Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

KLEUR
Marieke ten Berge


"Dit boek is voor mijn zoon Matt, die mij heeft geleerd dat dyslexie geen gebrek is maar een talent, die mij op een andere manier naar de wereld laat kijken - ook als het even moeilijk of spannend is. Die met zijn kleurrijke fantasie de wereld mooier maakt, voor zichzelf en de mensen om hem heen."


Of dyslexie een talent is of niet, doet er in feite niet zo toe als het zulke aansprekende - tekstloze - boeken oplevert.
Marieke ten Berge "vind het mooi om met beelden een gevoel of tekst te ‘vangen’ en dat op papier weer te geven," zoals ze op haar website zegt en dat is haar ook prima gelukt.


We zien in het boek namelijk een jongetje dat met ontzettend veel plezier thuis aan het tekenen is. Maar net als elk kind moet hij naar school en daar is het voor hem nogal grijs. Totdat hij de doos met een paar kleurpotloden opent en op het rekenblaadje begint te tekenen. De mooiste dieren en allerlei gekleurde cijfers en letters komen tevoorschijn. Zijn wereld is gelijk heel anders, vrolijker.
Onderweg naar huis, zweven kleurige strepen achter hem aan, want het jongetje IS kleur.


En dan heeft hij het grote geluk dat hij van een vriend een prachtige, grote kleurdoos krijgt! Hij koestert de doos tot hij op een stille plek komt en daar de doos open doet. Gelijk verandert zijn omgeving! Er ontstaat een ware kleurexplosie. Zelfs het grauwe bos waar hij onderweg doorheen moet is veel minder eng als het jongetje alle kleurenpracht erbij fantaseert! Mét kleur is niets meer eng! Zelfs alle ijsberen, vossen, orka's en veel meer dieren lichten op door alle kleuren die het jongetje toevoegt. Het wordt in het bos zelfs heel erg gezellig!


Aan dit soort boeken zie je dat tekst lang niet altijd nodig is, de afbeeldingen vertellen het verhaal en het is zelfs ontroerend geworden door de blijheid die al die kleuren opleveren.
Het is echt een boek dat je vaak zal pakken om je weer even op te laden en opnieuw te genieten van alle mooie tekeningen.


Marieke ten Berge kennen we al als illustrator van o.a. het mooie boek Ei moet uit van Marieke Jongman. Kleur is haar eerste eigen prentenboek.


ISBN 9789047713807 | Hardcover | 32 pagina's | Lemniscaat | NUR 273| 8 maart 2022
Afmeting 24 x 29,2 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 5 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Hoera, een lammetje!
Illustraties: Koen Aelterman
Tekst: Monique Berndes


"Pixi-boekjes zijn klein en kosten nog geen euro. Dat maakt ze tot ideale traktaties en cadeautjes.
Ze zijn handig voor onderweg, want makkelijk mee te nemen, en je kunt ze versturen als een originele vervanging voor een ansichtkaart. En het allerleukste: er komen steeds weer nieuwe Pixi-boekjes bij."
De boekjes worden uitgegeven in een serie van acht, die allemaal een eigen thema hebben, zoals; Lente & Pasen, Ridders & Prinsessen, Reizen, Vriendschap etc.

Elk jaar wordt er ook de Pixi-boekjes illustratiewedstrijd gehouden. De deelnemers moeten illustraties maken bij een verhaal. Voor 2020 draaide het om dit verhaal:


Kikker heeft groot nieuws: Schaap heeft een lammetje gekregen! Haan, Koe,
Paard, Muis en de kippen willen haar natuurlijk meteen zien. Dan waarschuwt
Kikker: het lammetje is heel schattig, maar..


Een jury onder leiding van auteur en illustrator Hans de Beeren kiest de winnaar, bovendien wordt het verhaal inclusief de illustraties uitgegeven in de vorm van een Pixi-boekje.
De winnaar van de Pixi Award 2020 was de illustrator van dit boekje Koen Aelterman en dat is goed voor te stellen, want de afbeeldingen zijn heel fantasievol, speels, kleurrijk en humoristisch.


Het leuke van dit verhaaltje is dat alle boerderijdieren komen kijken naar het lieve kleine lammetje. Kikker waarschuwt dat ze héél zachtjes moeten doen want het kleine lieverdje slaapt. De trotse haan vind dat maar onzin en laat dat weten ook. En dan...
En zo vormen de illustraties en het verhaal een perfecte combinatie.


ISBN 9789050652964 | Paperback | 24 pagina's | De Vier Winstreken | maart 2022
Serie 14 De Vier Windstreken toppers II | Leeftijd 4+

© Dettie, 4 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Dansen met oma
Illustraties: Bart Bomas
Tekst: Monnique Haak

"Als ik bij oma was dan danste ik".


Maar oma danste mee!  Samen dansen ze in het bos "tussen de bladeren van de bomen die bewegen in de wind' maar ook bij oma thuis. Jammer genoeg worden oma's steeds ouder, ook de oma van het meisje. En dan gebeurt het...


"Op een dag
was oma er niet meer.
Toen stond ik stil

Niemand die met mij danste."


Het plezier in dansen is gelijk verdwenen, zonder oma is er niets meer aan. De lol is er helemaal vanaf.
Het meisje mist haar oma vreselijk.
Maar dan op een dag, kijkt ze door het raam naar buiten en ziet iets waardoor haar danskriebels gelukkig weer tevoorschijn komen!


Sommige verhalen hebben weinig woorden nodig omdat de afbeeldingen al voor zich spreken. Dat is in dit boek ook het geval.
De illustraties zijn zo invoelend en zo prachtig beeldend gemaakt, meer is eigenlijk niet nodig om het verhaal te begrijpen. Ze zijn met liefde en vaart gemaakt, waarbij erg mooie, niet sombere, kleuren zijn gebruikt.
Het thema is verlies, maar gelukkig ook vriendschap en het plezier hebben met elkaar. Het evenwicht tussen verdriet en vrolijkheid is precies goed.
Prachtig boek!


ISBN 9789044843682 | Hardcover | 40 pagina’s | Uitgeverij Clavis | mei 2022
Afmeting: 29,8 x 21,7 x 1 cm | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Dettie, 27 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Het dikke vogelboek
Marianne Busser en Ron Schröder


In de serie dikke boeken: Kriebelbeestjesboek, Dierenboek, Vaderlandse dierenboek en Dinoboek, hebben we nu het dikke Vogelboek.
Het concept is steeds als volgt: eerst wordt het dier op een grappige wijze ten tonele gebracht, op rijm natuurlijk zoals deze schrijvers dat nu eenmaal iedere keer weer zo leuk doen. Daarna volgen twee pagina’s met informatie, en dat zijn geen saaie lappen tekst, maar korte stukjes die in kaders met versierde randjes, in allerlei vormen, verspreid over de bladzijden staan.


In dit boek zijn het dus vogels. Negenentwintig zijn het er, en de meeste zijn wel bekend, die komen veel voor in Nederland en België: de merel, de mus, het winterkoninkje, maar ook de ijsvogel, de meeuw en nog meer. Op alfabet, makkelijk terug te vinden. Er is ook een inhoudsopgave.


De eerste vogel is de konteklopper. Huh, zul je denken? Dat begint niet met de A! En toch als eerste? Dat zit zo: konteklopper is een bijnaam voor de aalscholver. Hij heeft ook nog andere bijnamen, maar deze naam heeft hij te danken aan zijn moeizame opstijgen: hij stuitert eerst een paar maal met zijn kont op het water!


De buizerd, die je zo mooi kunt zien zweven in de lucht:

Hij kiest soms ook een plekje
ergens bij een drukke weg
en hoopt op een konijntje
of een vogeltje met pech

Want af en toe ziet hij
vanaf een paaltje – zeer tevreden
hoe zijn verse maaltje
in een flits wordt platgereden


In de dierenwereld gaat het er niet altijd even fatsoenlijk aan toe, ook bij vogels niet. Er zijn best veel vogels die eenmaal een partner gevonden daar trouw aan blijven, de ekster bijvoorbeeld, maar het winterkoninkje heeft meerdere vrouwtjes tegelijk. Hij bouwt wel voor iedere nieuwe partner een nieuw nest, dat is dan wel zo aardig.
Over de vogels wordt verteld hoe en waar ze hun nest hebben: ieder jaar op dezelfde plek, of zoals duiven een wegwerpnest. Hoeveel eitjes ze leggen, of ze zorgzaam zijn voor hun jongen. Wat ze zoal eten, en de specifieke eigenschappen die ze hebben. Wist je dat een uil als enige de kleur blauw kan zien? Dat een roodborstje vrij agressief is en op het raam tikt omdat hij daar een rivaal ziet?
En wat is een soepeend? Gaat die in de soep?


En dan zijn er natuurlijk de prachtige illustraties van het duo ivan en ilia. Zouden zij de kabouter verzonnen hebben? Die duikt op de vreemdste plaatsen op, en is niet de saaie tuinkabouter waar je hem eerst voor aan ziet.
Er valt nog veel meer te zeggen, maar kijk zelf maar: wederom een prachtig kijk- en leerboek!


Marianne Busser (1958) en Ron Schröder hebben al een indrukwekkend oeuvre opgebouwd: ze schreven ruim vierhonderd boeken en meer dan duizend liedjes gemaakt, waaronder De Winkeltjes en De sproeipoeper. Daarnaast hebben ze veel geschreven voor onderwijsmethoden, kindertijdschriften, en voor het televisieprogramma Sesamstraat.


ISBN 9789048864843 | hardcover |128 pagina’s | Uitgeverij Clavis | mei 2022
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 23 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Poes, waar ben je?
Een zoek-en-vind-boekje
Ingela P Arrhenius


Al meer dan 20 boekjes zijn er verschenen in de 'Waar ben je? serie en ze vervelen nog steeds niet. Het concept werkt dus erg goed.
De tekenstijl van Ingela P Arrhenius is dan ook erg aansprekend. Ze gebruikt frisse, heldere kleuren in een beetje vintage-achtig aandoende afbeeldingen.
Helemaal leuk is dat kinderen op elke linkerpagina de vraag gesteld krijgen waar een huisdier is. Op de rechterpagina zit deze verstopt achter ene lapje vilt.


Het begint al met de slak (op pootjes) die de goudvis zoekt. "Goudvis waar ben je?" roept hij.
En achter het viltdoekje, dat de vorm van een kasteel heeft, zien we de goudvis.
"O, ben je daar! roept de slak blij.


En zo gaat het door.
Een muisje zoekt de hond.
De vlinder vindt de cavia achter een grote vilten bloem.
En natuurlijk roept een dier ook 'Poes waar ben je?'
Maar de allerleukste pagina is de laatste.
Wat daar gezocht wordt mag je zelf ontdekken!


Opnieuw een fijn boekje uit deze leuke, vlotte serie. Bijkomend voordeel: kinderen leren hierdoor allerlei dieren kennen.



ISBN 9789025775797 | Hardcover | 10 hardkartonnen pagina's met ronde hoeken | Gottmer | 5 mei 2022
Afmeting 18 x 18 cm | vertaald door Gottmer | leeftijd vanaf 18 maanden

© Dettie, 18 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Dansen met oma
Tekst: Monnique Haak
Illustraties: Bart Bomas

Het verhaal is kort maar krachtig.  Een meisje is dol op haar oma. Ze delen een liefde voor dansen en samen zwieren ze heel wat af. Vooral als het meisje bij haar oma mag logeren.
Wat je verwacht gebeurt, helaas. Op een dag is oma er niet meer. Het meisje danst dan ook niet meer. Ze heeft er geen zin meer in, zo in haar eentje, zonder oma.


‘De sneeuwvlokken dansten tegen het raam, maar ik bleef op de bank zitten.’


En dan ziet ze buiten iets bijzonders. Haar aandacht is gewekt, en ineens heeft ze weer zin in het leven.


Een boek over rouw, maar ook over de kracht om die te overwinnen.
De tekst is summier, maar meer hoeft ook helemaal niet, want daar passen de magnifieke illustraties vol details uitstekend bij!


De illustratie die hoort bij bovenstaand citaat is zo mooi, die zou je aan de muur willen hangen! Je ziet het meisje op de bank, in haar mooie blauwe jurk. Ze staart droevig naar buiten waar de sneeuwvlokken neerdwarrelen en een mooi - maar leeg - winters landschap te zien is.
Alle illustraties zijn prachtig van kleur, en op een aantal tekeningen zie je humoristische details – dat konijn in een hok boven tegen de muur, niet praktisch maar wel leuk!
Bart Bomas brengt de emoties die in de tekst beschreven worden uitstekend over: een meisje dat blij en uitbundig danst, of verdrietig voor zich uit staart.


