Martijn van der Linden en Maranke Rinck - De Grote Oorlog 6+

Een prentenboek over de Eerste Wereldoorlog. Ik heb zo het idee dat er zoiets nog niet bestond. Nu wel, en nog een heel mooi boek ook.

Lees meer: www.leestafel.info/maranke-rinck-a-martijn-van-der-linden

Dit boekje werd ook kort in De Volkskrant besproken, onder andere samen met het boek van Guido Bottinga.

Wat toevallig...ik 'moet' morgen naar de bieb, daar hebben ze ook kranten.

Marjo schreef : Wat toevallig...ik 'moet' morgen naar de bieb, daar hebben ze ook kranten.

Het stond in de bijlage van de Volkskrant van zaterdag. Bij de boeken werden 3 boeken over de Eerste Wereldoorlog besproken.

Ik heb het gelezen. Dit prentenboek werd toeristisch' genoemd. Ja,. hoe wil je het anders bij een prentenboek? Je moet wat laten zien en je kan toch niet als je voor jonge kinderen ook tekent, meteen ergens in duiken waar het kind niet van weet? Bij een prentenboek, maar dan wordt het stripboek, voor oudere kinderen kun je een geschiedenis vertellen beginnend bij Franz Ferdinand, maar wat heeft een jong kind daaraan?

Bovendien vind ik het juist prima om aan de hand van een plek die ogenschijnlijk rustig is, en waar nooit iets gebeurd lijkt te zijn, dat verhaal te vertellen. Hier ben ik het dus niet eens met de journalist.

Wat Bottinga betreft, ook daar is hij niet kritiekloos, hij vindt de hoofdpersoon niks. Maar door die hoofdpersoon aan te laten sluiten bij de belevingswereld van de tiener van nu, trek je die juist in het verhaal. Het is het concept van 'Mijn naam is Sarah' en nog andere boeken.

En ja, Marita de Sterck hier tegenover stellen, is dat eerlijk? Dat is een eerste klas schrijfster, en haar boek 'de hondeneters' is dan ook fantastisch..Hier zijn we het over eens.

Marjo schreef : Ik heb het gelezen. Dit prentenboek werd toeristisch' genoemd. Ja,. hoe wil je het anders bij een prentenboek? Je moet wat laten zien en je kan toch niet als je voor jonge kinderen ook tekent, meteen ergens in duiken waar het kind niet van weet? Bij een prentenboek, maar dan wordt het stripboek, voor oudere kinderen kun je een geschiedenis vertellen beginnend bij Franz Ferdinand, maar wat heeft een jong kind daaraan?

Bovendien vind ik het juist prima om aan de hand van een plek die ogenschijnlijk rustig is, en waar nooit iets gebeurd lijkt te zijn, dat verhaal te vertellen. Hier ben ik het dus niet eens met de journalist.

Wat Bottinga betreft, ook daar is hij niet kritiekloos, hij vindt de hoofdpersoon niks. Maar door die hoofdpersoon aan te laten sluiten bij de belevingswereld van de tiener van nu, trek je die juist in het verhaal. Het is het concept van 'Mijn naam is Sarah' en nog andere boeken.

En ja, Marita de Sterck hier tegenover stellen, is dat eerlijk? Dat is een eerste klas schrijfster, en haar boek 'de hondeneters' is dan ook fantastisch..Hier zijn we het over eens.

Tja, uiteindelijk is het ook maar de mening van een persoon.