Nieuwe jeugdboekrecensies 13+

Brokkelkop
Koen van der Elst


Tiberius Grijspeerdt is een normale pukkelige tiener in een tijd waarin de wereld er wel heel anders uitziet dan wij gewend zijn. De wereld is verdeeld in sectoren, er zijn geen winkels of bars meer, want het hele leven speelt zich digitaal af, op Aladyn, het internet van de toekomst, dat steeds up-to-date gehouden wordt.


Naar welke school je gaat is geen vrije keuze meer en op die scholen mogen geen technologische apparaten gebruikt worden, daar wordt een ouderwets krijtbord gebruikt. Meelwormen vormen een belangrijk onderdeel van het dagelijks menu, maar vooral: de aanwezigheid van zombies in het straatbeeld is heel normaal.
In 2020 heeft de Bijna-Zombie-Apocalyps plaatsgevonden, er verschenen steeds meer zombies en dat was een probleem.


‘Overal waar zombies opdoken vielen veel slachtoffers. Ironisch genoeg werden die slachtoffers meestal niet veroorzaakt door de zombies zelf. Ze waren bijna altijd het gevolg van overdreven reacties van niet-zombies.’


Totdat iemand ontdekte dat zombies reageerden op de kleur roze. Toen die kleur verdween – zelfs het aardbeienijs verdween! – werd het weer rustig.
Er is een Agentschap voor de Aanvaarding van Parallelburgers ( het A.A.P.) die de integratie van zombies, pardon, parallelburgers, voorstaat. Zij worden in normale woonwijken gehuisvest, waar ze op een heel eigen manier hun bestaan leiden. Niet iedereen is daar blij mee. Als ze de staatstelevisie keihard zetten bijvoorbeeld.
‘Ze zijn dol op die antieke zwart-witslapstickfilmpjes met een of ander mannetje met een rare hoed en een soort stok’.
De meeste mensen noemen hen overigens brokkelkoppen. Dat komt doordat zombies niet zweten. Als ze iets doen wat inspanning vergt – komt zelden voor, ze zijn traag – dan barst hun huid net onder de haarlijn en dat kan zich verspreiden over hun hele gezicht. Hun gezicht verbrokkelt.


Het zal al duidelijk zijn. Dit is niet een doorsnee griezelverhaal, maar een bizarre vertelling, maar dan op een speelse, hilarische manier. Het gaat over een anders-dan-anders samenleving, waar je overigens wel enigszins maatschappijkritiek in kan lezen. De rol van Novoxynol bijvoorbeeld, een bestanddeel van diverse geneesmiddelen, dat steeds opduikt en waarover uitleg gegeven wordt door een oudere man die met Tiberius op pad gaat.


De kern van het verhaal is de verliefdheid van Tiberius. Op de zombie Emma, die plots verdwenen is. Hij gaat haar zoeken en ontdekt allerlei foute zaakjes.
Dat leest allemaal als een trein en je schiet herhaaldelijk in de lach om de zotte situaties. Op de bank voor de televisie bij de ouders van Emma. Met Emma naar de Chinees. Een pizza eten…


Er zijn een paar hoofdstukken die het verhaal onderbreken. Daar spelen zich scenes af in juni 2020, de tijd dat alles begon. Of die onderbrekingen nodig zijn, dat is twijfelachtig. Zijn die misschien in deze hernieuwde uitgave toegevoegd? Het boek is onder een andere schrijversnaam (Conrad K. Alderman) maar met dezelfde titel namelijk in 2015 ook verschenen.
Maakt niet uit, het is een boek vol humor en dat is wel weer eens prettig.
Niet alle humor is zo verfijnd als deze:


'Na negen keer struikelen komen we aan bij een grote boom die kennelijk indruk heeft gemaakt op de bomen rond hem, want ze staan op een iets grotere afstand dan de rest.'


En, met een griezelig geweldige slotscène!


ISBN 9789044840292 | Hardcover | 208 pagina's | Uitgeverij Clavis| oktober 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 19 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Heks van vuur en oorlog
Deel 1: Heks van vuur en oorlog
S. Christina


De zestienjarige Lara moet net als haar klasgenoten in de vijfde klas de Test ondergaan. Na de zes Magische Oorlogen, die vele slachtoffers hadden geëist, werd in Solvenia het maleficentrum opgericht met de bedoeling om alles wat magisch is onder controle te houden, want  heksen zijn er wel degelijk. Lara is bang, ze denkt dat ze krachten heeft, al weet ze niet precies wat dan. De hele zomer had ze oefeningen gedaan waarmee ze zichzelf onder controle zou kunnen houden. Helaas voor Lara wordt de test zodanig uitgevoerd dat ze door de mand valt.


Haar voorgevoel klopt, ze heeft magie in zich. Dat betekent dat ze het heksenteken krijgt, in haar nek wordt een zandloper getatoeëerd. Zo is ze voor iedereen herkenbaar. Haar leven wordt een stuk moeilijker. Ze hoort nu tot de outcasts. Anderen (‘normalen’) mogen niet met haar omgaan, haar pauzes moet ze nu doorbrengen in een aparte ruimte, samen met de anderen die gebrandmerkt zijn. David, Noah, Philip en Alex worden haar nieuwe vrienden, haar ooit beste vriendin Amber negeert haar.
Ook thuis is het niet meer hetzelfde. Maar haar moeder zegt dat ze het altijd af geweten had.


‘Je moet heel voorzichtig zijn,’ zegt ze. ‘Onzichtbaar eigenlijk’.


Als de regels steeds strenger worden en heksen steeds minder mogen, besluit ze samen met haar nieuwe vrienden om deze onderdrukking niet te accepteren. In plaats van hun krachten te onderdrukken gaan ze zich erin trainen. Want zoals Alex zegt: ‘Magie is het belangrijkste wat er is. Je moet er niet zo negatief over denken.’


Lara wil weten of er nog meer heksen in de familie zijn, en ontdekt via haar tante Birgit de grot van tante Emma.


‘Volgens tante Emma ligt er iets heel belangrijks in die grot.’
‘Ik dacht dat tante Emma dood was.’
Ze kromp ineen. ‘Ja , dat is ook zo. Maar ik vond een brief tussen haar spullen. En daar stond in dat ze ervoor terug zou komen naar Solvenia. Om het veilig te houden.’


Natuurlijk brandt Lara van nieuwsgierigheid. Wat is ‘het’? En ze gaat naar de grot. Dat had ze beter niet kunnen doen…


In dit fantasybook voor jongeren kun je het woord heks vervangen door Jood, Zwarte, of welke lid van een ondergedrukte groep ook. Het gaat over een tweedeling, over pesten en discriminatie. Dat maakt het verhaal ondanks de magie heel actueel. Daarnaast is het een verhaal over ontdekken wie je bent, en daarmee leren omgaan. Origineel is het niet, er zijn meer boeken waarin diverse jongeren ook diverse krachten hebben, die ze bundelen om een gezamenlijk doel te bereiken, maar voor de liefhebbers is dat geen probleem.


Er moet haast wel een vervolg komen, gezien de loop van het verhaal. En dat is heel fijn, want het is een lekker verhaal, dat ondanks de magie heel normaal lijkt, en dank zij de magie juist heel bijzonder is. S. Christine schrijft vlot, met fijne dialogen en niet al te veel uitweidingen.
Natuurlijk is er ook nog een vleugje romantiek, dat in een volgend deel vast wel meer naar voren zal komen!


ISBN 9789083085005 | Hardcover | 276 pagina's | Uitgeverij Rebel Books| november 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 20 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Quotum
Deel 1: Project Z

Marloes Morshuis

‘Jullie willen niet begrijpen wat er met de aarde gebeurt als er te veel mensen komen.’
‘Laat me raden. Hongersnood, oorlog, hordes mensen die over de hekken klimmen en onze landen plunderen.’


De problemen zijn al groot, stukken land zijn weggeslagen door de zee, daar zijn moerassen ontstaan waar de overblijfselen van bebouwing er voor zorgen dat je er nauwelijks doorheen kan. Het werelddeel dat we kennen als een verzameling aparte landen onder de naam Europa bestaat niet meer. Het Zuiden is verwoest door een kernbom. Het noorden scheidde zich snel af, onder de naam Noordelijke Unie en zo bleef de Euro-Unie over.
De Wereldraad – een soort Verenigde Naties - besloot dat er iets moest gebeuren, ze stelden een quotum in, een maximaal aantal inwoners per land. Want er zijn veel te veel mensen op de wereld. De overtalligen kunnen straffeloos vermoord worden, zij mogen geen kinderen meer krijgen en ziekenzorg is er niet voor hen.


In de Euro-Unie is het onder invloed van president Julia Welting anders geregeld, tot grote ergernis van de rest van de wereld. Er is besloten dat de mensen die aangewezen zijn als overbodig, de slinkers, geen recht meer hebben op een ecologische voetafdruk. Ze hebben nog een woning, maar zonder elektriciteit of verwarming. Openbaar vervoer is er niet voor hen, een auto natuurlijk ook niet. Ze hebben geen geld. Ze krijgen een minimaal voedselpakket en kinderen gaan niet meer naar school. Ze worden daarentegen ingezet als vuilnisophalers in de stad. Ze zijn paria’s en worden met de nek aangekeken.


