De schat van SchimmenstadReinier Sonneveld
Het gaat niet best met de vader van Qin, hij wordt zelfs ontslagen omdat hij te ziek is om te werken. Maar zonder geld is er geen zorg mogelijk, wat moeten Qin en haar vader nu?
Ze is pas twaalf, wat kan zij doen? De moed erin houden, net doen alsof ze het een groot avontuur vindt als ze moeten gaan zwerven. Want zonder geld is er ook geen woning.
‘Aan klagen heeft niemand wat, zegt mijn vader.
‘Waardigheid, Baobao. Waardigheid. Dat is het kostbaarste dat we bezitten. Ze zeggen wel dat we niets hebben, maar we zijn rijk.’
Al hun bezittingen stopt ze in een koffer. Niet dat het veel is. Hun dekens, wat kleren, een oude racebaan - waar ze niet meer mee speelt, maar het is het enige dat echt van haar is - en een stapel papiertjes, stukken van servetten, kranten en folders. Op die papiertjes staan tekens, Chinese tekens.
Vader besluit naar Schimmenstad te gaan, daar is vast wel werk. Maar zelfs de buschauffeur weigert er heen te rijden...
Het is echt een spookstad. Er lijkt niemand te wonen. Na een vreselijke nacht in de buitenlucht, lopen ze verder en belanden in een soort dierentuin, verlaten. Geen mensen en geen dieren.
Of toch?
Intussen gaat het steeds slechter met haar vader, Qin moet wel bedelen, en zelfs stelen, al is het tegen de regels. Ze vinden een vrachtwagen waar ze in kunnen schuilen en overnachten. Terwijl vader zijn best doet hem aan de praat te krijgen, dwaalt Qin rond. En ontdekt dat er nog wèl dieren zijn. Ze vermoedt dat er ook mensen zijn, maar die laten zich niet zien.
Als de auto werkt moeten ze op pad: een dokter zoeken in de bergen. Maar ze kunnen de dieren niet achterlaten!
En zo gaat er een wonderlijk gezelschap op reis in een aftandse vrachtwagen in een arm China, waar het recht van de sterkste geldt, en mensen zoals zij niet opgevangen worden. Waar meer dan twintig leegstaande steden zijn. Waar voor onbemiddelde mensen geen school is.
Vader leert zijn dochter karakters, die we door het hele verhaal heen tegenkomen, ook boven de hoofdstukken. Hij vertelt Chinese volksverhalen, en leert Qin autorijden. Ze kan niet eens bij de pedalen, maar ze moet wel. Want het gaat steeds slechter met vader, en hun achtervolgers komen dichterbij.
Prachtig! Het is een verhaal dat je bij de strot grijpt. Ontroerend, maar ook avontuurlijk en spannend.
Niet gemakkelijk: oplettende lezers zullen zich afvragen waarom een enkele keer ineens het vertelperspectief verandert. Ook onze onbekendheid met de Chinese cultuur kan het lezen lastig maken.
\Maar echt: dit verhaal is het doorzetten waard!
Het is de vraag of Reinier Sonneveld dit met dat derde boek dat hij achterin aankondigt kan evenaren..
Reinier Sonneveld (1978) is scenarioschrijver voor televisie en studeerde af als theoloog. Zijn werk is veelzijdig: hij publiceerde musicals, liedjes, gedichten, essays, graphic novels, prentenboeken, filosofie, theologie, thrillers, scenario's en glossy's. En nu dus zijn tweede kinderboek.
ISBN 9789047718802 | Hardcover | 254 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | september 2026
Leeftijd vanaf 10 jaar
© Marjo, 8 november 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
