Grote mensen mogen ook niet slaan
illustraties: Els Vermeltfoort
tekst: Ilona Lammertink

In dit boek wordt, zoals de titel al doet vermoeden, huiselijk geweld besproken. De schrijfster heeft gekozen voor een verhaalvorm waarin een situatie wordt weergegeven. In dit geval wordt de vader van Luuk enorm boos omdat Luuk - terecht - zegt dat papa veel te veel eten op zijn bord geschept heeft. Dat krijgt hij nooit op.

Papa gooit de lepel in de schaal en slaat met
zijn vuist op tafel. 'Wat zit je te zeuren, Luuk!'
roept hij boos. Opeten en dan voor straf naar boven!'

Op de afbeelding zien we een heel boze papa en een verschrikte mama. Van Luuk zien we alleen nog zij neus, ogen en haar, hij gluurt over de tafelrand naar zijn boze papa. Die nóg bozer is geworden omdat Luuk zijn glas water van schrik heeft omgegooid.

Als Luuk een weekend mag logeren bij oma, merkt deze wel dat er iets met Luuk is, maar Luuk heeft aan papa en mama moeten beloven dat hij niets zal zeggen over de boze buien van papa. En dat doet hij, loyaal als hij aan zijn ouders is, ook niet. Maar ook al vertelt Luuk niets toch ziet oma dat Luuk iets heel erg dwars zit, hij is zo bang en verdrietig, zo kent ze haar vrolijke kleinkind niet.
Gelukkig weet oma iets waardoor Luuk niets hoeft te zeggen. Maak een verdriettekening zegt ze, dat deed oma vroeger ook altijd en daarna kon ze praten over wat haar zo verdrietig maakte. En zo gebeurt het, Luuk maakt zijn tekening waardoor oma ziet waardoor Luuk zo verdrietig is en dat wordt het begin van betere tijden voor Luuk én voor papa en mama.

Ilona Lammertink verstaat  uitstekend de kunst om iets in zeer begrijpelijke taal aan kinderen duidelijk te maken. Doordat zij dit moeilijke thema in deze vorm  giet kan het lastige onderwerp bespreekbaar worden. Dankzij dit boek kan bijvoorbeeld in de klas of in een groepje iedereen een verdriettekening maken en daarover vertellen. Dan is het niet zo eng meer vermoed ik (ik ben geen deskundige natuurlijk) omdat de kinderen dan allemaal wel wat te vertellen hebben. De vriendelijke, soms beetje speelse, afbeeldingen maken het boek nóg toegankelijker.

Naast dit verhaal staat er nog een erg mooi, liefdevol gedichtje in het boek, dat angstige kinderen gerust zal stellen. Ook is er een leuke tekening waarin het kind kan aangeven bij wie zij/hij zich veilig voelt. Oma, de kat, vriendjes, de juf of meester, papa of mama enz. Achterin het boek staat informatie voor volwassenen, een interview met Agine Bernhard, een vertrouwensarts, internetadressen en tips voor ouders.
Deze opbouw wordt in alle Pleisterboeken, waarvan dit boek er een is, gehanteerd.

Pleisterboeken maken gevoelige onderwerpen bespreekbaar, in deze reeks is onder andere verschenen:
- Lampionnen voor Finn - An Swerts (autisme)
- Een bloem van tante - An Swerts  (bipolaire stoornis)
- Botsing! - Kolet Janssen (verkeersongeluk)
- De pyjamareus - Kolet Janssen (door ziekte tijdelijk niet naar school kunnen)

ISBN 9789044834062 | Hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij Clavis | oktober 2018
Formaat 25 x 26 cm | Leeftijd 5+

© Dettie, 2 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER