Het was een bibliotheekboek, ja, en is weer ingeleverd.

Ik was niet erg enthousiast, maar genoeg om het uit te lezen. Dat was gezien het thema, dat me echt niet aanspreekt, al heel wat eigenlijk.

Ik dacht dat ik dat ook al geantwoord had in verband met Petra's vraag, maar dat antwoord is hier niet verschenen. Want het is best wel vlot te lezen. Maar het is vreemd. Ik heb tenminste niet begrepen wat nu eigenlijk de bedoeling was. De hoofdpersoon wil een Godsbewijs leveren en laat zich dan gewoon met een kluitje in het riet sturen door dat genootschap. En het einde is niet bevredigend.

Dat gevoel heb ik eigenlijk ook wel overgehouden aan dit boek: wat wil de schrijver met dit boek nu vertellen? En hoe laat je zoiets eindigen? De hoofdpersoon is vol goede bedoelingen, maar laat zich door iedereen koeioneren en van zijn plan afhouden.

En toch leest het prettig en heb je het idee dat je een goed boek leest.

Ik weet er ook niet goed raad mee.

Marjo schreef : Mooi zo.. Ik heb het intussen gelezen.

Hij zegt dat het boek gebaseerd is op een historisch onderwerp..???

Bedoelt hij nu het Intelligent Design, of iets anders? Ik heb weinig historisch kunnen vinden. Zie je wel, dat een nawoord of zo nodig was.

Ik heb het interview eindelijk eens gelezen en hij zegt dat het boek juist niet op een historisch onderwerp gebaseerd is.

Hij zegt ook...

Als een tekst niet helder en begrijpelijk is, dan is het in negen van de tien gevallen ook niet de moeite waard om je best te doen die tekst te begrijpen, omdat er eenvoudigweg niets in staat wat de moeite van het kennen waard zou zijn. Een auteur moet zich helder en begrijpelijk uitdrukken en daarmee uit. Die mensen die hiertegenover een film aan het opnemen zijn proberen ook iets duidelijk te maken, en niet iets onduidelijk te maken. Maar zelfs als je iets onduidelijk wilt maken, dan nog moet je dat op een heldere, gestructureerde en weloverwogen manier doen.

Kennelijk vind jij zijn tekst niet helder gezien je opmerking over een nawoord.

Dettie

Ik heb het interview nu maar eens gelezen en ik vind het verhelderend. Ik vind ook dat hij wel geslaagd is in zijn bedoelingen. Het is een soort "nawoord" Marjo.

Jullie vragen wel wat van mij hoor! Een boek dat ik al zo lang geleden gelezen heb!

Maar wat ik zei over dat het historisch is, daar bedoel ik mee dat hij bepaalde wetenschappers een rol laat spelen.

'Na Wittgenstein kan er al helemaal geen twijfel meer zijn en Popper, die bij gebrek aan beter in het boek min of meer prominent aanwezig is, heeft laten zien dat het onbegonnen werk is om te proberen het godsbestaan aan te vechten.'

Inderdaad legt hij uit hoe je zijn boek moet lezen, maar dat neemt mijn gevoel van onvrede niet weg. Dat kan zijn bedoeling zijn natuurlijk, maar dat verandert niets.

Bij mij nam het wel het gevoel van twijfel weg. Ik realiseer me nu dat ik - een normaal mens zijnde - een oplossing had willen hebben, een verklaring, een antwoord op alle vragen. Maar dat kàn niet. Sommige zaken gaan je verstand te boven en dat moet je maar gewoon accepteren.

Daardoor kan ik het boek de waardering geven die het verdient. Goed geschreven vond ik het al.