En dit ook nog over Wilkie Collins zelf
Wilkie Collins (1824-1889) is een Victoriaans schrijver die nog steeds bij een groot publiek in de belangstelling staat. Zijn meest succesvolle romans worden regelmatig herdrukt en behoren tot de klassieke werken uit de Engelse literatuur.
Collins, zoon van een beroemd schilder, heeft zich in zijn leven weinig aangetrokken van de Victoriaanse zeden. Hij leefde lange tijd in zonde samen met Caroline Graves, die elders al een echtgenoot had en tussentijds ook nog even met een ander getrouwd was. Ook zijn voorkomen was weinig conventioneel: hij had een uitzonderlijk groot en vreemd gevormd hoofd in verhouding tot zijn tengere lichaam en hij werd geplaagd door reuma, die hem dwong tot het innemen van vervaarlijke hoeveelheden pijnstillers.
Als goede vriend en reiskameraad van Charles Dickens, met wie hij gedurende de jaren '50 veel optrok, schreef Collins veel voor Dickens' tijdschriften Household Works en All the Year Round. De twee mannen hadden een grote belangstelling voor het theater gemeen -net als voor het Londense societyleven-, en Dickens acteerde in twee vroege melodrama's van Collins' hand.
Collins stond bekend als een middelmatig schrijver, tot de verschijning van De vrouw in het wit in 1860. Daarna werd hij een beroemdheid en ontving hij enorme voorschotten voor nog te schrijven romans. Hoogtepunten zijn No name (1862), Armadale (1866) en met name De Maansteen (1868).
Bernadet