Tim Ray - De gelofte

Die zogenaamde "zweverige" boeken hebben soms meer diepgang dan die genoemde "serieuze". Hesse's boeken worden door veel mensen te zweverig beschouwd. Nou, maar die zweverigheid leidt wel tot een diepgang die niet voor Thomas Mann onderdoet!

Zweverige boeken bevatten voor mij veel wijsheid.

Overigens is Tim Ray vrij duidelijk met het uitleggen van zijn visie.

Ik lees zo'n boek niet om meteen begeesterd te raken, maar ik krijg er meer het gevoel bij dat er meer wegen zijn die naar Rome leiden. Het is gewoon interessant om te zien hoe de boodschap hier verpakt is.

Het feit dat het me niet veel moeite kostte het boek uit te lezen kwam doordat ik het verhaal wilde volgen. Dat ik geen deel II hoef te lezen betekent alleen maar dat ik vrees meer van hetzelfde voorgeschoteld te krijgen, en daar heb ik niet zo'n behoefte aan. En dan is het verhaal dus niet zo boeiend geweest, dat je de onderliggende boodschap op de koop toe neemt.

Die zogenaamde "zweverige" boeken hebben soms meer diepgang dan die genoemde "serieuze".

Ik denk dat wij een ander soort boek bedoelen rotor.

Ik bedoel met zweverig ook ECHT zweverig maar ik vind dat zo moeilijk uit te leggen.

Je hebt boeken die over een "zweverig" onderwerp gaan maar die evengoed prima zijn. Maar je hebt ook boeken over zo'n onderwerp waarbij alle realiteit ver te zoeken is. Bijvoorbeeld:

Ik ben nogal geïnteresseerd in het taoisme en lees daar ook over. Nu is het taoisme de laatste tijd erg in trek gekomen, het wordt bijna een trend of hoe je het noemen wilt. Mensen willen daarvan meeprofiteren en schrijven dan boeken zogenaamd over het taoisme maar die halen dan een klein stukje eruit en bouwen daar een brei van woorden omheen die niets van doen hebben met het taoisme. Die schrijven dan een zweverig verhaal in mijn ogen.

Bernadet