Richard Powers - Galatea 2.2

Galatea 2.2 is het fictieve verhaal van de 35-jarige Richard Powers, net terug uit Nederland waar hij een aantal jaren samen met zijn vriendin C. heeft gewoond. Nadat die relatie is verbroken, is hij teruggegaan naar de Verenigde Staten. Hij is voor een jaar aangenomen als gastdocent aan de universiteit, waar hij jaren geleden zelf is afgestudeerd in de Engelse literatuur.

lees verder, klik hier www.leestafel.info/richard-powers

Ellen

Hoi Ellen, welkom hier en bedankt voor je recensie.

Van Richard Powers heb ik een lange tijd geleden Het zingen van de tijd gelezen. Ook geen makkelijk boek. Toentertijd was ik er niet onder de indruk van maar ik sta verbaasd dat ik toch veel onthouden heb van dat boek.

Powers wordt gerekend tot de 'wetenschappelijk georiënteerde romanschrijvers' las ik net.

Het maakt voor het verhaal namelijk niets uit: de hoofdpersoon is hoe dan ook Pygmalion die zijn Galatea tot leven probeert te brengen, maar door zijn Galatea gedwongen wordt echt te gaan leven: Bekijk alles voor me. schrijf je in je recensie.

Ik begrijp niet zo goed wat je hiermee bedoelt. (Galatea) Helena krijgt het actuele wereldnieuws en zijn eigen levensgeschiedenis ingevoerd en haar reactie is "Bekijk alles voor me?"

groetjes

Dettie

die moe is en daardoor weinig helder in 't hoofd.

Hé, die staat ook nog in mijn kast om gelezen te worden. Het is een afdankertje van de bieb. Ik vond "Het zingen van de tijd" erg mooi. Moet nu nodig eens aan Galatea beginnen...

Zo uitdaging nummer 2 berdine...

dettie

Je vergist je...nummer 3.

Dettie schreef : Bekijk alles voor me. schrijf je in je recensie.

Ik begrijp niet zo goed wat je hiermee bedoelt. (Galatea) Helena krijgt het actuele wereldnieuws en zijn eigen levensgeschiedenis ingevoerd en haar reactie is "Bekijk alles voor me?"

Dat is inderdaad de opdracht die Helena aan Richard geeft. Bedenk dat Helena een computer is (uit 1995!) en zelf - behalve een heel klein beetje naar tweedimensionale beelden 'kijken' - niet in staat is om dingen zelf te betasten of zich te bewegen en de wereld in te gaan.

Dat is één van de fascinerende kanten van het boek: het laat je beseffen hoeveel je allemaal op de een of andere manier moet hebben ervaren, voordat je zelfs maar een simpele dichtregel een beetje kunt begrijpen.

Groetjes, Ellen