Romans volwassenen

Woestijnbergen
Lydia Milliet

Gil, nu een veertiger, groeide na het auto-ongeluk dat zijn ouders niet overleefden, op bij zijn oma. Het leven met haar was sober. Het is dan ook verbazingwekkend dat Gil op zijn achttiende te horen krijgt dat hij heel veel geld heeft, afkomstig uit het nalatenschap van zijn ouders.

Hij hoeft niet te werken, maar prettig vindt hij dat niet. Hij hoeft nergens zijn best voor te doen. Na verloop van tijd besluit hij alles weg te geven, maar zijn toenmalige vriendin Luna houdt hem tegen. Hij kan toch vrijwilligerswerk gaan doen? Zijn geld investeren in goede doelen? En dat gebeurt, zoals zoveel gebeurt zonder dat Gil protesteert. Hij is nogal laconiek en vindt veel dingen gewoon prima.

Maar dan vertrekt Luna en gooit Gil radicaal het roer om. Hij verkoopt zijn huis in New York en verhuist naar Arizona, vierduizend kilometer verderop. Het unike is... Hij verhuist lopend! 

Alleen de wandeling zou al een mooi verhaal kunnen opleveren maar daar draait het in dit boek niet om. Het draait om interacties, om handelingen tussen mensen. Want als Gil eenmaal in zijn nieuwe huis woont, bouwt zich een vriendschap op tussen zijn buren die wonen in het huis met glazen wanden. Het huis naast het zijne. Vooral tussen de zoon Tom en Gil ontstaat een prachtige band. Vader Ted is immers vaak weg en Gil voelt zich gelukkig dat hij er voor de jongen kan zijn. En zo kabbelt het verhaal voort, lijkt het. 

Toch zijn het juist de dagdagelijkse ervaringen die Gil doen groeien. Zijn nieuwe omgeving én het gezin naast hem doen laten hem nadenken over zijn verloren liefde én de toekomst. De jonge Tom schudt hem wakker, houdt hem bij de les. Gil blijkt iemand te zijn die wel degelijk een mening heeft en leert voor mensen op te komen. En dan komt er een bericht, zijn goede vriend is heel ziek én de man die zijn ouders aanreed zoekt contact... 

Het is zo'n boek dat je gewoon moet lezen en waarvan je de sfeer moet ondergaan. Het verhaal is namelijk niet in woorden te vatten. Het bezit de fijngevoeligheid die het mysterie en de voortgang van het leven subtiel weergeeft met al zijn ups en downs. Daarnaast is er ook een vleug humor te ervaren wat alles net iets verheft, iets verlicht, zodat het geen gezapig verhaal wordt. Prima boek.

Lydia Millet schreef verschillende romans en verhalenbundels, en was finalist voor zowel de Pulitzer Prize als de National Book Award. Ze schrijft ook essays en opiniestukken, en werkt sinds 1999 als redacteur en schrijver bij het Center for Biological Diversity. Ze woont in de woestijn net buiten Tucson, Arizona.

ISBN 9789029098090 | Hardcover | 224 pagina's | Meulenhoff | 20 juni 2024
Vertaald door Inge Kok

© Dettie, 26 april 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER