Een dikke pil is uit, en ik vind het jammer..
Het verhaal van het hoertje Sugar, dat eindigt als gouvernante in het gezin van een zakenman, is zeer boeiend. Het boek lijkt Victoriaans, maar is het niet echt: de taboes die in Victoriaanse lectuur gelden worden hier rustig doorbroken. Maar de sfeer blijft Dickiaans.
Manipulatie, macht, klassenverschillen, alles vind je hier.. 8-12-2003
Marjo
Ik ben er nog volop in bezig en het is inderdaad een heerlijk boek. Ik vond het begin zo apart dat je als het ware bij de hand wordt genomen en rondgeleid/meegvoerd wordt, geweldig! Ook de sfeer is goed weergegeven, je ziet de achterbuurten voor je en de luxe!
Ja, de Viktoriaanse stijl is er wel maar waar in de Victoriaanse stijl alles omfloerst wordt verteld is het hier recht voor zijn raap! Ik ben nu ongeveer bij blz 600 dus heb lekker nog even verder te lezen.
Ben zeer benieuwd hoe het met Agnes verder zal gaan...
Groetjes
Bernadet 8-12-2003
13 dec 2003 Ik ben bijna aan het eind en merk dat ik steeds langzamer ga lezen omdat ik niet wil dat het afgelopen is. iedere keer denk je nu gebeurt er niets meer maar dan is er steeds weer wat nieuws, je blijft verrast worden.
Bernadet
14 dec 2003 ik had dat ook, ik wilde het helemaal niet uit hebben..ik heb gehoord dat Faber van plan is een boek te schrijven over Sophie, dat dan ten tijde van de eerste wereldoorlog zou moeten spelen. Ik zou liever nog een boek in de 19e eeuw lezen..
Marjo
14 dec 2003 Ja, dat zou ik ook liever hebben. Die sfeer is prachtig. Maar het liefst wil ik alletwee want naar die Sophie ben ik ook benieuwd. Te zien hoe zo'n wereldvreemd kind verder opgroeit is ook interessant.
Bernadet
26 dec 2003 Hoe staan de zaken? Is het boek al uit??
Ik heb al eerder gemerkt dat dit boek mooi gevonden wordt of niet, en dat er eigenlijk verder niet zo veel over te zeggen is. Faber heeft eigenlijk een rechttoe-rechtaan boek geschreven, zonder bodems, zonder wijze lessen. Je krijgt een mooi beeld van die tijd maar daar kun je ook al moeilijk kritiek op leveren, want gedane zaken nemen geen keer.
In het begin wilde ik wel weten hoe het zat met de artsen van die tijd, die te pas en te oppas vrouwen intiem onderzoeken, en over hoe de vrouwen daarop reageren. Het was zeer merkwaardig te lezen hoe Agnes geen weet had van wat er zich onder de gordel bevindt. Onvoorstelbaar!
Maar mensen die er meer van wisten hebben me verzekerd dat het in die tijd zo ging.
Marjo
26 dec 2003 Ja, ik heb het uit.
Ik kan nu niet zeggen dat het een rechttoe-rechtaan boek zonder bodem is.
Wat het boek in feite weergeeft is dat de mensen waartegen opgekeken wordt omdat zij geld bezitten meer oppervlakkig en leeg kunnen zijn dan mensen waar op neergekeken wordt.
Sugar heeft een keihard, armoedig leven gehad maar heeft veel meer diepgang dan William.
Zij verdiept zich in Agnes en Sophie. Toont gevoel naar Christopher. Voelt de pijn van de dingen die haar moeder haar aandeed. Schrijft gruwelijke verhalen om af te reageren op haar bestaan.
Op Henri wordt ook neergekeken omdat hij verkiest te leven naar zijn gevoel in plaats van kiezen voor rijkdom.
William trekt zich terug in zelfmedelijden als Agnes ziek wordt, gaat werken als hem dat beter uitkomt maar heeft geen enkele diepgang. Toch wordt William steeds gezien als DE man omdat hij bezit heeft. Dat is eigenlijk wat het boek vertelt.
bernadet
28 dec 2003 Je hebt wel gelijk Bernadet, maar Sugar is de hoofdpersoon van het boek, en dan is het toch wel logisch dat haar persoontje meer uitgediept werd.
En het feit dat Henri en zijn vriendin een beetje lachwekkend, zielig bijna aandeden, en dat William ondanks zijn tekortkomingen (slap figuur) toch aanzien genoot, nou ja, dat is inherent aan de tijd die door Faber beschreven wordt.
Rijkdom en aanzien waren de maatstaf van die tijd, gelukkig is dat heden ten dage een stuk minder.
