Esseline van de Sande e.a. - Ontmoetingen met Syriërs

Oudejaarsavond 2016, de bel gaat, ik doe open en voor de deur staan twee van mijn nieuwe Syrische buren, de zoon en zijn ontstellend lieve moeder. Zij geeft me een plantje, prachtig in cellofaan verpakt met feestlinten. Ze knikt me stralend toe. We wish you a Happy New-Year! zegt de zoon. Zij spreekt geen Engels maar is blij en lacht en knikt me hartelijk toe.

Ik sta stuntelig in de deuropening, ik voel me ontredderd, overweldigd, geraakt.

Lees verder www.leestafel.info/esseline-van-de-sande-ea

Dettie

Dat is misschien wel een heel handig boekje: al hoop ik dat er ook in staat: hoe ga ik om met de Syriërs (geldt eigenlijk ook voor andere Arabieren)

Het cultuurverschil zorgt vaak voor heel vervelende situaties.

al hoop ik dat er ook in staat: hoe ga ik om met de Syriërs

Grappenmaker....

Daar draait dus het hele boek dus om! Het geeft een berg informatie over hoe Syriërs leven, wat hun gewoonten en gebruiken zijn enz. Als je dat eenmaal weet, weet je ook wat je niet en wel kunt doen met als gevolg dat de omgang al een stuk makkelijker verloopt. Jij kunt op jouw beurt weer vertellen wat gebruikelijk is in Nederland, wat wij eten, drinken, hoe we met ons geloof omgaan enz. Zo doen wij het tenminste en dat werkt goed.

Dettie

Ik dacht al dat ik niet goed duidelijk maakte wat ik bedoel. Natuurlijk gaat het om de achtergronden, de feiten, maar de omgang met elkaar en met ons, dat wat in hun en onze genen zit is wel degelijk anders. Ik weet niet eens of je kan beschrijven wat ik zou willen weten, want tenslotte zijn we allemaal individuen. Allemaal anders. Er zullen Syriërs zijn met wie ik makkelijk om kan gaan, zoals er ook (noem maar een dwarsstraat) Amsterdammers zijn die ik totaal niet begrijp, en met wie het erg stroef zal gaan.

Maar dit boek ga ik ook lezen, dan hoor je vanzelf van me of er wel of niet in staat wat ik precies bedoel.

Ik denk niet dat mensen uit de hele wereld zoveel verschillen. We lachen en huilen allemaal, de een is vrolijk van aard de ander bedachtzaam en ook al heeft je wieg in een heel ander land gestaan waar heel andere gewoontes zijn, dan blijf je nog een mens. Met de een klikt het en kun je goed mee opschieten met de ander lukt de omgang niet of verloopt het stroef. Ik denk eerder dat het aan iemands aard/karakter ligt dan aan iemands afkomst.

Als ik het goed begrijp bedoel je dat.

Ik denk dat het boek je wel een goed antwoord geeft. Er staat bijvoorbeeld iets beschreven over verjaardagen. Bij ons pak je het gelijk uit, Syriërs doen dat juist niet. Ook als koffie gaat drinken moet je duidelijk zeggen dat je genoeg koffie hebt gehad en een bodempje koffie in de beker laten, waarmee je aantoont écht genoeg te hebben gehad.

Ik zei bijvoorbeeld tegen mijn nieuwe buren die eten aan het koken waren, wat ruikt het lekker, ze wilden me gelijk eten geven en ik was altijd welkom. Daarna zei de zoon nog een paar keer, als je eten wilt dan kun je dat altijd krijgen. Ik vind het bijzonder, zo gastvrij, en zo is er een wisselwerking en leren we veel van elkaar.

Dettie

Wat een handig boek! Wat ik zelf aanvullend zou adviseren is het ook gewoon vragen aan mensen. Dat doe ik ook. Leg ze uit hoe iets bij ons gaat en vraag hoe het bij hun gaat. Daar komen heel interessante gesprekken uit voort! Toch is een boek wel handig want sommige dingen vraag je niet omdat je er simpelweg niet bij stilstaat. Zoals dat van die soapseries bijvoorbeeld. Dat geldt ook voor andere culturen. Zo krijg ik wel eens een bord met iets lekkers erop van een Turkse buurvrouw. Ik bedankte haar altijd hartelijk en gaf het bord vervolgens blinkend schoon weer terug. Pas na jaren hoorde ik van een andere buurvrouw dat dat heel onbeschoft is. Je hoort het bord terug te geven met nieuwe hapjes erop. Oeps... Dat wist ik dus niet.