Tracy Chevalier: De jonkvrouw en de eenhoorn

Ik vond juist "de jonkvrouw" beter! Het gaf met zijn afwisseling een duidelijk beeld van hoe dat wandtapijt ontstond. Het wandtapijt zelf was de hoofdpersoon, terwijl bij "het meisje" dat Griet was.

Ik vond dat heel goed gedaan, omdat het wandtapijt tenslotte historisch is, en de personen niet. Het romanverhaal was bijzaak, al verlevendigde het de boel wel.

Je zou kunnen zeggen dat de "diepte" in het tapijt lag.

Marjo

Ik denk dat ik Het meisje... mooier vond omdat ik zelf ook nog wel eens een poging tot schilderen doe.

Ik vond het fijn om te lezen hoe de verfstoffen werden gemaakt, hoe de opstelling van een schilderij werd voorbereid, hoe de kleuren opgezet werden enz. Ik rook als het ware de verf.

Ik heb jouw artikel over de jonkvrouw nog eens nagelezen Marjo maar ik vind niet dat het tapijt de "hoofdpersoon" was. Eigenlijk was dat toch meer de vrouwenverleidende schilder in mijn ogen. Hij was de schakel tussen Brussel en Parijs, hij was de oorzaak ervan dat drie vrouwen een ander leven kregen dan zij gedacht hadden zoals het dienstmeisje dat zwager werd van hem en weg moest, Claude die het klooster in moet en Alienor die hij in positieve zin een ander leven geeft.

In mijn ogen was hij de centrale figuur van het boek.

Waarom vind jij het tapijt de hoofdpersoon? Ik heb alles nog eens nagelezen maar ik kom er niet zo goed uit waarom jij dat vindt.

Omdat het een historisch iets is en vol symbolen zit? Dat is het enige wat ik er uit op kan maken maar ik snap dat niet zo goed dus.

Bernadet

Ik vond het tapijt de hoofdpersoon omdat we van het begin tot het einde de wording daarvan meemaken, maar vooral omdat het historische kunst is (kunsthistorie?) De schilder met zijn romances, de edelvrouw die opdracht gaf, de makers in Brussel, allemaal bijzaak. En: verzonnen!!

Nu is het al weer een hele tijd geleden dat ik het las, maar zo is het me bijgebleven.

Het is de manier waarop we het boek als geheel zien, denk ik. Stel dat je niet weet dat het tapijt ooit echt gemaakt is en zelfs nog bewaard is gebleven, dan lees je het boek als roman, maar dat is dus niet mijn beleving geweest.

Marjo

Op zoek naar nog meer boeken van deze schrijfster kwam ik op deze site. Leuk om met meerderen te lezen. Na Maagdelijk Blauw heb ik ook de Jonkvrouw en de eenhoorn gelezen. Fascinerend om het maken van de wandkleden zo te zien groeien.

Hallo Isabel, welkom op dit forum.

Tracy Chevalier schrijft erg prettige boeken. Van de jonkvrouw en de eenhoorn vond ik ook zo leuk dat je het hele proces meemaakt van die wandkleden, van ontwerp tot het einde. Hoe de ideeën ontstonden (ook al is het fictie) en vooral dat milles-fleurs wat voor invloed dat had op het uiterlijkvan het tapijt.

Meisje met de parel is trouwens ook een mooi boek van Chevalier.

Groet

bernadet

En nog een erg mooie site van chevalier over dit boek

www.tchevalier.com/unicorn/index.html

bernadet