Voor mij is dat geen onderliggende boodschap, het is een goede beschrijving, een goede typering van die tijd.
Kunnen wij, lezers van nu, een les leren uit dit boek? Ik niet.
Marjo
04 jan 2004 nou Marjo, dat het heden ten dage een stuk minder is kan ik niet zeggen. Het verschil is niet meer zo heel groot als toen maar het is nog steeds zo dat mensen met geld al een flinke streep voor hebben.
Ik merk dat al hier in mijn omgeving, tegen mensen met geld wordt heel anders gedaan (meer voorkomend, beleefder) dan tegen de middenmoot.
Ik vond wel dat je de gevolgen kon zien van een keiharde opvoeding zoals Sugar gehad had. In wezen was het een goed mens maar door alles wat ze meegemaakt had werd ze toch hard, eigenlijk tegen haar natuur in. Misschien kan er uit geleerd worden dat mensen niet altijd zijn wat ze lijken?
Bernadet
05 jan 2004 Natuurlijk is er nog steeds standsverschil, maar je wordt toch niet meer als waardeloos behandeld als je geen geld hebt tegenwoordig.. Gelukkig niet!!
Zo'n boodschap, dat een mens niet altijd is wat hij lijkt te zijn, past dat wel bij Faber!! Heb je 'Under the skin' gelezen? Fascinerend!!!
Marjo
05 jan 2004 nee Under the skin heb ik niet gelezen. lees jij alles in het engels? Ik denk ook niet dat ik dat boek ga lezen gezien de beschrijving. mensenvlees voor een andere planeet. Nou nee, niet iets wat ik écht graag lees.
Wat mensen met of zonder geld betreft ik vind dus wel dat er op mensen die geen geld hebben neergekeken wordt. Maar dat kan een eindeloze discussie worden dus hou ik er maar over op.
Ben benieuwd over de anderen nog iets toe te voegen hebben over Lelieblank.
bernadet
06 jan 2004 Nee, ik lees niet alles in het Engels, maar wel vaak.
Under the skin vond ik een fascinerend boek, het is niet akelig of zo. Vond ik niet tenminste. De vrouwelijke hoofpersoon hier is dus ook helemaal niet wat ze lijkt te zijn, net als Sugar.
Na dit boek ben ik bij gaan houden wat Faber zoal schrijft, en had dus helemaal niet een boek als Lelieblank..verwacht. Afgezien van het thema is het totaal anders!
Marjo
13 jan 2004 Gevonden, een stukje interview:
Q: Please explain the underlying meaning of the title of the book, The Crimson Petal and the White.
A: It comes from a Tennyson poem that begins "Now sleeps the crimson petal,now the white". But the poem has no particular relevance to my story. I like
the complexity of associations suggested by crimson and white-Sugar is a "scarlet woman" but she is mistaken for an angel by Agnes Rackham, and is
also desperate to move into a new life that's respectable and innocent.
Agnes is, by birth and inclination, pure white, but is troubled by the phenomenon of blood. William uses and destroys petals of both colours in his profession of perfume manufacture.
Marjo
02 mrt 2004 Wauw, Prachtig!! Deze beschrijving is heel mooi!
Dank je, Onsmejo.
Inderdaad, William houdt echt van beide vrouwen. De een onschuldig en rein (lelieblank) en de ander door de wol geverfd (scharlakenrood). De 'rode' wordt door de 'witte' gezien als engel (rein, wit) en is zelf geobsedeerd door haar bloed (onreine ongesteldheid). De 'rode' wil graag een nieuw leven als reine, blanke. William de parfumman (toch echt een product voor vrouwen, de parfum, dan) verwoest ongewild beide vrouwen.
Misschien moet ik ook het boek nog eens lezen, maar ik weet dat ik daar toch nooit toe kom. Is het opgeviste lijk echt van Agnes? Er verdronken in die tijd wel vaker vrouwen. Agnes heeft misschien toch een klooster gevonden. Iemand die dat anders heeft gelezen?
Groetjes tresoula
02 mrt 2004 Volgens mijn lezing is dat opgeviste lijk niet Agnes geweest, en wist William dat ook..
En inderdaad wil ik graag denken dat ze het klooster bereikt heeft.
Marjo
Hoe vonden jullie Sugar? Konden jullie haar begrijpen? De verhalen die ze schreef, het lezen van de dagboeken wat vonden jullie ervan?
Wat vonden jullie van Agnes, iemand die typerend voor die tijd was? Was ze gek? Slachtoffer van haar man?
Wat vonden jullie van William? Was het een slecht mens? Een losbol?
Begrijpen jullie het boek beter door de toevoeging van Marjo bij het forum?
Wat halen jullie uit het boek?
bernadet