In Bonnheim, de hoofdstad van de nieuwe Euro-Unie woont het gezin Stevens: vader, moeder, en de broers Axel, 16 jaar en Tommy, drie jaar jonger. Ook zij zijn aangewezen als slinkers, waarschijnlijk omdat de moeder een activistische journalist is. Maar ze leven nog...
Met de komst van een nieuwe president, een populist die net als de Wereldraad veel strengere maatregelen wil, wordt het leven van de slinkers opnieuw bedreigd...
Op de dag dat ze opgepakt worden om naar een slinkerkamp gebracht te worden of nog erger, zijn Axel en Tommy net bij de buren. Hun ouders verdwijnen, en de jongens moeten vluchten. Het moeras in, proberen in de Noordelijke Unie te komen. Maar ook in de Euro-unie is een anti-slinkergroep actief en zij weten van de vluchtroute. Axel en Tommy krijgen te maken met vrienden en vijanden, en wie nu eigenlijk wie is is niet altijd makkelijk uit te maken.


Soms lees je dystopische verhalen en dan denk je: ach, dit gaat niet gebeuren. Maar het verhaal van Marloes Morshuis komt een stuk dichterbij. Het gaat er namelijk om dat de aarde vol is. Maar het akeligst is hoe ze beschrijft wat de reacties van de mensen zijn: hoe een aantal er voor kiest om dan maar andere mensen uit de weg te ruimen, of te behandelen alsof ze voetvegen zijn. Het ergste is dat je weet als lezer dat dat ook de menselijke aard is: ikke, ikke en de rest kan stikken.
Het is een spannend avontuur dat ze beschrijft, maar je blijft wel achter met een unheimisch gevoel.
Er komt nog een tweede deel, het zal daarin waarschijnlijk niet veel beter zijn. Of kan Marloes Morshuis haar lezers toch nog een optimistisch gevoel meegeven?


Marloes Morshuis (1970, Oldenzaal) debuteerde met Koken voor de Keizer. Daarna volgde Borealis, een spannend jeugdboek met als thema klimaatverandering. In 2018 kwam De schaduwen van Radovar uit, ook al spannend – en actueel, over een stad die in de greep is van een puntensysteem.
Maatschappelijke betrokkenheid is haar stiel.


ISBN 9789047711803 | Hardcover | 399 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juli 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 2 oktober 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

In de ruimte is het stil
(Planet Earth is Blue)
Nicole Panteleakos


Het verhaal speelt in 1986, hetgeen in het begin bevreemdt. Waarom is dat? Maar dat wordt gaandeweg het verhaal – vooral aan het einde - duidelijk.


Hoofdpersoon is de twaalfjarige Nova. Ook zonder haar fascinatie voor de ruimtevaart is zij een bijzonder meisje: ze heeft een vorm van autisme waardoor communiceren erg moeilijk is. Enkele woorden kan ze wel zeggen, maar omdat het haar moeite kost zegt ze liever niets. Mensen denken dat ze achterlijk is. Daar baalt ze wel van, maar ze weet niet hoe ze dat kan doorbreken. Haar vijf jaar oudere zus Bridget begreep haar wel, en daarom vindt Nova het echt heel erg dat Bridget weg is.


In de loop van het verhaal vertelt ze ons over hun gezamenlijke verleden, waarbij ze van het ene pleeggezin naar het andere werden overgeplaatst. Hun vader is omgekomen in Vietnam, waarna hun moeder aan de drank is geraakt. Ze kon niet voor haar twee meiden zorgen.
Behalve de hechte band met haar zus is er ook NASA-beer, die ze geen moment loslaat.


Maar nu is Bridget weg, ze was niet te hanteren, zeiden ze op het vorige pleegadres. Bridget had een vriendje. Nova vond dat ook niet leuk, maar het was de oorzaak van onenigheid binnen het pleeggezin. En toen liep Bridget weg. Maar ze heeft beloofd dat ze terug zal zijn- wat er ook gebeurt - als de spaceshuttle Challenger gelanceerd gaat worden. Nova telt de dagen af, terwijl ze gewoon naar school gaat en probeert te wennen bij Francine en Billy, haar nieuwe pleegouders.


‘Het was een enorm lawaai in de kleuterklas.
Gepiep van de potloodslijper.
Knikker die uit een blik op de vloer kletterden.
Krijtjes die uit ene kartonnen doos op de tafel rolden.
Buiten kwetterden vogels.
Binnen kwetterden kinderen.
Het was te veel.
Nova liet zich op haar knieën vallen en wiegde heen en weer, gillend, nog steeds met haar ogen dicht.
‘Opstaan’, zei de juf, en ze trok aan haar arm.
‘Bidge!’ schreeuwde Nova. Haar grote zus moest haar komen redden. ‘Bidge! Bidge!’
‘Wat zei je daar?’  De juf sleurde Nova ruw overeind.’


Een voorbeeld van wat het meisje te verduren kreeg. De juf dacht dat ze uitgescholden werd. Nova wordt er iedere dag mee geconfronteerd: onbegrip, angst en wanhoop. Bij Francine en Billy gaat het beter. Zij hebben geduld, en begrijpen beter wat er in haar omgaat.
Maar aan het gemis van Bridget kunnen zij ook niets doen. Nova wacht…en de dag van de lancering nadert.


