Meisjesbotjes JongensbotjeskMeisjesbotjes Jongensbotjes
Illustraties: Karst-Janneke Rogaar
Tekst: Simon van der Geest

Een meisje en een jongen zijn samen in het bos. Het meisje probeert de jongen bang te maken. Misschien wil hij dan haar hand vasthouden.
Maar de jongen is niet bang. Zegt hij.

Op een andere plek in het bos lopen twee jonge wolven. Net getrouwd (!)
Hij heeft haar meegenomen en wil haar verrassen.
Dat lukt: ze ruikt haar lievelingseten, en samen huilen ze: Aoeoe...

Meisje: ‘Volgens mij waren het wolven.
Wolven ruíken je angstzweet. Je verdwaalzweet.
Ze ruiken het als je uitgeput bent en half bevroren.
Dan weten ze: nu kunnen we botjes kluiven.
Heerlijke jongensbotjes en meisjesbotjes.‘

 
Jazeker, het meisje doet haar best om de jongen bang te maken.
Lukt dat? Of is ze zelf misschien wel banger?
En krijgt de jonge wolvin waar ze zin in heeft?

Reuzeleuk verhaaltje dat geschreven is in scenes van een toneelstuk. De maan kijkt toe en is verteller.
Het begint met het voorstellen van de spelers, en dan volgen de scenes.
De maan mag het spits afbijten.
 
‘Ik ben de maan. De volle maan.
Ik sta hier en ik kijk het aan.
’t was in een bos, groot en diep.
Het schemerde. Een uil die riep,
Maar verder was het stil.
Of nee... Als je goed luisterde
Hoorde je heel zacht geknerp
Van stappen in de sneeuw.‘

Doordat de zinnen kort zijn en het ook een beetje rijmt leest het lekker. Er zijn dus vijf rollen te verdelen, en er zijn elf scenes.
De kinderen reageren op diverse manieren op wat er gebeurt, en dat doen de wolven ook. De uitwerking van beide verhalen is grappig.
De verhalen van de twee kinderen en de twee wolven hebben overeenkomsten. Het zijn herkenbare typetjes, tegenovergesteld aan elkaar, terwijl de scenes van enerzijds de kinderen en anderzijds de wolven min of meer parallel verlopen. Je kan hier een mooi toneelspel van maken!

De tekeningen lijken eenvoudig, maar de emoties zijn heel duidelijk af te lezen. Prachtige afbeeldingen!
Grappig is hoe de maan soms toekijkt op de achtergrond.

Simon van der Geest (1978, Gouda) wilde graag in toneelstukken spelen. Hij deed de theaterdocentenopleiding en ontdekte dat hij het leuker vond toneelstukken te schrijven. Hij schreef ook boeken voor de jeugd. Geel gras was zijn debuut. Voor zijn Odyssee-bewerking Dissus en voor zijn jeugdroman Spinder kreeg hij in respectievelijk 2011 en 2013 een Gouden Griffel.

Karst-Janneke Rogaar (1975) is een bekroond illustrator. Ze maakt kinderboeken, boekomslagen, infographics, prenten voor musea, illustraties voor publicaties en film- en theaterposters.  

ISBN 9789045132693 | Hardcover | 64 pagina's | Uitgeverij Querido | oktober 2026 
Illustraties van Karst-Janneke Rogaar | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 13 oktober 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER