Huis aan de rivier
Linda Dielemans
In het kader van 'Schiedam viert 750' schreef Linda Dielemans een verhaal over twee kinderen, Arnout en Emine.
Arnout leeft in het jaar 1275 in het kleine stadje Nieuwerschie. Hij is met zijn moeder uit Dordrecht gekomen om te gaan wonen bij oom Nicolaas. Ze moesten wel, vader was overleden. Dat betekende dat ze geen inkomen meer hadden. Arnout moet nu wolplukken in het bedrijf van zijn oom, en dat vindt hij vreselijk. Zo gauw hij kans ziet gaat hij er vandoor. Dan zoekt hij Clara op, het dienstmeisje van vrouwe Aleida, die in het kasteel, Huis te Riviere woont. Als Clara tijd heeft spelen ze samen: kootschieten, een soort kegelen met botjes.
Op een dag gaat het fout: Arnout werpt zijn koot door een raam van het huis! Kapot...
Oom Nicolaas pakt zijn buidel af...de buidel met het enige wat hij nog van zijn vader heeft!
Emine leeft in 2025. Tot ergernis van haar ouders zit ze uren achter de computer. Daar speelt ze Medieval City, een spel waarin je je eigen stad bouwt, en dan ook voor de inwoners moet zorgen.
Dat spel doet ze samen met Robin, die ze nog nooit gezien heeft, maar die ze beschouwt als haar beste vriendin.
Aar haar ouders vinden het niet goed en ze pakken haar laptop af. Wat is Emine boos! En teleurgesteld dat haar ouders niet geloven dat Robin een echte vriendin is. Hoe moet ze haar nu laten weten waarom ze niet meer speelt?
Twee kinderen die in heel verschillende omstandigheden leven, en die met dezelfde emoties te maken krijgen. De twee verhalen worden om en om verteld, waarbij steeds soortgelijke situaties spelen: het dagelijkse leven van de kinderen maar ook bijzondere wendingen, in beide verhalen dus.
De illustraties passen er prachtig bij, en voorin staan de plattegronden van Schiedam zoals het er in 1275 en in 2025 uitzag.
‘Ze liep om het gebouw heen, langs het perk vol planten met grote groene bladeren en rode bloempluimen, die met mooi weer altijd zoemden van de bijen. Daar stapte ze het gras op en leunde tegen de paal met het verkeersbord dat zei dat je hier met de auto alleen maar rechtsaf mocht slaan als je wegreed.
‘Nou daar ben ik dan,’ zei ze zachtjes tegen de bakstenen toren tegenover haart.
Nou ja, toren...Hij was nogal afgebrokkeld, er was niet veel meer dan één verdieping over. Hij was vierkant met een klei deurtje erin, en een iets groter venster erboven met zwarte tralies ervoor.’
Geen saaie les, maar een mooi verhaal. Linda Dielemans weet geschiedenis inzichtelijk te maken. Kinderen van nu kunnen zich herkennen in kinderen van vroeger.
Linda Dielemans (1981) is archeoloog en schrijver. historische jeugdromans en non-fictietitels zoals het lovend onthaalde Brons, dat door de Griffeljury bekroond werd met een Vlag & Wimpel en genomineerd werd voor de Woutertje Pieterse Prijs
ISBN 9789493408081 | Hardcover | 128 pagina's | Uitgeverij Parade | juni 2025 |
Illustraties van Aron Dijkstra | Leeftijd vanaf 9 jaar
© Marjo, 17 mei 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
