Sarah van der Maas - Nooit meer wachten

Snapte jij waarom die Engelsman zo bizar reageerde op Gabriel? Én op Berthe. Eigenlijk was hij vrij onbeschoft.

Er werd verder weinig echt uitgesproken in het verhaal. Jij had daar geen moeite mee?

Dettie

Hier speelt van alles mee. De man is neergestort, zijn leven is niet veilig. Al dat wantrouwen richting de jongen en het meisje vind ik wel logisch. Hij zit aan het front, heeft geen idee of ze hem wel of niet zullen uitleveren.

Dit vormde allemaal geen deel van zijn missie, dus ook niet van de voorbereiding, die toch al heel summier was. En natuurlijk had hij een achtergrond en een eigen karakter.

Wat een prachtig boek. En wat goed geschreven!

Sorry dat ik zo laat reageer Berdine.

Wat ik nu nog steeds zie, is het jongetje in die afgebrokkelde kerk, met dat half omgevallen Mariabeeld boven hem.

Ik zie hem ook door de tunnels naar de andere kant lopen en die Engelsman die daar chagrijnig ergens halverwege ligt.

Het gaat in feite om eigenheid denk ik. Alle drie hebben ze een heel uitgesproken karakter met Gabriel als klein engeltje.

Het is fascinerend hoe ze vast blijven houden aan hun denkbeelden en hun zoektocht en hoe erg ouders en kinderen invloed hebben op elkaar.

De Duitser die naar zijn zoon verlangt en daarom Gabriel onder zijn hoede neemt.

Gabriel die naar zijn ouders verlangt.

De Engelsman die zijn vader zoekt.

En die vasthoudendheid heeft zulke verstrekkende gevolgen. Echt indrukwekkend!

Dettie

Die Engelsman is een nare man, maar dat maakt het boek echter. Niet iedereen is even aardig, zelfs niet als jij wél aardig tegen ze bent. En in dit geval was hij ook nog eens met zijn eigen missie bezig en voelde zich gedwarsboomd.

Het enige dat ik miste was de hond aan het eind. Ik had verwacht dat die met Berthe en Gabriel mee zou vertrekken, maar geen spoor van het beest...

Ik vond ook de fantasie van Gabriel zo mooi uitgewerkt en zo mooi dat de majoor en Berthe daarin meegingen.