Pauline Kok - Het vergeten kamp

In romanvorm, maar het is wel een echt stuk geschiedenis.

Lees meer: www.leestafel.info/pauline-kok

Hier staat een voorwoord van Pauline Kok

www.boekerij.nl/nl/p51ee58e821ae6/voorwo...van-pauline-kok.html

Dettie

Het voorwoord alleen al maakt indruk. Het zet ook aan het denken over hoe je geheugen werkt. Ik herinner mij bar weinig van wat er rond mijn twaalfde jaar zoal gebeurde. Het is nauwelijks genoeg voor een kort verhaal, laat staan voor een hele roman. Blijkbaar is niet je leeftijd daarbij bepalend, maar hoe bijzonder en/of traumatisch de gebeurtenissen waren die je op een bepaalde leeftijd meemaakte.

Ja, er zijn mensen die dingen weten die zich rond hun vierde jaar afspeelden. Maar dat zijn geen leuke dingen.

Ik vraag me altijd af hoe mensen verder leven als ze zoiets verschrikkelijks mee hebben gemaakt.

Ook de kindsoldaten, en nu de kinderen in de vluchtelingenkampen. Zijn ze voor eeuwig bang, of juist niet meer bang,

ze hebben alles al gezien. Vertrouwen in een ander zal heel moeilijk zijn, zoals Pauline Kok ook schrijft.

Dapper dat ze erover durft te schrijven, maar wat zal het een moeite hebben gekost om al dat oude zeer weer aan te

gaan.

Dettie

Maar het zal ook een verwerking geweest zijn neem ik aan.

Ja dat zal zeker zo zijn Marjo! Maar toch knap dat iemand het aandurft en dan ook nog deelt.

Soms is iets te groot of teveel om het aan te gaan en wordt het heel diep weggestopt (om op de meest onverwachte

momenten ineens omhoog te komen).

Veel mensen die het meegemaakt hebben kunnen er misschien wat aan hebben, zien ze dat zij niet de enige waren en mogelijk

al hun gevoelens eindelijk eens verwoord zien. Dat kan al enorm opluchten.

Mensen die het liever niet aangaan hoeven er niets mee. Maar het is wel mooi dat het boek bestaat.

Dettie