Wilma Jac Breunissen - Van de straat

Een koffietafelboek over junks. Alle tegenstrijdigheden die deze zin oproept zitten óók in dit boek. Prachtig uitgevoerd in koffietafelformaat door uitgeverij Nieuw Amsterdam, in samenwerking met het Leger de Heils.

Lees verder... www.leestafel.info/wilma-jac-breunissen

Willeke

Lijkt me een heel pittig maar ook mooi boek. Een boek waarbij ik heel veel tegenstrijdige dingen zal voelen vermoed ik zo.

Ja heel erg veel tegenstrijdige gevoelens, ik vond het ook moeilijk om het precies allemaal te verwoorden. Ik moest behalve af en toe opnieuw kijken ook af en toe opnieuw lezen om te kijken of ik het wel goed las. Ongeloofelijk wat ( vooral de vrouwen) aangedaan is. Maar tegelijkertijd waren er ook gepleegde misdaden waar mijn haren van te bergen rezen. Het is onvoorstelbaar hoe levens letterlijk kapot kunnen gaan, vaak ook nog met een hele kring van verwoesting er om heen. Veel van de geïnterviewde hadden kinderen, om maar eens wat te noemen.

En verder is het gewoon een heel mooi gemaakt boek.

En hoewel de interviews goed waren, en de verhalen af en toe erg heftig maakte de foto's toch de meeste indruk. Ook van de auteur. Een getalenteerde dame dus.

Ja, van de ene kant zul je het soms met deze mensen te doen hebben en van de andere kant vallen hun daden gewoonweg niet goed te praten. Vooral niet inderdaad als er kinderen in het spel zijn. Staat de achtergrond van deze personen er ook in of gaat het alleen over het nu? Ik ben altijd benieuwd hoe het zo gekomen is dat mensen in zo'n situatie zijn beland.

Ja dat is wel goed aan dit boek, het zijn levensgeschiedenissen, en dat verklaart veel.

De schrijfster vertelt er in het nawoord wel bij dat sommige verhalen duidelijk overlapte, mensen "leenden" bij elkaars verhaal, of wisten soms werkelijk niet meer wie nu precies wát mee gemaakt had, sommige delen waren als het ware collectief.

Ik had die tegenstrijdigheid ook het hele boek, sommige daden, ik moet er bij zeggen vooral bij de mannen, die vaak veel geweldadiger aan hun geld komen, deden me echt gruwelen, en dan is het moeilijk compassie op te brengen. En ook als er kinderen in het spel zijn staat mijn verstand soms stil. Maar aan de andere kant....als je toch zó moet leven, dat gun je waarlijk niemand.

Dat die hostels er zijn is wel een hele goeie zaak trouwens, dat werkt volgens mij ook goed. Ik denk dat deze groep niet meer te helpen is, in de zin van "clean"te krijgen, en zo is er toch nog enigszins toezicht op zorg en veiligheid. Los van dat het voor de omgeving veiliger is. Ik kwam daar veel vroeger bij Hoog Catarijne, en als je zag hoe mensen daar leefden, dat was echt verschrikelijk. Het kan niet anders, of met name de vrouwen zijn daar vreselijke dingen overkomen.

Wil

Ja, Hoog Catarijne was heel akelig vroeger. Ik was altijd blij als ik daar heelhuids doorheen was gekomen. Maar het was ook zo triest als je de 'zwervers' zag. Ik had altijd met ze te doen, maar wist ook dat ze door roeien en ruiten gingen om hun shot te kunnen scoren. Erg als je zo afhankelijk bent van een of ander spul dat je de vreselijkste dingen doet om er maar aan te komen. Ik vraag me wel eens af als het ze lukt om af te kicken hoe ze daar mee omgaan, schamen ze zich dan, als ze het nog weten tenminste.

Dettie