Hebben dichters/schrijvers invloed?

Dettie schreef : En ook deze maar eens omhoog halen met al die nieuwe leden.

Dettie

Eigenlijk een retorische vraag, Dettie. Het antwoord is ja. De vraag zou eigenlijk moeten luiden:

Hoeveel invloed hebben dichters, op wie en wat, en in welke landen, en in welke periodes van de geschiedenis? Daar kun je ettelijke proefschriften over schrijven! Zeker als je het proza van de dichters meeneemt. Denk aan Goethe, bijvoorbeeld. Maar Tiba bedoelde waarschijnlijk alleen de gedichten. Denk dan bijv. aan Dante en in Nederland aan Hyronimus van Alphen.

Pieter

Het was mijn vraag niet Pieter maar Tiba's vraag.

Tiba stelt haar vraag heel duidelijk en zegt eigenlijk hetzelfde alleen jij splitst het meer op.

tiba schreef : Hebben schrijvers een impact op deze wereld?

Hebben ze invloed op het grotere geheel (politiek, maatschappij enz....) en hebben ze invloed op het individuele leven?

Dit is een vraag voor de leden van dit forum en voor de vele gasten die hier anoniem vertoeven.

Kennen jullie voorbeelden waar een dichter/prozaschrijver weldegelijk de "loop der dingen" heeft beïnvloed, hetzij in de loop van de geschiedenis, hetzij op meer persoonlijk niveau (van jezelf of iemand anders)?

Pieter schreef : Hoeveel invloed hebben dichters, op wie en wat, en in welke landen, en in welke periodes van de geschiedenis?

Maar eigenlijk ben ik wel benieuwd naar je antwoord op de vraag.

Dettie

Dat kan een lang verhaal worden, Dettie, een soort essay c.q. een verzameling beweringen zonder bewijskracht.

Daarom volsta ik met een aantal stellingen: (voor Nederland)

1. Na Annie M.G. hebben Nederlandse dichters geen enkele invloed meer. Ze zijn onzichtbaar, onhoorbaar en versnipperd. De hermetische dichters worden niet begrepen, de subtiele dichters worden nauwelijks gelezen, de overige zijn te oppervlakkig (Driek van Wissen) of te relativerend (Gerrit Komrij).

2 Idealistische dichters hadden vroeger wel invloed (Gorter, Gorki), maar die worden tegenwoordig uitgelachen.

3.Taboedoorbrekers hebben geen reden van bestaan omdat elk taboe al is doorbroken.

4. De enige invloed die ze hebben is de indeling van de vrije tijd van een kleine, gelukkige groep poeziefielen.

5. Hoe groot de indirecte invloed van die vaak introverte individuen is op de rest van de samenleving is niet vast te stellen, ik denk dat die niet groot is.

Is dit genoeg om het niet mee eens te zijn, Dettie en Tiba?

(Trouwens, België is in veel opzichten een ander land )

Pieter

Tiba bedoelde waarschijnlijk alleen de gedichten.

Eigenlijk niet Pieter (zie vorige reacties), ik had het over romanschrijvers en dichters. En eigenlijk zag ik het veel breder dan Nederland of België...

Het valt me trouwens op dat je Annie M.G. noemt. Wat was haar invloed volgens jou?

Tiba.

Ik snap je niet zo goed Pieter, waarom beperk je je tot dichters en tot Nederland? Waarom geen schrijvers en waarom niet de hele wereld?

Ik zal me dan ook maar bij Nederland en Vlaanderen houden.

Na Annie M.G. hebben Nederlandse dichters geen enkele invloed meer

Ik denk dat in Nederland het verschil is dat nu iedereen in staat is boeken en dichtbundels te kopen. Vroeger bleef dat beperkt tot de happy few. Er kwamen veel minder boeken uit en de boeken die aangeboden werden, werden kritischer bekeken voordat ze uitgegeven werden. Maar een beperkt aantal mensen had genoeg geld om boeken te kopen en die mensen die dat konden waren vaak hoog opgeleid en hadden veelal al invloed op de maatschappij. Uitgeverijen waren ook meer politiek geëngageerd. En vergeet de komst van de televisie niet.

Maar toch denk ik dat het niet voor niets is dat er steeds meer stadsdichters komen. Die laten ook kritische geluiden over hun stad horen.

In Vlaanderen is de Lapperfords Poets Society erg bezig om het Lappersfordse bos te behouden en ze zijn daarnaast bezig om de aarde wat gezonder te laten draaien.

Ingmar Heytze heeft in zijn gedichten geschreven over zijn straatfobie, wat ook behoorlijk taboedoorbrekend was.

Over taboedoorbrekend gesproken Renate Dorrestein heeft met haar rroman "Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder roodkapje voor" ook een taboe doorbroken, het gaat over een vrouw in de overgang (komt nooit voor in romans) met een dementerende moeder.

Ook heeft zij het in een andere roman over de waanzin van de vrouw en kind als seksobject in reclames.

Vandaag staat als themaboek het boek van de in Vlaanderen woonachtige Omar B. Hij schrijft over zichzelf, een homoseksuele Marokkaan, dit is zelfs zo'n taboe dat hij een schuilnaam moest aannemen en zich alleen in vermomming kon laten interviewen.

Thomas Rooseboom heeft een pamflet "denkend aan Holland" geschreven over de Nederlandse kinderen die maar door alles heen bleren en gillen.

En wat dacht je van Klaas Hendrikse?

Je ziet ik ben het niet met je eens zoals je al verwachtte

groetjes

Dettie

Maar goed dat ik het niet over de hele wereld gehad heb, Dettie, dan had je de hele avond nodig gehad voor een even gedegen anrwoord. Maar morgenvroeg zal ik alles wat je beweert weerleggen. :roll:

P.