Elena Poniatowska - Leonora

Leonora Carrington, geboren in 1917 in aristocratische Engelse kringen, gestorven in 2011. Een van de bekendste vrouwelijke surrealistische schilders van de afgelopen eeuw. Elena Poniatowska was 50 jaar met deze opmerkelijke vrouw bevriend, en schreef een roman over haar leven. Een roman waard, want grootser en meeslepender dan Leonora leefde valt er nauwelijks te leven...

Lees verder, zie www.leestafel.info/elena-poniatowska

Willeke

Ik heb het boek inmiddels ook gelezen: www.leestafel.info/elena-poniatowska

Wat een leven heeft deze vrouw gehad. Het wordt mooi gebracht door de auteur maar soepele kost is het niet. Teveel geschrapt? Leonora heeft zo'n opmerkelijk leven gehad dat het eigenlijk niet allemaal in één boek past.

He wat leuk, je hebt ook een recencie geschreven. Onze samenvatting komt aardig overeen, onze conclusie niet helemaal.

Vond je het boek een echte roman?

Ik had daar wat moeite mee. Vond het soms te breedsporig, en teveel van de hak op te tak, en soms te beknopt.

Jouw conclusie dat de stijl van schrijven óók surrealistisch is, en dus goed past bij het leven van Leanora vond ik wel mooi , die overeenkomst had ik niet gezien.

De foto op de kaft is mooi he, daar heb ik de hele tijd naar zitten kijken.

Misschien is het wel zo dat ik graag zo'n boek gelezen zou hebbeb,écht biografisch, met foto's erbij enzo.

Ik vond het een heel mooi boek maar wel een boek waar ik echt in moest komen. Ik moest vooral erg wennen aan de dialogen en dat het soms zo snel alweer in een volgend moment zat. Maar ik had wel het idee dat dat bewust zo gedaan was. Om het bij dat surrealisme te laten passen. Ik vond het wel een roman maar anders dan gebruikelijk.

Na het lezen van het boek heb ik eigenlijk meteen via Google foto's gekeken. Ik wilde meer foto's zien van Leonora en hoe haar werk eruit ziet. Dus misschien miste ik dat ook in het boek maar dan was het natuurlijk wel echt een biografie geweest.

Ja dat heb ik ook gedaan, ik kende haar kunst niet zo heel goed, en als je meer weet van haar leven kijk je toch anders naar haar schilderijen.

Ik ben altijd gek op dit soort vrouwen, die tegen de tijdgeest gewoon hun gang gaan en zich niets aantrekken van wat hoort.

Ook een bepaalde "gekte", noem het ongeremdheid die je vaak ziet bij kunstenaars, was haar niet vreemd. En dan al die mannen en beroemdheden....saai was het zeker niet.