Het verhaal wordt verteld met Nova als vertelperspectief. Dan laat Panteleakos haar ook nog brieven schrijven (ze kan niet of nauwelijks schrijven) aan haar zus. Dat is voor het verhaal erg nuttig, maar tegelijk rijst er twijfel: hoe kun je weten wat er in het hoofd van het meisje omgaat.


In een nawoord vertelt de schrijfster dat ze zelf ook een vorm van autisme heeft, en dat men in 1986  nauwelijks wist wat die stoornis inhield. Dat is gelukkig verbeterd. Tegenwoordig kunnen autisten met behulp van een tablet of spraakcomputer duidelijk maken wat ze willen zeggen.


Door het hele verhaal speelt de ruimtevaart een grote rol, als ook het boek ‘De kleine prins’ die grote indruk heeft gemaakt op de meisjes met zijn filosofische opmerkingen. En er is het lied van David Bowie. Space Oddity. Hij zingt: ‘planet earth is blue and there’s nothing I can do.’ De Engelse titel van dit boek is Planet Earth is blue. Natuurlijk is een vertaling lastig, maar het betekent letterlijk dat de aarde er vanuit de ruimte blauw uitziet. En figuurlijk dat de aarde er somber, verdrietig uitziet. Met het vervolgzinnetje in het liedje is duidelijk dat Major Tom zich machteloos voelt. Hij heeft geen controle meer over het ruimteschip. Zo heeft Nova geen controle over haar leven, over zichzelf misschien ook niet, en ze voelt zich verdrietig. Die somberheid komt ook naar voren op de momenten dat ze aan het liedje denkt. Dat is toch anders dan In de ruimte is het stil, de Nederlandse titel.

Los daarvan is het een bijzonder verhaal, ontroerend, en beklemmend met een afloop die je verwacht maar die je niettemin erg raakt.


Het nawoord is nogal technisch, lastig voor jonge lezers, die dit misschien niet meer zullen lezen als het verhaal eenmaal uit is.
Het gaat niet alleen over autisme, maar ook over de achtergrond van het verhaal: de lancering van de Challenger.
Het is het debuut van deze schrijfster.


ISBN 9789000372225 | hardcover | 248 pagina's | Uitgeverij van Goor | juni 2020
Vertaald uit het Engels door Lidwien Biekmann | Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 2 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Zilverbloed
De kronieken van de Zeven Eilanden 5
Mariette Aerts

Dit is het vijfde en laatste deel van de superserie over Calli en Raben. Helaas voor de fans, we zullen zonder hen verder moeten, zonder hun spannende avonturen in een magische wereld.


Het slot speelt zich af waar het ooit begon: op Ing’Tassa, het grootste eiland van de zeven, waar in de stad Kironos de heerser van Kir, de heer Glendahl, zich bevindt. Hij is lang zo machtig niet meer als hij was toen het verhaal begon. Hij heeft nog steeds geen opvolger. Zijn oudste zoon Enzor vindt hij niet geschikt en de jongste zoon, Arden, is pas zeventien. De heer Glendahl heeft zich nu gericht op zijn raadgever de monnik Himmondar, die evenwel zo zijn eigen plannetjes heeft.


Het land is steeds onstabieler geworden. Op andere eilanden zijn indringers, op Ing’Roz bijvoorbeeld hebben de Dwingers het voor het zeggen, de Zaghramongul. Zij dwingen anderen met hun gedachten te doen wat zij willen. Als zij blijk geven van uitbreidingsdrang, is dat een doorn in het oog van Glendahl en Himmondar. Zij willen de weg vinden naar de Oude Magie, met behulp van voorwerpen, artefacten.


Om deze voorwerpen te kunnen begrijpen hebben ze de hulp nodig van ‘Lezers’. Zij lezen letterlijk een voorwerp dat ze aanraken. Een van hen is Raben, eigenlijk genezer, net als zijn moeder. Zijn talent is erg gewild, hij wordt er zelfs om ontvoerd. Als hij zijn eerste reis maakt met Enzor wordt hun schip overvallen door piraten. Onder hen is Calli. Zij is niet de dochter van piratenkapitein Zoutbaard, maar hij behandelt haar wel zo. Calli is een stormzinger, een Elementaliste, zij kan al zingend het weer beïnvloeden. Handig bijvoorbeeld als er wind in de zeilen nodig is.
Vanaf het begin zijn Calli en Raben op elkaar gesteld. Zij beleven heel wat avonturen, en keren nu terug naar waar alles begon. Zij willen de eenheid in het Rijk van de Zeven Eilanden herstellen, en Enzor heeft een democratische leiding in gedachten. Zeer tegen de zin van Glendahl en Himmondar.


Eerder al waren er nog andere kapers op de kust, de drie Geleerden, die zich eeuwen stil hebben gehouden, maar die zich nu – uit verveling – overal mee willen bemoeien. Igra, Zaul en Malazor beheersen alle oude magie min of meer, waarbij Igra gespecialiseerd is in gedachten, een Dwinger; Zaul beheerst de gedaante, zodat een ander of hijzelf onherkenbaar is; Malazor is de zanger: hij beheerst de elementen, sterker dan Calli.


De terugkomst van Calli en Raben valt samen met de komst  van Igra, met in haar kielzog Zaul en Malazor. Ook de broer van heer Glendahl is in aantocht. Hij is gevraagd als voogd voor Arden. Deze Cranvall gedraagt zich nogal vreemd. Intussen wordt de stad en omgeving onveilig gemaakt door de gevaarlijke mengwezens, het resultaat van mislukte experimenten van Himmondar.
Als de drie Geleerden er in slagen om samen te werken lijkt het Rijk van Kir verloren. Of hebben onze vrienden genoeg medestanders en vrienden, die ieder over speciale krachten en magie beschikken?


Deze serie doet absoluut niet onder voor The Lord of the Rings. Ook hier wordt een strijd gevoerd tegen kwaadaardige magie door goede magie. Alle personages, zowel de goede als de slechte, hebben bijzondere magische eigenschappen. Wat hier anders is, is misschien het aantal slachtoffers. We lezen hier niet over gruwelijke slachtpartijen, er is daarentegen meer aandacht voor gewone menselijke facetten als de liefde. Hoewel: zijn Raben en Calli nu een stelletje? Of toch niet?
Je zou zelfs kunnen zeggen dat er een politieke boodschap in verborgen zit: Enzor die streeft naar democratie. En er is aandacht voor benadeelde minderheden.


Een van de talenten van Mariëtte Aerts is dat zij de lezer wiens geheugen niet zo sterk is heel handig weer mee terugneemt in het verleden zonder dat ze hele verhalen gaat ophangen. En ze schrijft heel vlot: geen lange uitweidingen maar prettig snelle acties. Pittige dialogen met een dosis humor. Een fris verhaal met veel personages en gebeurtenissen die niettemin heel goed te volgen zijn.
De gebruikelijke kaart zit voor in het boek, met extra verklarende woordenlijsten.
Moeten we nu echt zonder Calli en Raben - en de hond Zinder – verder? Onvoorstelbaar!

ISBN 9789051167580 | paperback | 436 pagina's | Uitgeverij van Goor | december 2019
Opnieuw een fraaie omslag van JeRoen Murré | Leeftijd vanaf 12 jaar

© Marjo, 16 maart 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Hele verhalen voor een halve soldaat
Benny Lindelauf


Een land in oorlog. Zes broers die hun leven leiden zonder ouders. En zes maal een brief van het Ministerie van Oorlog, van steeds ongeveer deze strekking.


‘Dat het hun ONTZETTEND speet.
Dat NIEMAND een oorlog zou mogen worden in gestuurd.
Dat het misdadig was.
Dat ze er zelf ook ’s nachts SLECHT van sliepen.
Maar dat er ook GOED nieuws was.
Oorlogen veranderen namelijk
ALTIJD weer in VREDES!!!
En vaan VEEL SNELLER dan gedacht.
Maar dat oorlogen dat niet vanzelf deden.
Veranderen in vredes.
Helaas.’


Of de betreffende broer zich naar wachtpost 7787 wil begeven en vooral niet wil vergeten een gift mee te nemen.
Oudste broer gaat zonder protest. Tweede Oudstebroer trekt zonder te morren zijn laarzen aan. Derde Oudstebroer en Vierde Oudstebroer volgen. En na Vijfde Oudstebroer is Jongstebroer aan de beurt.
Als hij bij de wachtpost aankomt wordt hem net als de anderen gevraagd om een gift. Maar geen van de broers had een gift, geen fysieke gift tenminste. Maar de gave om een verhaal te vertellen hebben ze wel, en in ruil voor het verhaal mogen ze dan door. De oorlog in.
De vijf broers vertellen hun verhaal onder een voorwaarde, die ze in het oor van de wacht fluisteren.
Jongstebroer zal ontdekken wat die voorwaarde was, als hij op zijn beurt aankomt. Wat zal zijn gift zijn?


Het boek is een raamvertelling. De verhalen over een behekst meer, over een poppenspeler die over lijken gaat om succes te hebben en over een jongeman die zo mooi is dat de mannen uit zijn dorp hem van pure jaloezie het liefst een kopje kleiner maken vormen de hoofdmoot.


‘Er zijn mensen met paleizen,’ riep ze. ‘En met zoveel geld dat ze erin kunnen baden. En wat hebben wij? Niks!’
Niksnut III had haar een moment peinzend aangekeken.
‘Wij hebben lege borden’, zei hij toen, alsof dat het mooiste was dat bestond. En hij legde uit dat koningen en keizers zo rijk konden zijn als ze waren, maar dat wat op hun bord lag, lag op hun bord. Hadden ze fazant, dan hadden ze fazant. Aten ze varkenspootjes, dan lagen er varkenspootjes.
‘Maar op een leeg bord kan nog van alles komen te liggen!’


‘Er zit maar één ding op,’ zei de dorpsoudste. ‘De zoon van de pottenbakker moet trouwen. Nadat hij is getrouwd, zullen onze vrouwen, dochters en sommige van onze zonen vanzelf weer bij zinnen komen.’


Wie Lindelauf kent verwacht ook nu een pareltje, en wordt dan ook niet teleurgesteld: prachtige zinnen, rake typeringen, het is een feest om te lezen. De verhalen zijn sprookjesachtig, je kan ze lezen als gewoon ‘een verhaal’, maar zoals echte sprookjes dat hebben, zit er ook hier een grimmige kant aan, en ze hebben een diepere laag voor wie die wil ontdekken.
Dan zijn er nog de tekeningen, pagina vullend, van Ludwig Volbeda, die perfect passen bij het verhaal.


ISBN 9789021414713 | hardcover |288 pagina's | Uitgeverij Querido| oktober 2020
Illustraties van Ludwig Volbeda | Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 18 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De E van Eva
Ria Lazoe


‘Soms is vergeten zoiets onmogelijks, dat het je als een zware deken bedekt. Soms is vergeten een zegen, als het over verschrikkelijke dingen gaat. Soms is vergeten een ramp, als je vergeet wat je nooit wilt vergeten!’


1945: Eva is een Joods meisje dat met haar moeder ondergedoken zit in de oorlog. Haar vader, broer en zus zijn op een ander adres. Als zij en haar moeder op een dag gevonden worden door een NSB'er – en ze kent de man! – weten ze hem om te kopen met sieraden. De man wil ook het kettinkje dat haar moeder om haar hals heeft, met een medaillon, hij rukt het van haar nek en verdwijnt. Al vindt haar moeder het vreselijk dat ze het medaillon niet meer heeft omdat ze daar de enig overgebleven foto van haar overleden zoontje in bewaarde, ze zijn wel gered.
Maar verder zijn ze alles kwijt, en Eva’s vader en broer blijken overleden te zijn in een kamp. De zus is wel terug, maar ze is er slecht aan toe. Na de oorlog gaat Eva op zoek naar de man die hen niet verraden heeft.


1946: Ziska, zestien jaar oud, is de dochter van NSB'ers. Haar vader zit in een strafkamp, haar moeder is opgenomen in een sanatorium. Ziska heeft een vriendje, maar op de dag dat haar vader haar een geheim vertelt leert ze een andere jongen kennen die ze wel heel erg leuk vindt.
Het is een dilemma: wie moet ze kiezen, en hoe maakt ze dat de verliezer duidelijk? Maar de keuzes die samenhangen met het geheim van haar vader zijn veel moeilijker. Het heeft te maken met een knikkerzak waar een E op geborduurd is.


Loes is de vriendin van Ziska. Zij is een onecht kind en ze wil weten wie haar vader is. Haar moeder wil het niet vertellen, ze wil eigenlijk niets te maken hebben met Loes, want ze heeft intussen een nieuwe man en samen hebben ze een kind.


Over het verleden van Loes is eerder geschreven in de boeken 'Het pistool' en 'Er mag zoveel niet', waar Ziska en Eva ook een rol hadden. De E van Eva is een los te lezen vervolg. In de drie boeken komen thema’s aan de orde die te maken hebben met de oorlog, zoals wat een NSB'er is en wat het betekent als je een kind van een NSB'er bent. Ook is er de vraag hoe groot je schuld is als je de vijand doodt.
Daarmee hangen de algemenere thema’s zoals vriendschap en verraad samen. Verliefdheid speelt eveneens een grote rol en de zoektocht naar identiteit.
De afbeelding van de omslag wordt duidelijk uit het verhaal, en duidt de samenhang met de andere boeken aan.
Al met al is dit een prima verhaal voor jongeren.


Ria Lazoe ( Almelo, 1945) had eerst een kantoorbaan, maar bedacht dat onderwijzeres leuker zou zijn. Dus stond ze na de Pabo meerdere jaren voor de klas. Intussen schreef ze boeken voor kinderen.

ISBN  9789044838886 | Hardcover | 223 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2020
Leeftijd vanaf 14 jaar

© Marjo, 3 oktober 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Supernerd of topmodel?
Tessa Schram

De zestienjarige Vita Vlek (haar echte naam!) heeft de onderbouw doorstaan, en dat was niet makkelijk. Ze is een supernerd, ligt niet goed bij de populaire meiden, maar ook niet bij de andere losers.


‘Ze vonden mij een te grote betweter. Serieus. Ik quote: ‘We werden er een beetje moe van dat je steeds begint over Stephen Hofking, de oerknal en de relatietheorie.’
Dat de wiskundige Stephen Hawking heette en dat hij ontdekte dat een singulariteit op het moment van de oerknal in de algemene relativiteitstheorie onvermijdelijk was, heb ik ze toen maar niet opnieuw uitgelegd.’


Het is wel duidelijk waarom ze niet in de smaak valt! Qua uiterlijk heeft ze ook niet veel mee: ze heeft rood haar en sproeten, een suffe bril en een beugel. En ze is een langs slungel. Toch dacht ze dat het in de bovenbouw beter zou gaan.
Helaas! Ze wordt nog steeds gepest, waarbij Barbara de ergste bitch is. En dat ze stiekem verliefd is op Julian Prins heeft ook weinig nut, hij is het vriendje van Barbara.


Gelukkig heeft ze een goede vriendin: Emma. Met haar werkt ze aan een project voor natuurkunde: een robot bouwen. De hele bovenbouw is namelijk aangemeld voor een robotwedstrijd die in Delft gehouden zal worden.  Nu is de vader van Vita een wetenschapper, hij heeft nauwelijks tijd voor zijn dochter, maar deze wedstrijd ziet hij wel zitten: Vita gaat natuurlijk winnen!


Helaas blijkt Vita nauwelijks tijd te hebben voor de robot, want Emma heeft haar opgegeven voor het tv-programma Top Model.
Natuurlijk heeft Vita daar helemaal geen zin in, maar Emma dringt aan, en het is wel dé kans om Barbara dwars te zitten, want die doet ook mee. En Barbara roept hard dat zij 'natuurlijk' gaat winnen!
Als Vita door de eerste ronde komt is ze verbijsterd.
Maar nu gaat ze verder ook! Want ook Barbara gaat steeds een ronde verder.
Haar vader zou het nooit goed vinden, alles gaat stiekem, met hulp van Emma en tot haar eigen verbazing begint ze het nog leuk te vinden ook, het is een uitdaging…


Natuurlijk gaat er van alles mis. Het is maar een opgeblazen wereldje, ontdekt ze, en nog erger... haar vader komt er achter wat er gaande is. De belangrijkste beslissing is evenwel dat ze allerlei keuzes moet maken: wat wil ze nu met haar verdere leven? En met wie naast haar?


Het is een flitsend meidenboek, in een schreefloos lettertype. De ik-persoon maakt veel lijstjes:  survivalregels bijvoorbeeld of feitjes over roodharigen. Door hashtags in grotere letter tussen de tekst te zetten en kleine tekeningetjes is de vormgeving speels. Dat, gecombineerd met de opvallende cover, zal zeker tienermeiden aantrekken.
Ook het verhaal past bij de doelgroep: romantisch, vol humor en op veel punten herkenbaar. Ze blijft natuurlijk een supernerd, en is dol op feiten, zodat het niet alleen maar een oppervlakkig meidenboek is geworden.
Het gaat over de manier waarop er in de wereld van een model gewerkt wordt, over de jaloezie en rivaliteit, maar Vita pakt alles natuurlijk net iets anders aan.


Tessa Schram is een Nederlandse film- en televisieregisseur. Ze is vooral bekend van de bioscoopfilms: 100% Coco, Kappen en Pijnstillers. Ook heeft ze geregisseerd voor bekende televisieseries zoals: Remy & Juliyat, Spangas en Dagboek van een Callgirl.
Maar schrijven kan ze dus ook!


ISBN 9789048850822 | paperback | 256 pagina's | Uitgeverij Moon | mei 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 30 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kom bij me terug
Luigi Ballerini

‘Paulines blik viel op een vrouw die in het rood gekleed was en tegen het hek aan leunde. Ze stond doodstil in de regen en zag er moe en een beetje verward uit. Pauline liep langs haar door. Ze was jonger dan verwacht. Pauline wist niet waarom, maar ze vond haar verontrustend, vooral nadat ze haar blik op zich had voelen branden.’


Pauline zoekt er verder niets achter, tot ze ontdekt dat haar vriend Mattia de vrouw ook gezien heeft. En Alberto, de vriend van Mattia eveneens. En alle drie vonden ze iets eigenaardigs aan de verschijning van die vrouw. Ze duikt ineens op en verdwijnt net zo plotseling. Ze ontdekken dat er na het zien van de vrouw bij ieder van hen iets bijzonders gebeurde: Pauline die eigenlijk dacht dat ze een verkeerd vakkenpakket had gekozen, blijkt ineens toch talent voor bètavakken te hebben. Mattia wordt gescout bij een voetbalwedstrijd en mag een klasse hoger mee voetballen. Alberto krijgt een appje van het meisje waar hij al zo lang stiekem verliefd op was en die hem niet zag staan. Tot nu toe.


Als een vierde persoon, Eleonora, hen meldt dat ook zij de vrouw heeft gezien en dat dat gebeurde toen ze een auto-ongeluk had gehad waarbij ze wonder boven wonder ongeschonden uit de auto is gekomen, gaan de vier jongeren op zoek naar iets wat ze dan misschien gemeen hebben. Waarom verschijnt die vrouw aan hen?


