Majgull Axelsson - Huis der Nevelen (samenleesboek)

In het kort: het verhaal gaat over een Zweedse diplomate, die terechtkomt in een gebied op de Filippijnen waar een vulkaanuitbarsting plaatsvindt. Tijdens haar vlucht uit het gebied krijgt ze te maken met vier mensen: Ricky, haar chauffeur, Butterfield, een ex-gevangene, Dolores, een kind en NogNog, een verknipte desperado. Als ze weer terug is in Zweden, krijgt ze een crisis na het overlijden van haar moeder, voor wie ze enige tijd heeft gezorgd. Iedereen denkt dat die crisis samenhangt met dat overlijden, maar dat is niet zo. De diplomate, Cecilia heeft ze, heeft om zichzelf te redden uit de lavastroom en van de bedreiging van NogNog, iets onvergefelijks gedaan.

Het is niet een boek dat je in één keer uitleest: daarvoor is het te zwaar. Het gaat 350 bladzijden lang over erge dingen als dood, echtscheiding, levensbedreiging, verkrachting, oude trauma's. Noem het, en het komt erin voor. Er is niet één keer sprake van enige verluchting, of van humor of ironie. Het is één en al ellende. En het einde is, zo staat het ook in het verslag op de leestafelsite, inderdaad gruwelijk.

Toch heb ik het wel met plezier gelezen. Het is namelijk wel spannend, want al in het begin wordt het duidelijk, dat Cecilia iets heeft meegemaakt dat ze niet kan vertellen. Daartussendoor zijn er sfeertekeningen van haar jeugd in de kleine Zweedse plaats, en die zijn wel goed (je zou er nog niet dood aangetroffen willen worden, zo benauwend is het daar).

Mijn eindconclusie is dat het een redelijk boek is, maar niet echt goed. Daarvoor is het te eenduidig ellendig. Waar ik over struikelde, was de verklaring voor het verschil tussen armoede en rijkdom in deze wereld. Axelsson heeft het dan over keuze, maar voor mijn gevoel kreeg ze hier niet voor het voetlicht wat ze eigenlijk bedoelde. Ze beweert dat arme mensen een tekort aan keuzes hebben, terwijl ik dan denk: vertel dan hoe dat komt.

www.leestafel.info/archief/romans-volwas...son-huis-der-nevelen

-

Wat ik wel weet is dat ik dagen van slag was door dit boek en daarna nooit meer wat van Axelsson heb willen lezen. Ik vond het zo'n ongelooflijk beklemmend verhaal, zo dreigend, zo ellendig. Wat niet wil zeggen dat ik het slecht vond maar het was mij veel te veel van alles. Ik voel het nu haast nog.

Dettie

Ja ik was er ook een tijdje van slag van. Met name toen op het laatst haar "geheim" onthuld werd. Het sloeg de grond onder mijn voeten weg. De vraag waartoe een mens in staat is, als zijn leven op het spel staat, heeft me dagen bezig gehouden.

Echt Bernadet? Ik weet dat ik het gelezen heb, maar meer ook niet.

Er blijven niet zoveel boeken hangen in mijn hoofd, tenminste niet in de zin dat ik het meteen weer weet (voel) als ik de titel hoor.

ja echt marjo. Ik vond het verschrikkelijk om te lezen hoe onwijs bang die NogNog was voor de Amerikanen (kano) en ja dat verhaal met dat kind, vreselijk! maar ook dat ze instortte en de manier waarop het beschreven werd... krijg nog de koude rillingen daarvan.

Juist omdat het allemaal écht zo kan zijn, kan gaan..

Dettie

Ik snap in ieder geval waarom jij beter geen thrillers kan lezen!