Thomas d'Ansembourg - Stop met aardig zijn

Kleine kinderen zeggen en doen precies wat ze denken en willen maar dat wordt ze al snel afgeleerd, want dat kan niet, dat mag niet, dat hoort niet. Al vanaf hun vroege jeugd wordt hen geleerd dat ze lief en aardig moeten zijn.

De schrijver van het boek verzucht dat hij er als kind soms nauwelijks iets van begreep. Als hij vrolijk liep te zingen moest hij stoppen met lawaai maken en als hij boos was moest hij lief en vrolijk zijn.

Lees verder www.leestafel.info/thomas-dansembourg

Dettie

Of altijd maar zeggen wat je denkt nu zo'n geweldige oplossing is, vraag ik me ook wel af. Altijd aardig zijn is een ding, maar altijd maar plompverloren zeggen wat je denkt levert toch ook wel weer de nodige problemen op. Ik heb een vriendin die zo is en dat vind ik toch niet zo'n succes.

Heb je de recensie gelezen Renate? Daarin staat wat de schrijver bedoelt en dat is niet elkaar plompverloren wat zeggen. Hij bedoelt bijvoorbeeld:

"Er zijn veel mensen die nauwelijks hun echte mening durven geven, uit angst dat ze dan niet meer aardig gevonden worden. Er zijn veel mensen die nooit durven zeggen wat ze willen, waar ze behoefte aan hebben, uit angst dat ze afgewezen worden. Er zijn veel mensen die niet durven zeggen wat ze denken uit angst dat ze raar gevonden worden. Maar, zegt de schrijver, daarmee maak je ook dat niemand rekening met jou houdt, dat niemand jouw mening vraagt, dat niemand jou werkelijk zíet. Want je past je constant aan je doet dingen waarvan je denkt dat anderen dat willen, maar wat je zelf wilt, wie je zelf bent zeg je niet en toon je niet."

"De schrijver pleit ervoor dat mensen weer écht worden en ook duidelijk zijn in situaties die zich voordoen in de omgeving. Als iemand slecht voor zichzelf zorgt of dingen doet die slecht voor zijn of haar gezondheid zijn, bedek dat dan niet met de mantel der aardigheid maar zeg dat je je ongerust maakt of dat je vindt dat diegene slecht bezig is. Dat is ware vriendschap, dat is écht. Ook als er een vervelende situatie of conflict op het werk is, kun je aardig en vriendelijk om de hete brei heen draaien maar daarmee kom je niet verder, benoem het probleem, zeg waar het werkelijk om gaat, dat geeft duidelijkheid."

Het gaat dus niet om zomaar alles zeggen, zeker niet, maar wel dat je bijvoorbeeld moet zeggen wat je wil of wat je leuk vindt, of wat jouw mening is, wat veel mensen niet durven omdat ze bang zijn afgewezen te worden of dat ze dan niet aardig gevonden worden...

Hij zegt dus, stop met deze dingen (hij noemt het 'aardig zijn') en wees duidelijk.

Ik vond het een heel verhelderend boek.

dettie

Ik heb de bespreking wel gelezen, maar mijn ervaring is dat mensen zeggen wat je denkt er vaak voor kan zorgen dat je ze kwijt raakt. Dat heb ik ook wel eens meegemaakt, toen ik vond dat een vriendin toch wel wat merkwaardige uitspraken deed, die op mij wat inconsequent overkwamen. Nooit meer wat van gehoord. Kortom, je kunt maar beter aardig en diplomatiek zijn. Ruzies zijn niet leuk en daar draait het toch vaak op uit, als je elkaar de waarheid zegt.

Nou dat is dus niet wat het boek bedoelt, de titel is misschien wat misleidend.

Nogmaals je bent evengoed aardig en vriendelijk maar alleen wat duidelijker.

Het gaat niet om onaardig tegenover een ander te zijn maar om aardiger en vooral duidelijker voor jezelf en je

omgeving te zijn.

Als je bijvoorbeeld ziet dat iemand altijd maar dronken is en je zegt tegen diegene dat je dat erg vindt en je

zorgen maakt, ben je dan aardig of niet aardig? Ik vind het aardig, je bent eerlijk en laat zien dat je om iemand

geeft. Een heleboel mensen doen net of hun neus bloedt maar roddelen achter de rug van diegene om.

In relaties en vriendschappen precies zo. Als je niet zegt tegen elkaar wat je voorkeuren zijn, wat je leuk en niet

leuk vindt dan kan er een heleboel onduidelijkheid ontstaan en dan krijg je óók ruzies. De mensen denken dan hij

of zij snapt me niet of 'weet hij of zij nu nog niet wat ik leuk vind?' Nee, dat weet hij of zij niet omdat het niet

gezegd wordt.

Ander voorbeeld als je net doet alsof je uitgaan heel leuk vindt en gaat steeds maar mee om erbij te horen, om

aardig gevonden te worden, dan schilder je iemand een vals beeld voor. Dan denkt de ander dat je het leuk vindt,

die kan zelfs voor een verrassing zorgen wat veel geld kost, bijv. dure kaartjes voor een heel apart optreden van

een band die jij afschuwelijk vindt maar net deed of je die band wel leuk vindt om maar aardig (!) gevonden te

worden. Dan zegt de schrijver dus, stop met aardig zijn. Want dit is eigenlijk helemaal niet aardig.

En zo zijn er een heleboel voorbeelden te noemen. De schrijver zegt wees duidelijk, geef aan wat je leuk en niet

leuk vindt, waar je van houdt en durf een afwijkende mening te hebben, zeg niet ja als je nee voelt.

Dan leren mensen jou écht kennen en waarderen om wie jij bent.

Dettie

Ik vroeg mij even af of Renate Belgisch was.

Ik vind (MIJN MENING) dat Nederlanders veel meer rechttoe/rechtaan zijn met hun mening. En vanuit dat standpunt begrijp ik wat je wil zeggen Dettie. Maar vanuit mijn "Vlaamse" roots en opvoeding... Ik zou hier, net als Renate zegt, veel ruzie krijgen als ik mijn mening zo maar uit. Daarom dacht ik even dat Renate belgisch was. Hier wordt het niet echt als aardig gezien als je iemand zegt: "Ik maak me er zorgen over als je ...." maar eerder als bemoeienis.