Prachtig boek!

Monnique Haak is journalist en debuteert met dit prentenboek.
Bart Bomas (Westervoort, 1975) is altijd een tekenaar geweest met een voorliefde voor wolken, weer en wind. Geïnspireerd door zijn gezin heeft Bart dit kinderboek geïllustreerd.


ISBN 9789044843682 | hardcover | 40 pagina’s | Uitgeverij Clavis | mei 2022
Afmeting: 29,8 x 21,7 x 1 cm | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 13 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Aron en Aardappel
Illustraties: Momoko Abe
Tekst: Josh Lacey


Je kent het wel, jij wil graag een huisdier maar jouw ouders denken er heel anders over, ze hebben allerlei smoezen waardoor jij geen huisdier krijgt.


Aron heeft ook zo'n vader en moeder. Ze zeggen: "Wij hebben het te druk. De tuin is te klein" enz. Maar Aron wil echt héél erg graag een huisdier.
Voor zijn verjaardag, Sinterklaas, Kerst vraagt hij altijd een huisdier en verder niets...


En ja hoor op een dag heeft zijn vader een cadeautje, volgens zijn vader is het een huisdier, maar het is een aardappel! Een aardappel-huisdier zegt papa. Papa vindt het wel een goede grap, Aron niet.
Hij legt Aardappel weg, maar toch... het is net of Aardappel hem aankijkt en verdrietig is. Dat is toch wel zielig vindt Aron, dus mag Aardappel een ritje maken met Arons trein en mag ook door de verrekijker gluren... Al gauw zijn Aron en Aardappel onafscheidelijk, ze doen alles samen!


Helaas op een dag is Aardappel weg! Aron zoekt overal en dan blijkt dat mama hem gewoon heeft weggegooid!
Aron is er enorm verdrietig om. Maar van zijn ouders mag hij nu eindelijk een écht huisdier, een hamster!
Maar dat hoeft niet meer, Aron wil zijn aardappel terug!


Die ouders zou je natuurlijk wat doen! Die flauwe grap van papa en mama die de aardappel zomaar weggooit! Weinig inlevend in hun kind. Ik werd er bijna boos om.
Maar het idee om een aardappel als huisdier op te voeren is natuurlijk uniek en heel grappig. Aardappel wordt echt een vriend van Aron, papa zal dit toch helemaal niet verwacht hebben. Zijn zoon weet van zijn flauwe grap iets heel leuks te maken. Lekker puh denk je stiekem.
Op de heldere warme afbeeldingen wordt de gezellige vriendschap heel goed weergegeven en ook het verdriet van Aron is prachtig verbeeld.


Gelukkig heeft het eind van het verhaal een lichtpuntje, een groen lichtpuntje...


ISBN 9789025775711 | Hardcover | 32 pagina's | Gottmer | maart 2022
Vertaald door J.H. Gever | Afmeting 28,7 x 24,7 cm | maart 2022 | Leeftijd 3+

© Dettie, 5 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Schatkamer
Illustraties: Evy Van Guyse
Tekst: Mireille Geus


Welk kind had het niet? Een verzameling van de aller-, aller-, allermooiste dingen die je onderweg gevonden had of waar je een fijne herinnering aan had.
Alleen heel speciale mensen mochten jouw schatten zien, want je was er heel zuinig op. Vaak bewaarde je het in een speciaal doosje of op een speciale plek.


Het is dan ook heel lief van het jongetje in dit boek dat we, samen met zijn vriendje, de schatkamer mogen bezoeken. Maar eerst moeten we wel een kaartje 'kopen'. Pas dan wordt het gordijn opzij geschoven en mogen we de schatkamer binnenlopen. Bij elke schat heeft hij een kaartje gemaakt, het is net een klein museum zo.
Maar het allerleukste zijn de verhalen die hij bij zijn schatten te vertellen heeft.


Die speen bijvoorbeeld is niet zomaar een speen maar een echte troostspeen. 'Als ik moest huilen, maakte mijn speen dat ik ermee kon stoppen'. Nou, zoiets gooi je nooit weg natuurlijk!
En aan die grote bromtol zit eveneens een mooie herinnering vast. Die bromtol zorgde ervoor dat het jongetje voor het eerst ging staan, want hij wilde ermee spelen!
Maar ook de mooie glinsterende snoeppapiertjes hebben hun verhaal dat maar al te graag verteld wordt. En zo zijn er heel veel 'schatten' te zien.


Die schatkamer is echt prachtig om te zien. De illustrator Evy van Guyse heeft de schatten én de verhalen heel mooi samengevoegd op de afbeeldingen. Vooral de illustraties over de de narcissen van oma en alle velletjes van de vervellende krabben zijn heel knap weergegeven.


Het is echt zo'n boek dat aanleiding geeft tot het vertellen over de eigen schatten die kinderen verzamelen of verzameld hebben. Bij mij werkte het in ieder geval goed. Ik zat weer in het schuurtje van mijn ouderlijk huis waar ik op een geheime plek een doosje met o.a. veertjes, en mooie knikker en een glinsterend speldje bewaarde.
Erg leuk boek ook om cadeau te geven.


ISBN 9789047713920 | Hardcover | 32 pagina's | NUR 273 | Lemniscaat | juni 2022
Afmeting: 29 x 22,1 | leeftijd 4+

Dettie, 27 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De jippiestok
Roel Seidell


Voor bromberen en vrolijke muisjes staat achterop het boek te lezen, dat alleen klinkt al goed.
De brombeer zie je al gelijk bij het openslaan van het boek. De beer is flink chagrijnig en op de volgende pagina, kijkt hij je moedeloos en moe aan.
Hij is een beetje sip wordt ons verteld. Maar Muis is juist heel vrolijk want hij heeft de jippiestok in zijn pootjes. Dat is een heel bijzondere stok waar je blij van wordt.
Beer mag hem wel lenen.


Vrolijk loopt Beer met zijn Jippiestok langs Ouwe Bok die staat te wachten op de bus. En Ouwe Bok is een Ouwe mopperkont.
"Wat loop jij stom te grijnzen.' zegt hij tegen Beer, en Beer vertelt vol enthousiasme over zijn Jippiestok. Zo'n stok wil Bok ook wel. Maar helaas dat kan niet...
Maar zoals dat gaat, het verhaal over de Jippiestok begint rond te zingen en de sluwe Vos ziet zijn kans schoon. De volgende dag verkoopt hij... Jippiestokken!
Iedereen blij zou je denken, maar net als bij het sprookje De kleren van de keizer, is er een klein bokje die zegt wat hij denkt. Hij is helemaal niet blij!


En dan begint de bal te rollen en de slimme Vos zorgt ervoor dat het uiteindelijk allemaal de schuld van Beer lijkt! Maar Muis is er ook nog, en uiteindelijk eindigt het boek met een heel lief gebaar en... de slappe lach!


Naast het gezellige verhaal zijn er ook nog de illustraties en wat voor illustraties! De vermenselijkte dieren hebben allemaal hun eigen snoetuitdrukkingen, verbaasd, boos en... blij, waardoor ze heel aansprekend om te zien zijn.
Echt een boek om heel vrolijk van te worden.

ISBN 9789044844252 | Hardcover | 27 pagina's | Clavis | mei 2022
Formaat: 29,9 x 21,6 cm | Leeftijd 5+

Dettie, 27 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Oma's wonder-
baarlijke griezelhuis

Illustraties van Xavier Salomo
Tekst van Meritxell Martí


Dit is een heel bijzondere prentenboek!
Als je het verhaal begint te lezen, dat in korte stukjes tekst over de kleurrijke pagina’s verteld wordt, kun je niet om de illustraties heen: die vullen de pagina’s namelijk in zijn geheel. In dit boek is de tekst meer een aanvulling op de illustraties dan andersom!


Het verhaal vertelt hoe een jongetje naar zijn oma gaat. Dat is een heel speciale oma, en ze woont in een heel speciaal huis. Dat zie je al wel op de omslag: het ziet er nogal krakkemikkig uit. Maar niet meteen eng of griezelig toch?


Dat het toch wel een griezelhuis is, ontdek je pas als je het huis binnengaat.
Ok. het is af en toe best een beetje eng, maar tegelijk blijft het allemaal vrij lieflijk: er zijn geen akelige monsters of griezelige skeletten, wel een enkele schedel. Maar normaal is het zeker niet!
Oma is duidelijk geen fan van huishoudelijk werk, er hangen overal spinnenwebben, en netjes is het er ook niet. De jongen trekt zich daar weinig van aan: hij vindt een briefje, waarin oma schrijft dat ze het druk heeft, maar er staat alvast iets lekkers in de keuken.


Op dat moment heb je al ontdekt dat de vormgeving heel bijzonder is, en dat gaat op de volgende pagina’s door. Steeds tref je er verrassingen aan, die niet eng griezelig zijn, maar grappig griezelig.
Voor het avontuur begint waar de jongen voor komt, moet hij eerst achter de kat aan. Een zwarte kat natuurlijk. Onderweg zijn er allerlei bijzondere dingen, verborgen of openlijk, bijvoorbeeld de kleine wezentjes in de enorme boekenkasten, die ook nog een verrassing verbergen.
En dan, dan is er eindelijk de oma… en begint het avontuur dat zich iedere nacht met volle maan afspeelt.


Het zijn illustraties met heel veel details, dus volop te kijken en te bewonderen.
Het boek is zo bijzonder dat het eigenlijk niet de bedoeling lijkt dat kleine kleutervingertjes er in gaan zitten bladeren. Maar ja, dat zullen ze wel heel graag doen!
Een fantastisch mooi prentenboek!


Meritxell Marti is docent kunst en literatuur aan de Universitat Oberta de Catal unya. Ze schreef al meer dan twintig boeken voor kinderen en jongeren. Onder andere Buenas noches (2019), Buenos Días (2018). Vaak samen met illustrator Xavier Salomo.

Zie ook het Leesfragment

ISBN 9789044848014 | hardcover | 40 pagina’s | Uitgeverij Clavis | mei 2022
Afmeting: 28,6 x 23,1 x 1 cm | Leeftijd tot 5 jaar

© Marjo, 23 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

In een potje
Tekst en illustraties: Deborah Marcero


Wie denkt dat dit gaat over zindelijkheidstraining heeft het faliekant mis!
Het thema is vriendschap, en dat wordt op een bijzondere manier vormgegeven.


Het hoofdkonijn is Benjamin. Zijn hobby is verzamelen. Geen postzegels of pokémonkaarten, nee, hij verzamelt heel gewone dingen. Alles namelijk wat hij om zich heen ziet. Als hij door het bos loopt zijn dat bladeren of bloemen of veren, stenen. Alles gaat in een potje, en dat zet hij dan op zijn kamer. En als hij ’s avonds het potje ziet staan met de boterbloemen er in, dan herinnert hij zich weer waar hij die gevonden had, en hoe mooi ze waren.

Op een dag ziet hij hoe de zonsondergang de lucht kersensirooprood verft. Dat was een mooie voor zijn verzameling! Hij pakt zoveel potjes als hij mee kan nemen en gaat naar de plek waar hij ze kan vullen. En daar is Julia, een meisjeskonijn. Hij geeft haar een van zijn potje kersenrood, en ontstaat er een fijne vriendschap.
Wat hebben ze een fijne tijd! Ze vullen zoveel potjes met dingen als regenbogen, geluiden, de wonderen van de winter en nog veel meer!

Toch, aan alles komt een eind. Niet aan hun vriendschap, maar helaas komt Julia op een dag met slecht nieuws: ze gaat verhuizen.Hoe moet dat nu verder?
Gelukkig vinden er er wat op: terwijl Benjamin en Julia elkaar potjes sturen die gevuld zijn met dingen en geluiden uit hun eigen wereld, ontvouwt zich het wonderschone verhaal van een vriendschap die ook op afstand kan blijven bestaan.


Paginagrote illustraties laten ons hun avonturen zien. Soms ook in meerdere kaders die samen een hele pagina vullen. Ze gebruikt sprekende kleuren en humor: de sneeuwpop in de winter is ook een konijn…

Deborah  studeerde illustratie, fotografie én poëzie aan het Chicago Art Institute. Ze richtte een fotografiebedrijf op, maar ging ook aan de slag met haar grote droom: kinderboeken maken, vandaar de kaderpagina’s waarschijnlijk. Ze werkt met materialen zoals inkt (zowel met kwast als pen), potlood, waterverf, gouache, kleurpotloden, houtskool en digitaal.

ISBN  9789048864706 | hardcover | 40 pagina’s | Uitgeverij Clavis | juni 2022
Vertaald uit het Engels door Edward van de Vendel | Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 16 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER