Margarit Groothedde

Jodokus
Illustraties: Philip Hopman
Tekst: Margarit Groothedde

Het boek begint met... twee dansende koeien in een roze balletrokje! Dat kan nooit meer fout gaan natuurlijk.
Het is Jodokus die deze koeien ziet. Het zal Jodokus niet zijn, want hij ziet altijd dingen die de meeste mensen niet zien, wordt ons verteld.

Maar voor hij wat kan zeggen staat de bus opeens met een schok stil! En hup Jodokus ploft op de voer. Een leuk meisje helpt hem weer overeind, ze heet Saartje. Ze besluiten gelijk dat ze morgen een andere bus nemen... de bus naar China! En zo komt het dat ze de volgende dag in Shanghai staan. Je denkt dan dat ze dan lekker rijst gaan eten en zo maar het eerste wat ze zien is een boze vuurspuwende draak! En die spuugt vuur op mensen hun achterwerk! Ook die van Jodokus... Waarom doet die draak dat?
Dat moeten ze maar eens uit gaan zoeken.

Wat volgt is een fantasievolle zoektocht naar de reden van de boosheid van de draak. De bijdehante Jodokus heeft in zijn tas de meest bijzondere handigheidjes maar hij flapt er wel eens dingen uit die niet zo leuk zijn, en de boze draak hoort dat! Oeioei, als dat maar goed gaat.
Gelukkig is Saartje er ook bij.

Het is een heerlijk humorvol boek waar kinderen vreselijk van zullen genieten. Draken zijn al populair maar de verbrandde billen zullen ook voor veel plezier zorgen. Philip Hopman heeft dat ook heel beeldend weergegeven. Je zit soms om het verhaal én de afbeedingen de grinniken.

Het is wonderbaarlijk dat wij dit boek kunnen lezen. Margarit Groothedde kan namelijk dankzij een heftig auto-ongeluk waarbij ze ernstig hersenletsel opliep, niet spreken en schrijven. Toch is dit boek ontstaan, “We dreunen het hele alfabet op: eerst de klinkers en daarna de medeklinkers. Op het moment dat we de juiste letter noemen, knippert ze. Zo kunnen we woorden en zinnen vormen!" vertelt haar vader.

Samen met haar zorgverlener, Eugenie van Ruitenbeek, heeft Margarit daardoor dit boek kunnen samenstellen. "Knipper voor knipper, letter voor letter, ontstaan woorden en zinnen." Eugenie schreef deze vervolgens op.
Bij het zoeken naar een illustrator komt Eugenie bij Philip Hopman uit die graag mee wilde werken. Niet de minste illustrator ook nog eens. Het resultaat mag er dan ook zijn. Een apart verhaal met mooie, grappige illustraties.

Een deel van de opbrengst van dit boek gaat naar de Hersenstichting.

Recensies 0-5 jaar

Margarit Groothedde - Jodokus