Het boek en zijn schrijver

qa

Hangt helemaal van het boek af. Als ik een roman lees die niet meer is dan een roman, interesseert de schrijver me niet. Maar die Antoni Libera, die dat boek schreef over de fascinatie voor Madame, tegen de achtergrond van Polen achter het Ijzeren Gordijn, ja, dan denk ik wel: wie is die man, waarom schreef hij dit boek..

Dat heb ik ook. Bij sommige boeken (bv. bij Corelli) vond ik het reuze-interessant hier wat meer over de schrijver op Leestafel te vinden. Bij heel wat boeken is dat trouwens een welkome aanvulling, tenzij het een niemendalletje is.

Wat poëzie betreft is dat heel vaak nuttig, kwestie van er iets van te begrijpen. Ik las gisteren nog een (al ouder) interview met Pfeijffer en die vond dat een dichter het maar beter niet over zichzelf had in poëzie. Nochtans is het meestal wel het geval .... daar is het dus vaak onthullend als je de persoonlijke context kent.

Groetjes. Tiba.

Ik weet niet hoe het zit met gedichhies, maar bij een goed boek moet het haast wel zo zijn dat een schrijver er iets van zichzelf in stopt.

Ik vind het niet echt belangrijk wat voor persoon de schrijver is. Ik lees wel altijd wat er in het boek over de schrijver staat, maar ik ga niet het internet afstruinen voor wat informatie over de schrijver.

Het internet afstruinen, doe ik ook niet, Bianca (doet Bernadet, wel, ha). Kost me veel te veel tijd. Maar als ik in de krant of in een tijdschrift iets over de auteur vind, zal ik het wel heel aandachtig lezen en vaak ook bewaren. Zoals Marjo zegt, een goed schrijver legt vaak iets van zichzelf in zijn boeken. En dat te weten kan een nieuw licht op sommige boeken werpen.

Bij dichters is dat nog veel meer het geval.

Groetjes. Tiba.