Raymonde Padmos - Spiegel van mijn geheugen

Ja hé, dat is zo fijn, dat iedereen andere accenten legt, en dan ga je het ook eens vanuit die hoek bekijken.

Groetjes. Tiba.

Het was eigenlijk een moderne vrouw, die mensen nam zoals ze waren. Misschien door haar nuchterheid, het was toch bijzonder voor die tijd dat ze lesbische vrouwen eigenlijk gewoon vond. Het ging haar meer om de vriendschap dan de levenswijze van ze. Ook was ze er zich wel van bewust dat Armin fotograaf was! Ik vraag me af of ze ook met Armin omgegaan was als hij soldaat was geweest! Ondanks haar allesoverheersende liefde voor hem.

Bernadet

Mooi, openhartig geschreven boekje. Met heel weinig woorden weet Raymonde Padmos heel veel te vertellen.

Ik verwachtte een liefdesromannetje, maar dit bleek het tegendeel.

Jakoba, nuchter, eigenzinnig, blikt vlak voor haar honderdste verjaardag terug in haar verleden.

Een prachtboek!

groetjes, irene

ha irene, ben blij dat je het ook mooi vindt. Ik vond het een onverwacht juweeltje en ben ook blij dat ik nog een exemplaar op de kop wist te tikken.

Wat ik zo mooi vond is dat ze gewoon de dingen doet, ze kijkt nergens van op, doet wat ze moet doen en dat alles in mooie taal.

Ik kan helaas niets over de schrijfster vinden, zou graag meer van haar willen lezen.

Alleen dit:

Willem van den Huil Autobiografie (17781854). Bezorgd door Raymonde Padmos. Uitgeverij Verloren, Hilversum, 1996. Reeks: Egodocumenten deel 10. 736 blz. ISBN 90‑6550‑134‑7.

Bernadet

Het heeft een prijs gewonnen van de Libelle of zoiets? Kun je de redactie mailen..

Ik heb de uitgeverij gemaild of zij nadere informatie over Padmos hebben.

Bernadet