Dat zal wel, maar het is grappig als de medewerkster van vluchtelingenwerk zich de blaren op de tong kletst om duidelijk te maken dat ik heel geschikt ben als taalmaatje en dat men het dan toch niet ziet zitten. Als men zich dan wel laat overhalen, hoor je niets meer.
Ik ben dan ook niet lang taalmaatje geweest.
Dan toch maar katten verzorgen en boekbesprekingen schrijven. Daar doet men niet moeilijk.
Ik heb het bij ander vrijwilligerswerk ook wel eens meegemaakt dat men liever een man had. Tja, waarom nodigt men me dan uit voor een gesprek, als men weet dat ik Renate heet? Dacht men aan het liedje van Johnny Cash 'A boy named Sue'?
