Peter ter Velde - De vader en de zoon (debuut)

'Ik voelde aan mijn geheime bureaula. Die was zoals altijd gewoon dicht. Er lagen spullen in die niemand mocht zien! Hierin lag mijn verborgen leven; het leven waar ik van hield.'

Aan het woord is Johan Verboom, inmiddels veertiger, die vertelt over zijn leven dat enorm beïnvloed is door het strenge gelovige regime van zijn vader.

Lees verder www.leestafel.info/peter-ter-velde

Dettie

Ik wil je verslag niet lezen, is het een 'Siebelink' ?

Moeilijk antwoord te geven, het is niet zo heftig als Knielen etc. van Siebelink maar natuurlijk wel over een streng geloof.

Een mengeling van Heijmerickx en Siebelink denk ik.

Dettie

Het komt op mij over alsof de auteur meer afstand van zijn jonge leven kan nemen en daar eerlijker over kan schrijven dan over het volwassen leven. Dat staat misschien nog te dichtbij.

Het is niet zijn eigen verhaal, maar wel semi autobiografisch. De schrijver heeft ook een streng gelovige vader en er zijn deels wel vergelijkingen te trekken maar het is geen autobiografie.

Het is een verzonnen verhaal, een raamvertelling bijna. Het begin en vooral het einde zijn de meest zwakke punten in het verhaal. Dat is de kapstok waar het verhaal aan op is gehangen. Je merkt dat de schrijver gezocht heeft naar een manier om het verhaal op te schrijven en de manier van de vertellen over de volwassen man is niet zo geslaagd als het jeugdverhaal.

Ik denk niet zozeer dat het om afstand gaat maar wel om een idee dat aanvankelijk goed uitpakt maar niet lekker tot een eind wil komen. Het lijkt alsof de schrijver zelf eigenlijk niet zo goed wist op welke manier hij alles moest presenteren. Misschien had hij het herschrijven van het volwassen gedeelte moeten laten.

Dettie

Dat had semi-autobiografisch was had ik wel gezien hoor maar ook dan komt het verhaal denk ik behoorlijk dichtbij. Was het niet mogelijk om de volwassen vertelling in dezelfde stijl voort te zetten?