Romans volwassenen

Nausikaä en de grote goden
Pim Wiersinga

Wie ooit Homerus heeft gelezen, herkent het een en ander: de versvorm, de dactylische hexameter (hoewel niet altijd precies kloppend) en de uitroepen als ‘O, muze’. Ook de naam Nausikäa klinkt dan waarschijnlijk bekend in de oren, zij is een personage uit de Odyssee, de koningsdochter die Odysseus op het strand aantreft en hem helpt terug te keren naar Ithaka.

De Nausikaä uit het boek is louter een naamgenoot. Ze staat voor de moderne vrouw, die haar weg zoekt in het leven. Zij wil weten wat de waarheid is en dan zelf keuzes maken.
Zij reist met haar tante Hypsikratea, de verteller van het verhaal, vluchtend voor de Romeinen, via Sinope naar Herakleia. Haar tante heeft haar weggehaald uit Amisos, een lusthof, zij hoort daar niet thuis.
Hypsikratea is de opperstalmeesteres, de jongste zus en misschien ook de vrouw van Mithradates, die ook de lang geheim gebleven vader van Nausikaä is.

Koning Mithradates VI van Pontos (134 – 63 BC) is een twijfelachtig figuur. Het is onduidelijk of hij gezien moet worden als een democratische vorst ofwel een massamoordenaar. Rome was zijn grote vijand. In 88BC gaf de koning opdracht tot de moord op tienduizenden Romeinen in Klein-Azië.
Zijn motief: een eind maken aan de uitbuiting waaraan Romeinse bankiers en andere oligarchen zich bezondigden.
Moord – en oorlog - was blijkbaar gerechtvaardigd, terwijl hij weigerde om waterputten te vergiftigen, een nog doeltreffender methode.
In Nausikaä en de grote goden voert het meisje onderweg gesprekken met haar tante, over wie ze is, en wie of wat ze zou moeten zijn.
Ook is er een rol weggelegd voor de meer frivole Luna, een vriendin uit Amisos. Nausikaä bevraagt zichzelf over deze vriendschap, die duidelijk een lesbisch tintje heeft.

Op de achtergrond lezen we over historische feiten: de verwoesting van Kabeira door de Romeinse generaal Lucullus, en de machtsstrijd tussen de Galaten en de Romeinen in Pergamon.

En ja, het is pittig. Heb je geen voorkennis over de boeken van Homerus, of überhaupt over de mythologie, dan is het zelfs een flinke kluif. Dat ligt aan de vorm – hoewel de verzen niet storen, eerder het lezen vergemakkelijken - en aan de namen van personen en plaatsen – helaas ontbreekt een overzichtskaart. Toch is de thematiek actueel: een jongedame die op zoek is naar zichzelf

Pim Wiersinga (1954 - 2024) debuteerde in 1992 met de roman Honingvogels, genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. Hij werd bekend door zijn epische roman Gracchanten (1995).
Bij uitgeverij In de Knipscheer verschenen de romans Het paviljoen van de vergeten concubines (2014), Eleonora en de liefde (2016) en Zena’s Arena (2022).

ISBN 9789493368347 | Paperback | 140 pagina's | Uitgeverij In de Knipscheer | november 2025

© Marjo, 2 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER