Jean Giono - Heuvel

Samenvatting:  ‘Heuvel’ speelt zich af in een gehucht met vier huizen in de buurt van het Montagne de Lure, rondom een fontein, de enige waterbron. De bewoners krijgen te maken met een paar onfortuinlijke voorvallen en proberen wanhopig deze incidenten te duiden en zoeken hulp bij de dorpsoudste, Janet, die aan bed gekluisterd is en ijlend in een onbegrijpelijke taal begint te spreken.

Het bijzondere aan dit boek is echter niet zozeer de intrige, maar de manier waarop dit kleine dorpse universum wordt geschilderd, en vooral de nauwe verbondenheid van de mensen met de natuur. ‘Heuvel’ is een poëtische vertelling. De zinnen zijn relatief kort maar lyrisch, met naast de overvloed aan beelden ook veel muziek, zowel in klank als in ritme: ‘het zingt en het springt als een beek, en het stroomt en het schuurt’. (Samenvatting komt uit het nawoord van de vertaler, Kiki Coumans.)

Zeer beeldrijk verhaal, vol personificaties. De dorpsbewoners worden zich bewust van een onbekend gevaar, iets dat hen bedreigt, maar uit welke hoek het gaat komen weten ze niet. Het dorp wordt inderdaad door de ene ramp na de andere getroffen. De mensen zijn bijgelovig. Het moet wel Janet zijn, die het ongeluk over hen afroept. Hij ligt op zijn sterfbed, maar wil zijn kennis niet met zijn medebewoners delen. Prachtige novelle, met de natuur als alles overheersende en alles bepalende kracht. 

Ik heb me altijd al voorgenomen om meer Giono te lezen.

Nou deze dan?

Welke dan ook. Deze alvast niet in het Frans!