Jessica Durlacher - De stem

Flap:

De Stem speelt zich af tegen de achtergrond van de grote gebeurtenissen die dit millennium inluidden – een rijke roman met een stuwende kracht, over familie, loyaliteit, en het grote offer dat engagement van mensen vraagt.

Een vrome Somalische asielzoekster komt als oppas in dienst bij het gezin van Zelda en Bor, en ontpopt zich tot hun verbazing als een fenomenale zangeres. Haar naam is Amal. Ze is zo goed dat Zelda en Bor haar opgeven voor de populaire talentenshow De Stem. Tijdens haar spectaculaire eerste optreden verrast Amal het miljoenenpubliek met een dramatisch gebaar dat tot een vloedgolf van bedreigingen leidt. Het gezin voelt zich geroepen haar te beschermen en wordt zo meegesleurd in conflicten die hun veilige wereld voor altijd zullen veranderen.

Een rijke roman? Bedoelen ze daarmee dat het soms langdradig en herhalend is? Want dat is het. Niettemin boeiend, al zitten hier ook hinderlijke associaties in. Ik moest al steeds aan Hirsi Ali denken bij het personage Amal, en nu lees ik net dat deze Somalische een tijdje bij Durlacher in huis heeft gewoond!

Durlachers observaties van de menselijke geest zijn mooi, maar ook hier valt ze in herhalingen. Jammer.

Ja zeker jammer want het gegeven is wel mooi.

Ik moet bekennen dat ik nog nooit iets van Jessica Durlacher heb gelezen. Toch wel erg, een Nederlandse schrijfster met 11 titels op haar naam, en ik ken haar werk niet.

De reacties bij Bol op dit boek variëren van langdradig tot prachtig.

Dettie

Het is allebei. Was het alleen langdradig dan had ik het niet uitgelezen.

Ik moet het nog lezen, ligt hier op de leesstapel, maar het klopt Marjo dat het deels op Hirsi Ali is gebaseerd.

Durlacher is zeer teleurgesteld in die relatie. Ben benieuwd of ook dát in het boek mee klinkt.

Ik weet vrijwel niets van Hirsi Ali af. Ik mis dan ook de finesses denk ik.

Ik heb dit boek de afgelopen dagen gelezen.

Ik heb er een beetje gemengde gevoelens over. Het voelde een beetje alsof haar persoonlijke verhaal verteld moest worden en de roman daar min of meer van in dienst stond en dat voelde soms wat krampachtig aan. De schrijfster en haar man hebben zich over Hirshi Alie ontfermd en zijn daarin behoorlijk teleurgesteld, en ook de latere ontwikkelingen in het verhaal, ik zal niet te veel verklappen, vertonen een parabel met de werkelijkheid. He

Tegelijkertijd is het een boeiend boek, waarvan ik toch steeds wilde weten hoe het verder ging.