Elizabeth Strout - Ik heet Lucy Barton

Achterflap: Lucy Barton is langzaam aan het herstellen van wat een simpele operatie had moeten zijn. Haar moeder, die ze jaren niet gezien heeft, komt op ziekenbezoek. Door te praten over mensen die Lucy nog uit het dorp van haar jeugd kent zoeken ze aarzelend toenadering tot elkaar. Maar net onder de oppervlakte ligt nog steeds de spanning die al die tijd tussen hen in heeft gestaan.Ik heet Lucy Barton is een intiem, diep empathisch en fenomenaal geobserveerd portret van de kwetsbare band tussen moeder en dochter.

Een boek waar ik meer van had verwacht. De recensies zijn alom zeer lovend. Die spanning die de achterflap vermeldt is er inderdaad, maar wordt niet verduidelijkt. De aanwijzingen zijn subtiel, maar heel erg vaag en ook nog eens tegenstrijdig. Je kunt tussen de regels wel lezen dat het niet zo goed was in Lucy's jeugd - buiten de armoede - maar waarom dan kom je niet te weten. Daardoor kruipt Lucy toch niet onder je huid.

De stijl vind ik wel leuk. Ze vertelt het verhaal aan jou, alsof ze een vriendin is. Ze herhaalt hier en daar een zinnetje, zodat je het niet verkeerd begrijpt, en soms verbetert ze zichzelf.

Het klinkt toch wel boeiend. Wel lastig inderdaad dat je, zelfs tussen de regels door, niet helemaal begrijpt wat er dan toch precies in Lucy's jeugd is gebeurd. Dat is wel iets dat me zou kunnen frustreren.

O nee, precies kom je het zeker niet te weten. Je vermoedt iets, maar dan plaatst ze weer een opmerking die dat logenstraft. Je moet het echt doen met haar eigen conclusie dat haar familie raar en abnormaal is. Je mag zelf invullen op welke manier. En omdat ik de dingen dus niet kon plaatsen kreeg ik geen grip op het verhaal. Ik vind het helemaal niet erg als er dingen tussen de regels staan, maar die wil ik dan eenduidig hebben. Het zal wel aan mij liggen, want de meerderheid schijnt er wel mee uit de voeten te kunnen. Ik ben ook heel benieuwd naar Dettie's reactie.

Meestal vind ik een verhaal juist mooi als de schrijver de lezer niet alles voorkauwt maar tussen de regels door een aantal dingen verklaart. Maar als er geen duidelijkheid is en je het ook niet kunt raden aan de hand van de gegevens die je wel hebt, dan vind ik dat best vervelend. Dan is het net of het verhaal nog niet af is. Ik ben benieuwd of Dettie het met je eens is.

Nou Dettie kruipt nu haar bed in met dit boek, ik ben zeer benieuwd. Het lijkt me mooi maar ik heb geen idee nog.

Jullie horen van me.

Dettie

ben al een eindje op weg en het verhaal fascineert me wel. Moeder en dochter zijn (tot nu toe) duidelijk op zoek naar een vorm van contact, maar er blijft afstand. De vraag is kan het nog wel na zoveel jaar? Vanavond weer verder lezen...

Dettie