Michel Faber - De appel

Ik weet niet hoe ik duidelijk kan maken wat ik bedoel.

Stel nou dat je 'Lelieblank.." niet gelezen hebt, je kent die namen dus niet, dan lees je gewoon een verhaal. Zou je dan het verhaal niet begrijpen, niet kunnen volgen?

Ik zie het compleet los van Fabers boek, ik trek niet de conclusies die jij trekt. Ik wil die niet trekken. Dit is een verhalenbundel. Punt.

Ja het is makkelijk te lezen zonder eerst Lelieblank gelezen te hebben.

Maar het is wel leuk als je het wél gelezen hebt.

Ik vraag me ook af hoe ik het zou vinden als ik Lelieblank niet gelezen had. Ik geloof dat ik het dan niet echt een geweldige bundel zou vinden, nu had je af en toe nog punten van herkenning.

Het mooie van Lelieblank mis ik in deze verhalen, de sfeer komt niet over wat er wél was in Lelieblank.

Dettie

O ja, ik ben het helemaal met je eens dat het een gewone verhalenbundel is, die je los van Lelieblank kunt lezen. De conclusie die ik trok wordt alleen getrokken door diegenen die Lelieblank wel lazen èn zaten te "smachten" naar een antwoord op de vraag hoe het Sugar en Sophie verder verging. Jij bent niet zo'n smachtend type, zoals je al schreef. :lol: :lol: Ik denk dat ik begrijp, dat voor jou aan het eind van een boek, het verhaal uit is. Over en klaar. Maar ik ben een ander type, voor mij worden de hoofdpersonen soms vrienden, die niet onmiddellijk uit mijn gedachten zijn. Sommigen blijven me zelfs de rest van mijn leven bij! Ik blijf erbij dat je uit het laatste verhaal van deze bundel mag concluderen dat het Sugar niet zo slecht vergaan is.

Ik blijf erbij dat je uit het laatste verhaal van deze bundel mag concluderen dat het Sugar niet zo slecht vergaan is.

Dat is ook zo. En je weet gelijk ook hoe het met het meisje Sophie gegaan is.

Sugar staat trouwens ook in m'n geheugen gegrift.

Dettie

Effe plagen: niet 'hoe het met Sophie gegaan is', maar misschien eventueel gegaan zou kunnen zijn, als het de schrijver zou hebben behaagd..

Oke oke u hep gelijk mefrou Marjo

Dettie