Hans Olink - Mijn vriend Vladimir Ivanovitsj

Soms heeft een boek je al bij de lurven voordat het echt begin, in dit geval zelfs al bij het lezen van de toelichting op de coverfoto.

Lees verder www.leestafel.info/hans-olink

Willeke

Je weet het ook weer mooi te brengen Willeke.

Zelf houd ik meestal angstvallig politiek uit een gesprek omdat het, net als het geloof, een onderwerp is waar de meningen vaak heel pertinent over zijn.

Soms kan je haast niet anders dan toch erover praten omdat het te absurd of pijnlijk is wat er gebeurt. Ik denk dat dat ook gebeurde tussen deze twee vrienden. Wij kunnen ons moeilijk voorstellen dat mensen Poetin (of Trump of Wilders) een warm hart toedragen maar net wat Olink ook schrijft... "Ga ik teveel uit van het Nederlandse landschap? "en onze, westerse kijk op de dingen niet te eendimensionaal is."

De vriendschap is hem kennelijk heel veel waard, anders had Olink niet zo diep gegraven en zeker niet dit boek geschreven.

Dettie

die nog niet naar het radioverslag heeft geluisterd maar dat wel gaat doen.

Ja je hebt helemaal gelijk, en is Rusland is politiek nog veel beladener dan hier, vermoed ik, omdat er bijna geen objectieve nieuwstoegang is en inmiddels ook letterlijk bijna geen oppositie.

Het radioverslag is leuk trouwens, het is een soort potcast waarin hij live verslag doet terwijl ze onderweg zijn en je Vladimir aan het begin nog een Nederands liedje hoort zingen. Kortjakje geloof ik. Of iets soortgelijks.

Dit was trouwens echt een boek naar mijn hart, boeiend en ook gewoon goed, geschreven, origineel van invalshoek, informatief, het zet je aan het denken en het raakte me nog ook.

Ik kwam er googelend naar dat radioverslag toevallig achter dat ik ook de biografie van den Doolaard van hem gerecenseerd heb. Daar was ik ook lovend over trouwens. Ik dacht steeds al... wat komt die naam me bekend voor, maar omdat het zo''n ander onderwerp is, had ik de link niet gemaakt.