Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Perla de superhond
Illustraties: Sandy Rodriguez
Tekst: Isabel Allende


"Het allereerste kinderboek van internationale bestsellerauteur Isabel Allende", staat boven de titel geschreven.

Dit is echter niet haar eerste kinderboek "Van 1973 tot 1974 werkte zij mee aan het kinderblad Mampato. Zij gaf twee kinderverhalen uit: La abuela Panchita en Lauchas y lauchones" is op Wikipedia te lezen.

Isabel Allende is verder een gerenommeerde schrijfster, boeken als Het huis met de geesten, Eva Luna, Paula, Fortuna's dochter en nog veel meer romans zijn internationale bestsellers geworden. Allende heeft ook een mooie stijl van schrijven met soms een vleugje mystiek in haar werk.
Een kinderboek van haar hand houdt dan ook een belofte in, maar kan ze die waarmaken?


Het verhaal wordt verteld door Perla, de hondje van het jongetje Nico. Perla heeft de  bijzondere eigenschap dat hij kan brullen als een leeuw.
Ook heeft hij heeft een magische verstopplek, waar de vorige bewoner - een tovenaar - een beetje toverpoeder heeft achtergelaten. Hij zit daar vaak met Rico. Vooral als Rico weer eens gepest is door Tom, de grote pestkop op school. Op de magische plek huilt Rico vaak uit bij Perla.

Op een dag zijn Rico en Perla in het park en daar komt een grote hond op Perla af.


"Ik wachtte niet op hulp. Ik liet [...] mijn meest angstaanjagende brul horen, schuimbekkend, al mijn haren overeind. Hij verstarde, overrompeld. En toen stoof ik met mijn volle vijf kilo spieren op hem af."


En... de grote hond rent weg!
Wat Perla niet weet, is dat hij met zijn stoere gedrag, ondanks zijn kleine lijfje, een voorbeeld is geworden voor andere mensen en vooral voor Rico.
Rico is zelfs niet meer bang voor de directeur van school!


De pech van een grote schrijfster die een kinderboek schrijft, is dat ze grote verwachtingen schept. Haar boeken voor volwassenen zijn immers zo goed.
Maar kinderboeken schrijven is een kunst op zich.  Dat is een vak apart.
Het verhaal is best leuk maar er wordt teveel uitgelegd, er zijn teveel zijlijntjes. Het is niet echt in 'kindertaal' geschreven, het is niet speels en sprankelend geschreven.
Het is een zorgvuldig uitgewerkt verhaal, maar je mist het kind erin. De taal is te statisch.
Het boek heeft niet iets wat het boven de doorsnee kinderboeken laat uitstijgen. Wat niet wil zeggen dat het slecht is, integendeel, het is een leuk verhaaltje, maar dat is het dan ook.
Niet meer en niet minder.


ISBN 9789028453661 | Hardcover | NUR 273 | 32 pagina's | Wereldbibliotheek | 6 juni 2024
Vertaald door Sabine Mutsears/Wereldbibliotheek | Afmeting 21,1 x 26 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 8 juni 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Foutje? Echt niet!
Illustraties: Linde Faas
Tekst: Pieter Koolwijk


Het gezegde is "Een goede schrijver kan overal over schrijven" maar wat in dit boek gebeurt is het bewijs leveren dat voor een goede illustrator hetzelfde geldt, maar dan op tekengebied.. Zet je die schrijver en illustrator bij elkaar dan krijg je een prentenboek over een... inktvlek!


Maak je namelijk per ongeluk een inktvlek op een vel papier dan is er geen paniek maar teken en schrijf je daar gewoon een verhaal omheen. En zo zie je de inktvlek als het ware ter zand, ter zee, en in de lucht rondzwerven en dan ook nog eens in allerlei hoedanigheden!
Linde Faas maakt de meest bijzondere 'dieren' van de inktvlek. De ene keer is de vlek een bijzondere vogel die zich naadloos tussen de andere vogels voegt en als vis doet de inktvlek het ook goed. Maar op het land kun je gewoon een konijnenvlek worden of zelfs een grote-berg-vlek. Het is maar wat je er zelf in ziet.


Pieter Koolwijk, fantasievol als hij eveneens is, kan hier natuurlijk geweldig op doorborduren, hij voorziet de vlek van een stem en brengt de vlek met zijn woorden nóg meer tot leven!
De vlek trippelt en trappelt, zoemt en broemt, gaat fladder de kladder en bubbelt en babbelt, hopt en flopt.
En zo'n supervlek zou een foutje zijn? Echt niet!


Alles bij elkaar maken de kleuren, de vaart, de woorden het boek tot een geweldige belevenis rond pretvlekken en banjerbeesten. Wie wil dat nou niet?


Pieter Koolwijks verhalen vallen onder de categorie fantasy, maar spelen zich over het algemeen af in de dagelijkse wereld. In ieder verhaal zit altijd een dieper liggend thema verwerkt. Met zijn boeken over Vlo en Stiekel brak hij door in de kinderboekenwereld. Voor Bens boot kreeg hij een Vlag en Wimpel en zijn boek Gozert werd in 2021 bekroond met de Gouden Griffel.


Linde Faas is de vaste illustrator van Pieter Koolwijk en maakte eerder haar eigen prentenboeken Ik neem je mee, De jongen en de walvis en Waar is Grote Broer?


ISBN 9789047716280 | Hardcover | 32 pagina's | Lemniscaat | 14 mei 2024
Afmeting 33,4 x 24,9 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 21 mei 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Beer of Draak
Illustraties: Mark Chambers
Tekst: Marcela Ferreira


Beer komt Draak tegen op een
krakkemikkige oude brug...
boven een snelstromende rivier.


Het lijkt een inleidend zinnetje voordat het verhaal écht begint. Maar alles draait om het woordje krakkemikig.

Beer wil namelijk als eerste over de brug maar Draak ook! Maar de brug is daarvoor te smal.
Allebei stappen ze toch op de brug en op de afbeeldingen zien we de koppige Beer en Draak op de brug staan... een brug die erg kraakt!
Ze kibbelen en pochen over zichzelf om te laten zien dat zij toch echt de belangrijkste zijn en als eerste die brug over moeten. Ondertussen breekt een plankje van de brug af...


"Waarom vlieg je niet gewoon naar de overkant?"  vraagt de Draak
"Waarom zwem jij niet gewoon naar de overkant? " vraagt Beer


Knap zegt een plak, krak zegt de brug...

Beer en Draak krijgen laaiende ruzie en schelden elkaar uit met de grappigste woorden! Boink, boink zegt de brug. Kraaaaaak zegt de brug...
Daar gaan ze.... de waterval in...
En dan gebeurt het! De ruzie is gelijk over, ze helpen elkaar zelfs om uit het water te komen.
En wat gebeurt er dan? Ze bouwen samen een brug!


Zoals vaak in kinderboeken gebeurt, is dit laatste ook de wijze les die van dit verhaal geleerd moet worden.
Je kunt wel kibbelen en ruzie maken maar je schiet er niets mee op, je kunt beter samen proberen een goede oplossing te vinden.

De prenten zijn ook heel beeldend. De arrogantie straalt aanvankelijk van beide dieren af. Vooral Beer kan er wat van.
Maar uiteindelijk keert de rust terug en die blijheid zien we ook terug op de mooie gekleurde afbeeldingen.
Fijn en mooi verzorgd boek.


Zie ook het Inkijkexemplaar


ISBN 9789051169812 | Hardcover | 32 pagina's | De Vier Windstreken | 9 februari 2024
Vertaald door Mariella Manfre | Afmeting 24,5 x 24,5 cm | leeftijd 4+

© Dettie, 20 mei 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De bloementuin van Yuna
Illustraties: Aron Dijkstra
Tekst: Nathalie Bierhuizen


Yuna is een blij natuurkind. Haar tuin staat vol met prachtige, kleurige bloemen. Ze is zo gek op haar tuin dat ze zelfs al voor schooltijd daar in bezig is.
Op school is het die dag ook al zo fijn. De juf is blij met Yuna's boeketje en haar vriendinnetje vindt Yuna's gebloemde rugzak prachtig.
De bijzondere bloemen, de positiefjes, in Yuna's tuin voelen haar blijdschap en groeien gelijk een paar centimeter.


