Voelen Vlaamse schrijvers zich Nederlandse schrijvers?

Als ik zo de reacties uit Vlaanderen lees, dan voelen zij zich toch erg ondergewaardeerd. En dat zit hoog!! Hoe kan je het dan vergeten?

Ik zou het graag zien zoals jij zegt: allemaal Nederlandstalig. Zo lees ik ook. Natuurlijk is het Vlaams als het geschreven wordt duidelijk, maar dat geldt voor Brabants of Fries ook. Als het gewoon Nederlandstalig is, dan weet ik vaak niet waar de roots van de schrijver liggen..

Je bedoelt die reacties op dat andere forum Marjo?

Het maakt mij geen biet uit eigenlijk. Het gaat mij om het boek of dát mooi is, goed geschreven is. Maar inderdaad ik vraag me eigenlijk af wie bepaalt wat typisch Vlaams is. (zonder Vlaamse dialectwoorden te gebruiken dan).

Zelf vind ik wat ik gelezen heb van de Vlaamse schrijvers dat het vaak aparte verhalen zijn. Ik bedoel boeken als De engelenmaker van Stefan Brijs, Slaap van Verbeeke, Marcel van Mortier en ook Verhulst. De verhalen gaan aldoor een vreemde/aparte kant op. Maar of dat typisch Vlaams is durf ik niet te zeggen.

Dettie

Het maakt mij ook niet uit als het om Nederlandstalig gaat. Ik heb Verbeke en Brijs niet aan hun stijl of taal als Vlamingen herkend, de anderen die je noemt wel, maar we herkennen een Anton Coolen ook..

Maar het begon allemaal met Geert Istendael, een man, Vlaming van geboorte, die een deel van zijn jeugd in Nederland heeft gewoond, nu weer woonachtig in Vlaanderen. Hij schrijft "mijn Nederland", waarin hij stelt te betreuren dat er ooit een België is ontstaan.

Hij streeft ernaar om zuiver Nederlands te schrijven, en inderdaad: ik kan hem niet betrappen op Vlaamse eigenheidjes.

Toen was de vraag: willen Vlamingen hun eigenheid behouden of willen ze Nederlands (ik bedoelde dat overstijgend, dus het Nederlandstalige grondgebied) zijn.