Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

Offline
illustraties: Yannick Pelegrin
tekst: Marco Kunst


"In het jaar 2037 zijn drones en robots die van alles kunnen helemaal niet zo bijzonder meer. Ze printen hele nieuwe steden en maken alles makkelijker voor de mensen. Toch?
Mike verhuist naar de stad Nieuw Babylon. Hier is iedereen altijd online. De virtuele wereld en de realiteit lopen steeds verder in elkaar over. Het lijkt wel te mooi om waar te zijn. Maar dan ontvangt Mike een onheilspellende waarschuwing…"


Dit keer neemt Marco Kunst ons dus mee naar de toekomst.
We lezen dat Mike, om wie het verhaal draait, verrast is als hij van zijn ouders hoort dat ze hun boerderij gaan verlaten, de boerderij zal voortaan helemaal online op afstand bestuurd worden. De robots en machines zullen al het werk doen. Vanuit de stad kunnen ze elektronisch toezicht houden en kopers voor hun spullen vinden. 'Als ze maar een LivePod hebben en verbinding met het net, dan komt alles goed.'


Aan een kant is dat natuurlijk heel spannend en staat het Mike wel aan, Nieuw Babylon moet geweldig zijn maar hij zal Demer vreselijk gaan missen. Zij woont op de Aardelaar, de bewoners daar moeten niets van elektronica en technologie hebben, ook Demer niet. Ze snapt niet wat Mike zo aantrekkelijk vindt aan zo'n bijna virtuele stad. Bijna niets is écht daar.


Eenmaal in Nieuw Babylon neemt Marco Kunst ons mee in de wonderlijke wereld van digitale beelden, de hele stad is 'maakbaar'. Als je de omgeving te druk vindt dan schakel je bijvoorbeeld gewoon de geopende winkels uit, waardoor je rustiger verder loopt. Iedereen die daar loopt ziet in feite een andere stad!
Mike vindt het spannend en overweldigend en geeft constant opdrachten aan zijn VR-bril. Hij kan echt alles instellen zoals kleuren en geuren, het is gewoon fantastisch. Samen met zijn moeder maakt hij ontwerpen voor in het huis, en via de 3D printer worden al deze wensen gerealiseerd. Soms twijfelt Mike wel of wat hij ziet echt is of fake. Daar had hij vroeger geen last van.


Er valt zoveel te ontdekken dat Mike af en toe een andere weg neemt van school naar huis. Zo loopt hij ook op een dag door de hangende tuinen die een schat aan genetisch gemanipuleerde bloemen hebben, en daar ontmoet hij de oude meneer Groman en zijn hond Dex. Meneer Groman lijkt een gewoon oud mannetje in een rolstoel die geniet van de bloemenpracht en Dex is een prachtige, pratende robot. Die honden zijn heel duur weet Mike. Maar meneer Groman vertelt Mike iets wat hem omver blaast. Volgens meneer Groman loopt de wereld een enorm gevaar.
Is de man gek? Of spreekt hij de waarheid. En waarom vertelt hij het aan hem, Mike?


Al snel wordt het allemaal heel erg spannend. Marco Kunst heeft de spanning zelfs in zijn taal zo opgevoerd dat je het gevoel krijgt dat je ook haast moest maken en mee moet rennen met Mike! Je moet gewoon wel doorlezen, want alles is in gevaar. Je wil maar één ding weten. Redt Mike het allemaal wel?
Uiteindelijk sla je met een diepe zucht het boek dicht en beland je weer in 2021 en stiekem ben je opgelucht dat je niet in die waanzinnige digitale wereld leeft.
Wat een fantastisch verhaal!


ISBN 9789025775001 | Hardcover | 144 pagina's met kleurenillustraties | Gottmer | mei 2021
Eerder uitgegeven onder de titel Verbonden met het net | Leeftijd 9+

© Dettie, 10 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Pinguïnpost
Illustraties: Harmen van Straaten
Tekst: Karla Stoefs


De vader van Tuur werkt sinds kort in het onderzoekscentrum van de dierentuin. Daardoor wonen ze nu in het appartement bij het onderzoekscentrum. Papa werkt veel en hard. Daardoor ziet Tuur zijn vader haast nooit en dat vindt hij best lastig, zeker nadat mama overleden is. Tuur praat in zijn hoofd nog regelmatig met mama, hij vraagt vaak wat hij nu moet doen en mama geeft altijd antwoord!
Tuur heeft zo zijn taken, hij verstuurt o.a. pakketjes met sponzen - de diertjes die papa onderzoekt -  naar andere onderzoekscentra. Maar ook Marie, die het huis schoonhoudt, heeft zo haar lijstje opdrachten... sokken in de wasmand bijvoorbeeld.


Met de dierentuin gaat het niet zo goed, er is te weinig geld. De directeur geeft soms zijn eigen dierentuindieren als voedsel aan andere dieren. En nu is de kameel aan de beurt, hij zal als voer voor de leeuwen moeten dienen.


Tuur vindt het verschrikkelijk, net als de vijftigjarige Rob, de man die de dierenhokken schoon maakt. Hij noemt zichzelf de poepschepper. Rob is ook degene die het verhaal over de zwarte pinguïn vertelt, Rob kan zelfs met hem praten!  Tuur zoekt daarna alles over Pinguïns op en hoe meer hij over ze leert - en daardoor wij ook - hoe leuker hij ze vindt. Rob is inmiddels een fijne vriend voor Tuur geworden. Maar dan doet Rob een bekentenis, hij is niet helemaal eerlijk geweest tegen Tuur...


Alles bij elkaar bevat het bovenstaande genoeg ingrediënten voor een origineel verhaal, helemaal als blijkt dat Marie ook al niet de waarheid heeft gesproken. Het is tot op zekere hoogte erg leuk, humoristisch en meeslepend om te lezen. Daarnaast hebt ook te doen met het vrij eenzame jongetje. Het is vooral een boek met een lach en een - kleine - traan. 


Maar na de bekentenis van Rob wordt het geheel wel redelijk ongeloofwaardig. Het was beter geweest als de schrijfster wat meer onderzoek gedaan had naar de  'handicap' van Rob. Wat zij bedacht heeft, hoe leuk en spannend ook, kan gewoon niet.
Gelukkig beseffen kinderen dit vermoedelijk niet. Zij zullen alleen maar genieten van dit aparte verhaal met bijzondere mensen én dieren! Want apart is het zeker!


ISBN 9789002272936 | Hardcover | 93 pagina's | met zwart-wit illustraties | Davidsfonds/Infodok | maart 2021
Leeftijd 8+

© Dettie, 9 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Tijger! Tijger!
Illustraties: Marijke van den Acker
Muziek: Marc Goris
Tekst en verteller: Jos Dom

In het eerste boek, Mowgli van de wolvenhorde, lazen we een vrije bewerking van het Junglebook, het verhaal van de jongen Mowgli die als klein kind uit het dorp van de mensen werd geroofd door de tijger Shere-Kahn. De wolven verhinderden dat de tijger het kind lekker oppeuzelde, en vanaf dan wordt hij door hen opgevoed. Dat zinde de tijger natuurlijk niet en hij werd een nog grotere vijand.
Als de jongen ouder wordt gaat hij terug naar het dorp. Daar waar hij vandaan komt en dus thuishoort.
Het eerste boek eindigde hier en nu is er het vervolg: Tijger! Tijger!


En zo horen en lezen we hoe Mowgli weer onder de mensen komt. In het dorp wordt zijn komst niet met onverdeeld genoegen ervaren. Wie is die vreemde? Hij spreekt niet eens hun taal!
Mowgli begrijpt hen ook niet, maar doet zijn uiterste best en hij is een goede leerling. Zijn moeder Messoea neemt hem weer in haar hut, al kan ze niet zeker weten dat hij ook haar geroofde zoon is. Ze zijn er immers altijd van uit gegaan dat hij dood was!
Maar: hij is vreemd, niet net als zij, en voor iets dat je niet kent ontstaat angst. Daar speelt de dorpspriester op in, het geeft hem macht.
Een mens tussen de dieren was hij, en nu een beest onder de mensen. Maar wie is Mowgli dan? Waar hoort hij thuis?
Een verhaal over de domheid van de mens, die hem beschuldigen van tovenarij, en over de moed van een eenzame jongen. Hoewel: eenzaam?
Heeft hij geen vrienden?