Maar de volgende dag wordt Yuna gepest, er worden lelijke dingen over haar gezegd en Yuna is verdrietig en twijfelt gelijk heel erg over zichzelf.
Yuna is in de put ervan, zelfs de tuin is zijn speciale aantrekkingskracht verloren. Erger nog, er groeit ineens een pikzwarte plant.
'Dat is een negatiefje' vertelt mama 'Die groeien als jij verdrietig bent en onaardige dingen over jezelf denkt.'


Het pesten heeft zo'n impact dat Yuna bij alles denkt dat ze haar niet leuk meer vinden, ook al is het helemaal niet zo! Ze is heel onzeker geworden.
Daardoor groeien in de tuin steeds meer zwarte, stekelige planten. Yuna ziet de mooie bloemen niet eens meer, ze gaat met haar gietertje gelijk naar de negatiefjes.


Het boek geeft door middel van dit heel heldere verhaal en de duidelijke afbeeldingen aan wat voor impact opmerkingen kunnen hebben en hoe je daardoor negatief over jezelf kunt gaan denken. Zo erg zelfs dat je bijna alles zwart ziet, zoals de negatiefjes,  en de mooie gekleurde positiefjes nauwelijks meer opgemerkt worden. Het is ontroerend om te zien en te lezen hoe Yuna worstelt met zichzelf.
Gelukkig heeft Yuna een wijze moeder en haar vriend Lasse is er ook nog. Zij helpen Yuna in de tuin, en laten zien dat Yuna zelf kan bepalen welke planten ze laat groeien.


Prachtige wijze les verpakt in een mooi verhaal en dito afbeeldingen. Achterin staan ook nog tips voor onzekere kinderen
Ook een prima boek om met kinderen over onzekerheid te praten en te laten zien wat voor mooie bloemen zij zelf zijn.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051169539 | Hardcover | 32 pagina's | De Vier Windstreken | 9 februari 2024
Afmeting 21,5 x 28,7 cm | Leeftijd 5+

© Dettie, 6 mei 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Bij jou, bij mij
Marianne Dubuc

In het hoofdverhaal – als je dat zo noemt – gaat het verhaal over Ko Konijn.
Hij is jarig, en dus is er feest. Mama Konijn maakt zijn lievelingsontbijt, papa gaat de slingers hangen, Ko mag met mama de taart maken en natuurlijk komt er een feest! Daarvoor gaat hij de uitnodigingen rondbrengen, want iedereen die in dat grote huis woont waar de familie Konijn ook woont, mag komen.


En dat is het bijzondere aan dit boek: al vanaf het moment dat we aan het verhaal beginnen weten we wie de andere bewoners zijn. Het grote huis staat namelijk over de twee bladzijdes uitgetekend, en je kan overal binnenkijken. Dat huis blijft op der volgende pagina’s steeds hetzelfde, maar wat er allemaal gebeurt, dat verandert steeds.


Naast de familie Konijn wonen de egels.
Op de eerste verdieping wonen de familie Vos en meneer Beer.
Op de tweede verdieping woont de familie Muis en daarnaast is de woning nu nog leeg, maar daar komt al snel verandering in.
En op de zolder, daar liggen allerlei dingen opgeslagen, en: er woont een spookje. In een afgesloten deel van de zolder woont meneer Uil.


Dat zijn ze. O, wacht, naast het grote huis staat een boom en daar woont de familie Vogel.
En het zal je verbazen - of niet - maar er gebeurt nog meer, maar dan buiten. Eigenlijk heel grappig: daar worden namelijk sprookjes verteld: Roodkapje komt voorbij, en de drie biggetjes…


Het is erg leuk om binnen te kijken bij al deze bewoners. Steeds zie je weer nieuwe dingen. De kinderen Muis zijn ondeugend, meneer Beer is wat ziekjes, en er is een verhuizing gaande.Waarom kan meneer Uil niet rustig slapen?
En wat gebeurt er eigenlijk in het huis van de familie Vos als zij naar het ziekenhuis gaan omdat er een nieuwe baby komt?


Binnen dat ene grote verhaal zijn er dus nog heel veel kleine verhaaltjes! Heel leuk als kinderen dat zelf ontdekken en gaan vertellen wat ze zien, en wat ze denken dat er gaande is! Een heerlijk kijk- en zoekboek voor de jonge lezer!


Marianne Dubuc (1980 Montreal, Canada) schrijft en illustreert de prentenboeken voor jonge kinderen. Ze is afgestudeerd als grafisch ontwerpster aan de Université du Québec à Montréal.


ISBN 9789492986757 | Hardcover | 36 pagina’s | Uitgeverij Boycott | februari 2024
Vertaald uit het Frans door Lidewij van den Berg | Afmeting 27,6 x 34,8 cm | Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 16 april 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ben je boos?
Darcy Day Zoells


Het verhaal is eenvoudig. Uit het leven gegrepen.
Hoofdfiguur is een jongen die graag met zijn hond Smittie speelt. Smittie is immers het liefste wezen dat hij kent. Of…is dat toch zijn moeder?


Die heeft het niet gemakkelijk met haar zoon, want bij het spelen met Smittie gaat wel eens iets bij mis.
Als ze in de kamer spelen hoort ze het geluid van iets dat breekt.

‘Wat is daar allemaal aan de hand?’
‘Niets hoor.’

Maar net als zijn moeder ziet de lezer dat er echt wel iets gebeurd is.
Zo ook als hij in bad gaat en Smittie is erbij. En als hij naar bed gaat.
Oei, oei…als mama maar niet boos wordt!

Maar daar lijkt het wel op eigenlijk, want ze leest die avond geen verhaaltje voor…
Hoe zou dat aflopen? Is mama echt boos?


Het verhaal wordt vooral verteld door de afbeeldingen. Je ziet immers wat er gebeurt. Maar je ziet ook dat de jongen lol heeft in zijn hond. En hoe hij quasi onschuldig en bedremmeld ‘Niets hoor’, antwoordt op zijn moeders vraag.
Het is wat er gebeurt als je bij het spelen even vergeet waar je bent. Maar dat weten ouders ook wel toch?

De Amerikaanse Darcy Day Zoells studeerde geschiedenis en studio art aan de Northwestern University. Voor haar illustraties gebruikt ze meerdere technieken: aquarel, inkt en potlood, maar ook werkt ze met digitale media.

ISBN 9789044851076  | Hardcover | 32 pagina’s | Uitgeverij Clavis | april 2024|
Afmeting: 25.7 X 26.7 cm| Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 23 mei  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Een tijger in de trein
Illustraties Rebecca Cobb
Tekst: Mariesa Dulak


Al meer dan zes jaar woon ik in Schoorl, vlakbij de klimduin. Voor kinderen is het een feest om daar te spelen, naar boven lopen en met heel grote stappen naar beneden rennen, of kopjeduikelen of glijden. Alles kan. Met stralende ogen lopen ze dan naar papa of mama en roepen "Zag je dat mama, ik ging heel hard! Zag je dat papa, ik gleed helemaal van boven naar beneden!"
Maar papa en mama hebben niets gezien, de berichtjes op hun telefoon waren veel belangrijker... en dat is waar dit humoristische boek ook over gaat.


Het jongetje uit het boek maakt namelijk hetzelfde mee, en dat terwijl hij allemaal ongelooflijke dingen ziet gebeuren!

We stapten in de trein.
Ik ging met papa naar zee.
Toen reed er - je gelooft het nooit -
een tijger met ons mee!


Het was een geweldig grote tijger met een mooie hoge hoed op. Het jongetje roept 'Papa, zie je dat?'
Maar papa ziet helemaal niets...

De treinreis worden steeds geweldiger, krokodillen met zwembanden stappen in. Nijlpaarden delen thee en taartjes uit, moeder varken met haar kleintjes gaat ook lekker naar zee. Het kan niet op, het wordt steeds gezelliger. Er gebeuren de gekste dingen. Het is compleet feest in de trein.
En papa? Papa ziet nog steeds niets! Die zit nog steeds op zijn telefoon te kijken...
De tijger heeft ondertussen het gedrag van papa in de gaten en vindt zo'n 'afwezige' papa maar waardeloos, hij komt dichterbij met zijn grote kop en dan....

Het is een heerlijk, fantasievol boek met een heldere boodschap voor de volwassenen die mogelijk dit verhaal voorlezen.
Het verhaal maakt goed duidelijk dat ze héél veel missen door steeds maar te appen, te bellen en berichtjes bekijken. Doe weg dat ding en kijk om je heen! Mischien zie je wel een tijger met een hoge hoed!


ISBN 9789045129617 | Hardcover | 32 pagina's | Querido kinderboeken | 7 mei 2024
Uitstekend vertaald door Bette Westera | Afmeting 25 x 25 cm | Leeftijd 3+

© Dettie, 20 mei 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lilly, Hanna en de zeven omaatjes
Elsa Paulson

Als je de omslag bekijkt zou je niet denken dat Lilly zin heeft om te gaan zwemmen.
Maar dat heeft ze juist wel! Ze heeft zich er echt op verheugd: ze mag naar het zwembad met papa.


‘Ze weet precies van welke glijbanen ze af wil roetsjen en hoeveel baantjes ze wil zwemmen.
Ze pakt net haar zwemtas in als papa zijn neus om de hoek steekt.’


En Lilly’s goede humeur is meteen weg als papa zegt dat hij niet mee kan naar het zwembad. Dat in zijn plaats Hanna mee zal gaan. Maar Hanna, de vriendin van papa, is vaak boos en ze is saai. Bah, nou wordt het helemaal geen leuk uitje.


En het ziet er lang naar uit dat haar vrees waarheid wordt. Hanna is inderdaad chagrijnig en ze kijkt helemaal niet naar het kind om.
Nou, besluit Lilly boos, dan ga ik zelf maar het zwembad verkennen.
Maar na een tijdje ziet ze Hanna nergens meer! En dat is toch eigenlijk wel eng…


In de titel is sprake van zeven omaatjes, en ja, die komen dan ook voorbij. Maar hoe en wat, dat moet je zelf maar lezen.  
Het wordt een bijzonder avontuur voor Lilly.


Dit boek is het debuut van Elsa Paulson en meteen een schot in de roos. De tekeningen zijn eenvoudig, maar geven mooi de emoties weer van de personages.
Op de flap zit een sticker waarop staat ‘met echte lijven’.
Wat zouden ze daar nou mee bedoelen? Nou, precies wat er staat. Lilly, Hanna en de zeven oma’s zijn niet mooier gemaakt dan je ze in werkelijkheid misschien zou zien. Toch een puntje van kritiek: niet alle oudere vrouwen hebben benen vol putjes en dikke, kwabbige armen.


Het zal voor een jonge lezer geen verschil maken, maar heeft het getal zeven een bedoeling? Net als de rode appel die Lilly krijgt, verwijst dat misschien naar het verhaal van Sneeuwwitje en de zeven dwergen? Als het zo is - en dat hoeft natuurlijk helemaal niet - wat is daar dan het nut van?
Nou ja, afgezien daarvan is het een leuk verhaal over een ondernemend meisje en actieve dames, met prachtige illustraties, die ook een aanleiding kunnen geven om er met kinderen over te praten.


De Zweedse Elsa Paulson is illustrator en grafisch vormgever. Ze woont en werkt in Stockholm. Zoals vermeld is dit boek haar prentenboekdebuut.


ISBN 9789048873876 | Hardcover | 32 pagina’s | Uitgeverij Moon | april 2024 
Vertaald uit het Zweeds door Mijke Hadewey van Leersum | Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 14 mei  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Leeuwenlessen
Jon Agee

Als je nog niet overtuigd bent door de afbeelding op de omslag, dan zie je het wel meteen als je het boek opendoet: net als op de buitenkant zie je een grote leeuw en een kleine leeuw, in een bepaalde houding staan.
Wat ze doen? Dat is de titel van dit boek: leeuwenlessen.


De kleine leeuw is eigenlijk een jongen. Hij wil net zo slim en sterk worden als een leeuw, dus wil hij zijn leeuwendiploma halen.
Als je iets nog niet kunt moet je het leren. Dat is niet altijd even makkelijk, dat ontdekt onze hoofdpersoon al snel. Het begint al met de leraar: dat is een echte leeuw, en die is streng...


De eerste les: de Opwaartse Leeuw; de Neerkijkende Leeuw, de vliegende Leeuw, en nog meer van dat soort dingen. (ha! Yoga!)
Je ziet wel aan het gezicht van de jongen dat het niet meevalt!
En de volgende lessen zijn nog moeilijker: hoe laat je zien dat je een woeste leeuw bent? En hoe moet dat: hard brullen?
De jongen doet zijn best, maar het lukt niet echt. Tenminste, dat vindt de leeuw.
Totdat…


Een fijn voorleesboek, voor kinderen die zelf de lessen wel willen doen. Eens kijken of het jou misschien beter lukt om een echte leeuw te worden!
Dat leren ze misschien wel, maar er is een veel belangrijkere les te leren!
De tekeningen zijn eenvoudig, maar duidelijk, vooral ook de gelaatsuitdrukkingen.


Jon Agee (1960, Nyack, New York) is kinderboekenschrijver en illustrator. Sinds 1981 heeft hij meer dan 31 boeken gepubliceerd, waaronder De muur in het midden van het boek (2019), In het huis van de griezels (1998) en The Toy Box (1989).


ISBN  9789492986641 | Hardcover | 40 pagina’s | Uitgeverij Boycott | september 2023
Vertaald uit het Engels door Nicolette Hoekmeijer | Leeftijd vanaf 3 jaar

© Marjo, 21 april  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Piratosaurus 
De koning van de piraten

Alex Sanders


Voor de dinosauruskenner heeft Alex Sanders een verrassing: er bestaat ook een piratosaurus!
Hij is eigenlijk een T-rex, een angstaanjagende T-rex, die hard kan brullen en zich uitgedost heeft als een piraat. Hij heeft een ooglapje, een piratenhoed, met een houten been en een van zijn voorpoten is een ijzeren haak!
Die kun je maar beter niet tegenkomen! Hij woont op een eiland, in gezelschap van slingeraapjes, die wèl zijn beste vrienden zijn.


Als er zeerovers komen die denken op het eiland waar Piratosaurus woont, hun buit veilig te kunnen verstoppen, dan schrikken ze zich wild. Ze worden opgewacht door een monster! En erg genoeg is het ook een piraat. Maar dan een die groter en sterker is dan zij.
Hij is intussen al stinkend rijk geworden, zoveel goud en juwelen heeft hij al verzameld. Hij wil alle schatten van de zee.


Nou alle: de bananen en pinda’s hoeft hij niet. En die had hij maar beter net als alle juwelen wel kunnen afpakken…


Lees het verhaal maar!


Vaak zijn de figuren in een prentenboek schattig om te zien of in ieder geval ‘normaal’. Maar nu gaat het om een avonturenverhaal over echte zeerovers en een dinosaurus die nog machtiger wil zijn dan hij al is. De tekeningen behalve die van de aapjes, zijn aangepast aan het verhaal, best eng eigenlijk.
Dat is weer eens een andere soort prentenboek, en ook hier zijn liefhebbers voor.


ISBN 9789492986764 | Hardcover | 36 pagina’s | Uitgeverij Boycott| maart 2024
Vertaald uit het Frans door Lidewij van den Berg | Afmeting 21,6 x 25,9 cm | Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 14 april  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER