Schaduwliefde
Christine Visser
Ze ziet hem op televisie, in een documentaire over mannenvriendschap.
'Hij is de mooiste man die ik ooit gezien heb, hij is acteur en muzikant. Hij zingt, soms fluisterend, soms hard, stem als een klok. Hij is kortom alles wat mijn dweepzieke meisjesideaal behelst.'
Ze belt haar vriendin. 'Ik zeg haar de televisie aan te zetten 'Dat is-ie! Mijn ideale man! Wieger heet hij.'
Het is 1995. Anderhalf jaar later. Ze studeert theater- film- en televisiewetenschap, haar specialisatie is televisie en ze moet een stage zoeken. Het is haar broertje die voorstelt om stage te gaan lopen bij 'de theatergroep die ze zo leuk vindt'. De theatergroep van Wieger... Dat doet ze en ze wordt aangenomen.
En dan wordt ze straalverliefd op hem.
Ze heet Christine Visser en Wieger waardeert haar werk maar ziet haar verder niet staan als vrouw. Hij is getrouwd maar een scharrelaar. Jarenlang aanbidt ze Wieger in stilte, totdat ze besluit hem te vertellen dat ze verliefd op hem is. Hij schrikt, ze is negentien jaar jonger! Hij heeft nooit zo aan haar gedacht.
Des te frappanter is het dat, tweeënhalf jaar later, Wieger toenadering zoekt en na een feest gebeurt het! Hij gaat mee naar haar huis en dat is het begin van een zeer langdurige, liefdevolle relatie, ze krijgen zelfs een zoon samen, maar Wieger is en blijft getrouwd. Hij houdt van Christine maar ook van zijn vrouw.
We lezen hoe hun relatie zich ontwikkeld maar ook af en toe door hevige stormen voert. Toch blijft de relatie bestaan, de liefde is te groot.
En dan wordt hij ziek en gaat dood... Zij voelt zich zijn weduwe, maar is het niet, zij is de schaduwliefde. Ze heeft enorm verdriet maar kan het niet openbaar maken. Er zijn weinig mensen die van de relatie wisten. Haar zoon is wel erkend voor de buitenwereld, maar hun liefde niet, die mocht feitelijk niet bestaan.
Waarom mag zij na zijn dood niet zeggen hoeveel hij voor haar betekent, heeft, hoe groot hun liefde was, hoe goed ze het hadden. Ze wilde ook helemaal niet dat hij ging scheiden, maar ze wilde hem wel in haar leven en dat was hij. Het leven met hem was intens en vol, mag dat niet bestaan? Waarom moet dat verzwegen worden, want het wàs er, hun relatie bestond.
Het verhaal is zonder wrok maar ook niet dwepend geschreven. De situatie was zoals het was. Een verhaal over twee mensen die veel van elkaar hielden maar elkaar niet verstikten. Ze aanvaardden elkaar én hun keuzes totaal. Een verhaal een onderwerp dat veel vaker voorkomt dan men weten wil. Dat taboe is door Christine Visser doorbroken op een zeer respectvolle manier.
ISBN 9789045051567 | Paperback | 175 pagina's | Atlas Contact | 19 augustus 2025
© Dettie, 28 april 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER