Nicola Lecca - Portret in zwart

Na de “ouverture” lezen we in De dwaze autobiografie van mevrouw Anne-Rose D. deze eerste regels...

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/nicola-lecca

irene

En het boek is uit.

Ik vond het mooi maar wel erg triest. Haar jeugdliefde heeft zo'n enorme invloed op haar dat ze eigenlijk niet echt meer leeft. Gevoelig als ze is, sluit ze zich steeds meer af, zelfs voor de nieuwe liefde. Ze is zo vreselijk eenzaam ondanks de vreugde die ze haalt uit muziek en kunst. Haar 'reizen' naar Stockholm zijn apart.

Er staan soms heel erg mooie zinnen:

"Wat esthetisch mooi is moet dus niet helemaal begrepen kunnen worden: het moet door het mysterieuze ervan een vaag aangenaam gevoel achterlaten.

Daarom overtreft instrumentale muziek niet alleen film maar zelfs literatuur. Met uitzondering van poëzie natuurlijk, die evenals muziek aan het verstand ontsnapt: zij ontroert het onderbewuste, suggereert de ware wereld, maar laat zich niet helemaal kennen. Het is de ondoorgrondelijkheid ervan, de onbeschrijfbaarheid waardoor het schone eeuwigheidswaarde krijgt."

blz 105

Bernadet, heb jij het nu ook gelezen?

Dit was ook zo'n boek dat in de bieb in de kast had moeten staan, maar er niet was.

Ja het is een ringboek (gestart door irene) Marjo en ik heb het net uit.

Het is een mooi boek, maar net wat ik zeg, wel triest, melancholiek.

irene heeft in haar verslag eigenlijk alles al gezegd dus ik maak er geen verslag van.

Dettie

Mijn verslag komt wel, maar ik ben dus helemaal niet zo lovend over het boek. Het is dat Lecca wel kan schrijven, maar anders..

En Marjo's verslag staat op de site...

zie www.leestafel.info/nicola-lecca

---