Wat je hoort en ziet is een multimediaal avontuur!


Beide Mowgliboeken steken op dezelfde manier in elkaar. Het hoofdverhaal wordt verteld door Jos Dom, die ook de tekst bewerkte. Het gesproken verhaal wordt omlijst door muziek van koperkwintet Brassery. Het boek dient ter ondersteuning. Er staan stukjes tekst in die je ook hoort, maar het is niet een letterlijke weergave van wat je hoort. Terwijl je luistert naar een spannend verteld verhaal - waarbij de muziek goed werkt, vooral als het spannend wordt! -  kun je kijken naar de illustraties in het boek die gemaakt zijn door Marijke van den Acker.


Bij dit tweede boek heeft zij het penseel ter hand genomen om de mooie illustraties te maken, en daarbij prima werk geleverd. Mowgli is niet het knapste jongetje van de klas, eigenlijk spreken de dieren meer aan, maar mooi hoeft de jongen ook niet te zijn!


Duizendpoot Jos Dom behaalde in 1975 een Eerste Prijs Dramatische Kunsten aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium te Antwerpen; was van 1975 tot 1998 vast verbonden aan het Koninklijk Jeugdtheater te Antwerpen, aanvankelijk als acteur, later als auteur, huisregisseur en sinds 1977 als artistiek leider; vervulde diverse sporadische acteursopdrachten in verschillende theaters ( K.N.S.- Antwerpen, E.W.T., Fakkel- en Meirtheater, Nieuw Vlaams Toneel De Waag,Theater Poëzien,...); doet verschillende regies ( theater, musical) binnen zowel professionele; is tevens werkzaam als auteur en vertaler/ bewerker van toneelstukken voor zowel kinderen als volwassenen etc, etc.


Zie ook:  https://www.youtube.com/watch?v=D2GOU4fRwvM
en https://brassery.bandcamp.com


ISBN 9789464334609 | Hardcover met downloadcode voor luisterboek | 28 pagina's | Uitgeverij Brassery Publications | mei 2021
Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 23 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Tinus Trol en de tovervaas
Sheila Kuurstra


Een boekje schrijven op AVI E3 (eind groep 3) niveau is best lastig want het moet voldoen aan de strikte AVI regels, zoals:

  • De tekst bestaat uit een- en tweelettergrepige woorden zonder leesmoeilijkheden.
  • De zinnen zijn kort. Elke zin begint op een nieuwe regel.
  • Er worden ook hoofdletters gebruikt.

En zo zijn er nog meer regels waaraan dit AVI boekje moet voldoen. Elk AVI niveau heeft zo zijn eigen regels.
En dan moet het ook nog een aantrekkelijk verhaaltje worden wat kinderen leuk vinden om te lezen. Ga er maar aan staan!

Sheila Kuurstra heeft het zich met dit boekje sowieso niet makkelijk gemaakt, want ze heeft de tekst ook nog eens op rijm geschreven én de afbeeldingen gemaakt.

Het verhaaltje gaat over Tinus Trol die samen met zijn vriend Hugo Haas is op pad is. Ze zien een vlinder, schommelen lekker, gaan daarna vissen waarbij Kris Kikker ook even komt kijken, ze hebben gewoon een heerlijke dag.
En dan gebeurt het! Ze hebben beet!
Maar ze hebben geen vis gevangen maar een vaas!


Hugo zegt: "Het is de vaas van Vera Vos
Met die vaas was Vera de klos [...]"


Wat blijkt? Het is een tovervaas! Maar geen leuke tovervaas. Het ding bracht niets anders dan ellende. Vera Vos weet nog precies hoe de betovering werkte en vertelt dat aan Hugo en Tinus.
Natuurlijk kan Hugo het niet laten om de betovering ook eens uit te proberen, met alle gevolgen van dien...

Het is al met al een vrolijk, eenvoudig verhaaltje dat kinderen die net kunnen lezen, zeker leuk zullen vinden.

Achterin het boekje staan alle woorden uit het verhaal nog eens vermeld als hulpje voor de kinderen. We zien daar het hele woord met daarachter het woord opgedeeld in lettergrepen zodat het makkelijker te lezen is.

De rijm is prima, zeker voor een AVI boekje. Een héél enkele keer zou ik persoonlijk bestaande zinnen omgegooid hebben om het soepeler te laten klinken, maar echt nodig is het niet.

De afbeeldingen zijn eenvoudig en doeltreffend en elke pagina heeft een andere achtergrondskleur. De tekst is in een duidelijk lettertype afgedrukt.

Het boekje heeft verder een prettig formaat en is mooi verzorgd.
Kortom een beginnende lezer zal blij zijn met dit boekje.

ISBN 9789083145907 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Boekiekie | april 2021
Afmeting 15,7 x 21,7 cm | Leeftijd: 6-7 jaar

© Dettie, 25 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Toffie maakt nieuwe  vrienden
Julia Boehme


Toffie is een stokstaartje. Met zijn hele familie woont hij in holen diep onder de grond, in de burcht.
De meeste stokstaartjes gaan niet ver van huis, want hoog in de lucht vliegt meneer Gogo, op zoek naar eten. De arend is bliksemsnel, dus weinig kans dat je het redt als je ver van de burcht bent!


Maar Toffie is een nieuwsgierig aagje, hij wil meer van de wereld zien. Hij luistert heel graag als opa een oud verhaal vertelt over hun over-over-over-overopa. Deze stokstaart heeft lang geleden de plek gevonden waar ze nu nog steeds wonen. Waarom hij niet gewoon thuis bleef? Dat zou hij normaliter ook gedaan hebben, maar dat kon niet meer, er was water gekomen, heel veel water.


Toffie bedenkt dat hij toch niet hoeft te wachten tot het hol onder water staat. Hij kan toch ook nu op avontuur? ‘Ben je mal?’ zegt opa. En ook de anderen waarschuwen hem: voor meneer Gogo, voor een enge slang, voor koning Kofi, de leeuw.
Maar Toffie wil dus echt ontzettend graag zien wat er achter de hoge heuvel is. En dus moet hij op pad.
Natuurlijk komen alle gevaren waarvoor hij gewaarschuwd is, en nog meer, op zijn pad. Maar gelukkig maakt hij vrienden, en met hen kan hij de hele wereld aan.
Maar wat is er nu eigenlijk achter die hoge heuvel?


Toffie heeft me een hele tijd aangekeken, maar nu heb ik het boek gelezen. En zoals ik al dacht: ik vind het erg leuk. Gewoon een lekker avontuur met een stokstaartje in de hoofdrol, die net als de andere dieren vermenselijkt is. Strikjes in het haar, een bril op, suikerbrood, dat soort dingen.
En zo zit er ook een herkenbare boodschap in het boek: met goede vrienden ben je sterk! Al is het misschien ook wel verstandig om het gevaar niet op te zoeken.


De bijpassende tekeningen van Julia Ginsbach zijn kleurrijk, en vaak grappig. Zelfs als dieren boos of bang kijken – heel duidelijk is dat – blijft er vrolijkheid van af stralen.
Het verhaal heeft een duidelijk lettertype en er is prettige regelafstand, prima voor de doelgroep.


Julia Boehme is in 1966 in Bremen geboren. Ze heeft literatuur en muziekwetenschappen gestudeerd en jaren lang als redacteur bij de kindertelevisie gewerkt.


ISBN 9789020659986 | Hardcover | 80 pagina's | Kluitman | augustus 2016
Leeftijd vanaf 7 jaar.

© Marjo, 11 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik wil het weten!
Lees over Julia, een Moluks meisje in 1958
Annemarie Bon


Uitgeverij Zwijsen is een Nederlandse uitgeverij van educatieve boeken voor peuters, kleuters en basisschoolleerlingen. 'Educatieve boeken' dat klinkt misschien als 'pittige' les- en leesboeken maar Ik wil het weten! bewijst dat een verhaal waar je veel van leert ook via een prachtig boek verteld kan worden. 

Na een heldere uitleg over hoe in 1958 Nederland in elkaar zat -  Nederland had sinds 1949 geen koloniën meer, internet bestond nog niet - gaat het verhaal over naar het Molukse kamp Vught waar de elfjarige Julia in woont. (Op de binnenkant van het boek zien we daar een plattegrond van, wat erg handig is.)


Het Molukse kamp staat in woonoord Lunetten, en is omheind door een dubbel hek met prikkeldraad. Er is maar één uitgang, de poort, waar Julia absoluut niet door mag. De bewoners van het kamp wonen in barakken. De manlijke bewoners (de ooms) lopen elke dag in hun kakikleurige militaire uniform.
Morgen is het jaarlijkse grote feest, dan gaan ze naar Den Haag, dan vieren ze het uitroepen van de Republiek der Zuid-Molukken, de RMS.


Naast het kamp is het defensieterrein en van een Nederlandse soldaat hoort Julia dat haar vader geen echte militair is en dat zij en alle andere mensen in een concentratiekamp wonen. Julia snapt er niets van. Haar vader zat toch bij het KNIL?
Maar ze snapt wel meer niet, vooral waarom ze niet teruggaan naar de Molukken, niemand wil toch in die akelige barakken wonen? Elke keer als ze dat vraagt zegt haar moeder. 'Soedah! Laat maar. Dat hoor je nog weleens.'


Dankzij de uitspraak van de soldaat is er iets bij haar getriggerd, wat is een 'concentratiekamp?' Waarom vertellen haar ouders nooit iets over de Molukken? Ze wil het nu wel eens weten!
Als ze naar buiten gestuurd wordt om op haar broertje moet passen, neemt ze een besluit. Samen met haar broertje en vriendin Irma loopt ze het kamp uit! En daar heeft ze een ontmoeting met ene Esther. Die vrouw vertelt haar een verhaal dat diepe indruk maakt op Julia.
Dat maakt dat ze eindelijk tegen haar vader durft te zeggen dat ze nu écht het Molukse verhaal wil horen. Tegen papa zegt ze daarom heel dapper:  'Ik wil het weten!' Zal hij het nu wèl vertellen?


Ondanks het pittige onderwerp is het geen loodzwaar verhaal geworden. Het kleine broertje zorgt namelijk dankzij zijn streken voor de nodige afleiding. En Julia zelf  is natuurlijk ook een kind dat alles via haar eigen ideeën en opvattingen vertelt. Toch komen we heel veel te weten over de koloniën, de KNIL en hoe deze militairen na de Tweede Wereldoorlog behandeld werden door de Nederlanders, over de leefwijze in de barakken, over kamp Vught zelf etc.
Annemarie Bon heeft dit alles heel knap verweven in een ontroerend, aansprekend, prettig leesbaar verhaal.
Maria Meijer heeft er perfecte, sfeervolle afbeeldingen bij gemaakt.
Een boek dat op een prettige manier indruk maakt.


ISBN 9789048739332 | Hardcover | 80 pagina's | Zwijsen | april 2021
Een boek uit de serie Duik in de tijd van | AVI E5 | Leeftijd 9+

© Dettie, 9 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Luna
Pieter Koolwijk

Met Luna hebben een aantal kinderen in het boek Gozert al eerder kennisgemaakt. Zij was namelijk het meisje waar Ties in Huize Hoopvol als een blok voor viel. Zij heeft hem als het ware gered, dankzij haar is hij geen zombie geworden.
Luna hoort stemmen en ze heeft tics. Maar als ze alleen is of bij Ties en Gozert dan heeft ze daar nauwelijks last van.


Met Ties gaat het inmiddels heel goed, hij woont weer thuis, en zijn 'denkbeeldige' onafscheidelijke vriend Gozert wordt ook volledig geaccepteerd door zijn familie. Helaas gaat het met Luna helemaal niet goed, slecht zelfs. Zij zit nog steeds in Huize Hopeloos  zoals ze het zelf noemt. Dat is een tehuis voor kinderen die problemen met de wereld hebben. Luna vindt het vreselijk in het tehuis. Niemand luistert naar haar, niemand snapt dat ze door haar verblijf daar  juist 'zieker' wordt.


Gelukkig mag ze elk weekend bij Ties logeren. Bij haar vader en moeder is ze liever niet. Die vinden haar gek en hebben haar daarom de deur uit gedaan! Ze was te lastig! Dat doet zeer. Alleen haar zus Nora is lief en accepteert Luna zoals ze is, maar zij is jammer genoeg het huis al uit (gevlucht).
Tot Luna's grote schrik wil mama opeens dat ze niet meer naar Ties gaat! Ze wil zelf tijd met haar dochter doorbrengen. Luna is in paniek want in tegenstelling tot de moeder van Ties, snapt mama niets van haar en papa is helemaal vreselijk. Die ziet haar niet eens staan en als hij haar wel ziet, scheldt hij haar uit.


Mama neemt Luna mee naar het verpauperde en verlaten vakantiepark van haar man. Er is verder niemand! En van mama mag ze niet alleen naar buiten, want stel dat er wat gebeurt. De lieve Ties heeft, tot grote blijdschap van Luna, de altijd vrolijke en ondernemende Gozert met haar meegestuurd. Luna kan hem alleen maar horen, maar het is genoeg.


Als mama ontdekt dat ze met Gozert praat is ze niet blij, want mama weet niet dat Gozert er écht is, alleen kunnen Luna en mama hem, in tegenstelling tot Ties, niet zien. Toch merkt Luna dat mama echt haar best doet, maar de pijn van het wegsturen naar Huize Hopeloos zit diep.
En dan ontdekt Luna dat het vakantiepark niet helemaal verlaten is! En dat leidt tot bijzondere en ontroerende gebeurtenissen, waardoor iedereen versteld komt te staan van Luna én haar stemmen.


Het verhaal handelt vooral om Luna en haar moeder. Moeder zoekt toenadering maar de - in feite veel wijzere -  Luna kijkt wel uit. Zij zal niet een tweede keer zo gekwetst worden. Het is ontroerend om te lezen hoe moeizaam aanvankelijk de communicatie verloopt. Toch, zo zonder de akelige, overheersende papa, lijkt mama wel een ander mens. Heel voorzichtig tasten de twee elkaar af. Soms knalt het tussen de twee, soms is het ineens eventjes helemaal goed.


Maar dat is het niet alleen. Net zoals Gozert bij Ties een betekenis had, blijkt dat de stemmen van Luna ook een functie hebben, ze blijken naast veel last te bezorgen ook te kunnen troosten en vooruitzichten bieden!


Het geheel levert een prachtig, betoverend verhaal op dat laat zien hoe anders er naar dingen gekeken kan worden en hoe verschillend je met moeilijke dingen als verdriet en zorgen om kunt gaan. Heel indrukwekkend!


ISBN 9789047712503 | Hardcover | NUR 283 | 264 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juni 2021
Met opnieuw ijzersterke gekleurde afbeeldingen van Linde Faas | leeftijd 9+

© Dettie, 27 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Jack & Lev.
De terugkeer van de Schaduwheer
Zutje & DeViss


Jack heeft het niet zo makkelijk. Hij woont bij zijn tante Holly die alleen maar aan zichzelf en haar kunst denkt. Jacks moeder is overleden, zijn vader zit in het buitenland voor zijn werk. Gelukkig heeft hij zijn hond Lobbes, dat is zijn grote vriend, zijn maatje, zijn alles. Het is dan een ook een schok als Lobbes voor Jacks ogen ontvoerd wordt - en niet alleen zijn hond maar heel veel honden uit Hardegem zijn inmiddels verdwenen. -  Nu voelt Jack zich nòg ellendiger.


En dan ontmoet hij Levantaro 'Vrienders noemen mij Lev,' vertelt ze. 'Ik weet wie jouwes hond heb,' zegt ze ook. En daar blijft het verder bij, want ineens is Lev weer weg. Hij weet dan nog niet dat deze ontmoeting het begin is van een avontuur dat hij in zijn wildste fantasie niet had kunnen bedenken.


Jacks beste vriend Fidel, is erg begaan met Jack en zet ook alles op alles om Lobbes terug te vinden. Fidel vertelt hem ook dat de bewoners van Hardegem een brief hebben gehad van de burgemeester waarin gewaarschuwd wordt dat de honden een speciale halsband krijgen waardoor gedetecteerd kan worden van welke hond de uitwerpselen zijn die door de hondenpolitie wordt aangetroffen. Die hond zal permanent uit de gemeente verwijderd worden...
Dus dát is er aan de hand denkt Jack, de burgemeester heeft de honden opgepakt om een voorbeeld te stellen. Hij weet niet hoeveel hij er naast zit.


Jack moet nog wel aan Lev denken en zijn verbijstering is groot als zij zijn klas binnenstapt, ze is de nieuwe leerling. En zo krijgen Lev en Jack contact met elkaar.
Lev blijkt in een andere dimensie te leven, een soort parallelle wereld. Ze woont in een Hubbel die overal kan staan. Ze behoort tot het GHG, het Geheime Hubbelgenootschap van de Katomanen.


'Katomanen? Wat zijn dat?'
'Wij ben een ander volk. Ons huis heet Katolomanika. Wij lijk op jullie. Jij moogt ons best mensen noemen, wij bennen allenig beterder.


De Katomanen zijn de beschermers van de aarde. 'Wij proberen te zorgen dat alles goedig ga hier.' vertelt Lev hem. Maar ze vertelt ook dat ze weet wat er met Lobbes gebeurd is en ze gaat hem helpen om hem terug te krijgen want Jack is 'allenig'. Ze vraagt hem toe te treden tot het genootschap want Jack is speciaal volgens Lev. Hij zal ook machtkracht krijgen...

'Jij voel dingessen aan. Jij weet het als iets niet klop en jij denk na. Dus ja, jij ben bijzonder extra speciaal.'


Maar beseft eigenlijk Jack wel hoe speciaal hij is?

Want wat aanvankelijk 'alleen maar' verdwijnen van een paar honden leek, blijkt veel ernstiger. Hardegem wordt bijna afgesloten, de burgemeester legt debewoners steeds zwaardere maatregelen op, het gemeentehuis is omringd door ploerten - mannen die alles bewaken -  en tot Levs grote schrik is ook Skia Ombre, de Schaduwheer, de grootste vijand van de Katomanen, in Hardegem. Hij is op zoek naar een steen, een Fosgeniet. Die zal hem meer macht geven. De Katomanen zullen dat moeten voorkomen. En Jack zal ook zijn speciale gaven moeten inzetten.


Maar lukt ze dat wel? De Katomanen  kunnen dan wel praten zonder taal, of zich verplaatsen in andere dieren of mensen, of dingen laten bewegen, maar de kracht van Skia Ombre is enorm! Is het wel mogelijk de Fosgeniet uit zijn handen te houden?


Het is al bij al heerlijk en erg fantasievol maar toch heel geloofwaardig verhaal geworden dat ook nog eens heel spannend én grappig is
Kortom, een grote aanrader. Gelukkig volgen er nog meer delen!


"Zutje & DeViss is het schrijversduo Marieke van Zutphen en Patricia de Leuw. Marieke woont in Australië. Patricia in een oude pastorie in Den Bosch. 15.000 Kilometer bij elkaar vandaan dus. Ze maakten samen kindertijdschriften voor uitgeverij Malmberg, bedachten vakantieboeken en hadden ieder een eigen bedrijf in kindermarketing, totdat… het genoeg was! Patricia belde Marieke en zei: ‘Weet je wat wij gaan doen? Wij gaan samen een kinderboek schrijven.’ ‘JAAAA!’ riep Marieke. Het duo trof elkaar een jaar lang in cafe's, stationsrestauraties en bibliotheken. Overal waar maar gewerkt kon worden. De Schaduwheer verzonnen ze op Schiphol, tante Holly werd geboren in Rotterdam en de fosgenieten dachten ze uit in Den Bosch. Zo ontstond het bijzondere boek Jack & Lev."


ISBN 9789090338767 | Paperback met zwart-wit illustraties | 320 pagina's | Aussie publishing | november 2020
Leeftijd 9 +

© Dettie, 18 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Heksenweek
Kaye Umansky


Als je in een saai stadje woont genaamd Kleinbrugge - omdat het klein was en er een brug stond - en in een winkel van je vader en moeder werkt waar nauwelijks iets verkocht wordt, dan ben je ernstig toe aan wat anders. Aan wat leven in de brouwerij, aan wat avontuur, aan wat opwindends. Elsie Pekel snakt er tenminste naar. Gelukkig kan ze wel naar de bibliotheek, want alleen lezen brengt haar die belevenissen waar ze van droomt. Maar verder gebeurt er niets, Elsie verkoopt wat, maakt een praatje en volgt nauwkeurig de Top tien klantenserviceregels op die haar vader gemaakt heeft. Heel saai dus.


Maar op een dag verandert alles...
Met een knal vliegt de deur van de winkel open en Magenta Spits - ofwel de Rode Heks -  die diep in het Krommenvingerwoud woont, stapt binnen.
Ze komt helaas niets kopen maar ze zoekt een oppasser voor haar huis. En dat is de kans waar Elsie op gewacht heeft! Zij gaat! Of haar ouders het nu goed vinden of niet. Gelukkig mag het, want het duurt maar een week.


Samen met de zwerfhond die altijd voor de winkeldeur ligt, trekt ze in het bijzondere huis van Magenta. Tot haar grote plezier krijgt ze een kamer die eruit ziet zoals in haar dromen. Bovendien heeft de heks héél veel boeken! Wat kan haar nog gebeuren in die ene week? Nou... best veel.


Elsie moet namelijk wel Corbett de pratende raaf verzorgen én alle mensen te woord staan die aan de deur komen. Corbett geeft steeds informatie over de bezoekers wat prettig is voor Elsie maar hij is soms ook heel chagrijnig en eigenwijs. Elsie leert die week de knappe houthakker Hank kennen, die alleen maar aan zijn kapsel denkt, ze ontmoet Sylfine Groenmantel die smoorverliefd op Hank is, ze maakt kennis met de gemene Huilerzusters én met de postbode Joey die gewoon de aardige postbode is. Maar Elsie heeft wèl haar handen vol aan al die mensen die langs komen.


Toch is er tijd over om naar de toren van het huis te gaan, die ligt vol met toverspullen en van Magenta mocht ze daar rustig me experimenteren... Natuurlijk doet Elsie dat! En wat blijkt... ze heeft tovertalent! En daarmee weet ze heel wat voor elkaar te krijgen, helemaal als er een doos met toverspullen bezorgd wordt waarop staat:  Meteen open en gebruiken!
Al met al wordt een week om nooit te vergeten!


Een fijn fantasievol en vlot verteld verhaal, je leeft helemaal met Elsie en haar bijzondere toverwereld. Het mooie nieuws is, dat er nog drie nieuwe avonturen zullen volgen over Elsie, Magenta en hun bijzondere vrienden. Dat is een heerlijk vooruitzicht!


De schrijfster Kaya Umansky gaf twaalf jaar les op een basisschool, vooral in muziek en toneel, voor ze fulltime schrijfster werd.


De illustrator Ashley King studeerde cum laude af in illustratie en animatie aan de universiteit van Coventry. In 2016 maakt hij voor het eerst illustraties bij een kinderboek. Sindsdien heeft hij de smaak te pakken.


ISBN 9789047713173 | 192 pagina's met zwart-wit illustraties | 192 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | 25 februari 2021
Vertaald door Jesse Goossens | leeftijd 9+

© Dettie, 21 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER