Betekenis
gedwongen isolering van personen of dieren vanwege besmettingsgevaar
Uitspraak
[ka-ran-tè-nuh]
Woordfeit
Mensen of dieren die uit een gebied vandaan komen waar (mogelijk) een besmettelijke ziekte heerst, worden in bepaalde omstandigheden tijdelijk afgezonderd om te voorkomen dat de ziekte zich verspreidt. Zowel het afzonderen zelf als de plaats waar dit gebeurt, wordt quarantaine genoemd.
Het is allemaal begonnen in Italië: al rond 1400 werden schepen daar na een verre reis veertig dagen in isolatie gehouden in de haven, om eventuele besmettingen te voorkomen. ‘Veertig’ is in het Italiaans quaranta en de isolatieperiode van veertig dagen ging quarantene heten. In het Frans werd het begrip als quarantaine overgenomen - de Fransen herkenden uiteraard het getal ‘veertig’ (quarante in het Frans). Het Nederlands heeft het Franse woord letterlijk overgenomen, zonder het te vertalen als ‘veertigdagentijd’. Die term wordt wel gebruikt voor de vastentijd voor Pasen, waar we momenteel in zitten. Dat de vastentijd én de vroegere Italiaanse isoleringsperiode beide veertig dagen duren, zal wel niet helemaal toevallig zijn ...