De zaak wordt nog vreemder als blijkt dat het niet dezelfde vrouw is, maar voor ieder van hen een andere. Wel met een rode jas aan.
Mattia, Alberto en Eleonora blijken geadopteerd te zijn, maar Pauline niet. Ze komen er niet uit, wat moeten die vrouwen van hen?
En dan krijgen ze alle vier tegelijk een bericht op hun telefoon.


Hun leven krijgt een verbijsterende wending. Iets waar ze niet op zaten te wachten. Die gelukkige voorvallen waren prima, maar er blijkt een prijs voor betaald te moeten worden. En ze weten niet zo zeker of ze dat wel willen. Zeker, hun leven is niet ideaal. Bovendien is de boodschap dat het een beslissing moet worden van hen samen: alle vier, of geen van hen.
Dat wordt nog heel lastig…


Dit is absoluut een origineel verhaal, de vorm dan toch. Dat jongeren voor een belangrijke en ogenschijnlijk onmogelijke keuze komen te staan, dat gebeurt vaak genoeg, maar dat ze dit soort beslissingen voor hun hele verdere leven moeten nemen terwijl ze nog maar net komen kijken, het lijkt schier onmogelijk. Het eist veel van hen, er is alleen maar de keuze tussen wel of niet. En er is geen weg terug.


Luigi Ballerini weet er een overtuigend verhaal van te maken. Het is gelukkig pure fantasie, een sprookjesachtig verhaal als van een goede fee die het misschien toch allemaal niet zo goed bedoelt, althans niet zoals jij het zou willen. En dan voor vier jongeren tegelijk, die ook nog heel verschillend in het leven staan. Die personages zijn goed uitgewerkt, dat staat los van de beslissing die ze samen moeten nemen.
Al met al een bijzonder verhaal, geen fantasy in de gebruikelijke zin, maar helemaal realistisch is het ook niet. Een mooie mix dus.


Luigi Ballerini (Sarzana, 1963) is arts en psychoanalyticus.


ISBN 9789044836974 | Hardcover | 436 pagina's | Uitgeverij Clavis | januari 2020
Vertaald uit het Italiaans door Veerle Willems | Leeftijd vanaf 13 jaar.

© Marjo, 13 april 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Op zoek naar Paulie Fink
Ali Benjamin


De dertienjarige Caitlyn Breen is nieuw op de Mitchellschool. De klas waarin zij terecht komt heeft de bijnaam de Originals, omdat zij al vanaf het begin bij elkaar in de klas zitten, en dat eerste jaar was ook het eerste jaar dat de school bestond. Het zijn er maar tien, hetgeen het voor Caitlyn nog moeilijker maakt om aansluiting te vinden. Niet dat ze haar buitensluiten, ze zijn eigenlijk druk met iets anders. Er is namelijk een leerling nièt begonnen aan het nieuwe schooljaar! Paulie Fink dus. En hij heeft geen afscheid genomen, helemaal niets gezegd over zijn wegblijven.
Dat Paulie een belangrijk rol vervulde op de Mitchellschool wordt al snel duidelijk. Caitlyn krijgt de wildste verhalen te horen over rare en grappige streken die hij uithaalde. Hoe hij alles durfde.


De jongelui hebben Caitlyn uitverkoren om een wedstrijd te leiden, een soort realityshow: De Zoektocht naar de Nieuwe Geweldige Paulie Fink. Iemand die net als hij leven in de brouwerij brengt. Maar dan moet eerst duidelijk zijn wie die Paulie dan wel was. Caitlyn neemt interviews af om daar achter te komen. Uit de verhalen van haar klasgenoten blijkt al snel dat Paulie een soort kwade genius was. Gaandeweg leert ze ook de kinderen die ze wèl iedere dag ziet, kennen met hun eigenaardigheden en hun kijk op Paulie. Het zijn stuk voor stuk karaktertjes deze kinderen.


De Mitchellschool is dan ook bijzonder: er worden geiten gehouden die het grasveld bij houden. Dat veld moet namelijk tiptop in orde zijn voor de jaarlijkse voetbalwedstijd tegen de concurrent, Devlinshire. Een wedstrijd die ze nog nooit gewonnen hebben. De Originals zorgen voor de geiten zoals ze ook zorgen voor de kleuters, de Mini’s, als een soort mentor. Zo krijgt Caitlyn de zorg over Kiera die ze Pluis noemt, omdat ze rondloopt met een knuffelkonijn. Het gaat haar boven verwachting goed af.  Ook de interviews verlopen prima, zodat ze al snel opgenomen is in de groep.



Ze bedenkt dat de deelnemers opdrachten moeten uitvoeren. In de geest van Paulie, want intussen weet ze wat voor streken die uithaalde. De winnaar is niet alleen de nieuwe Paulie Flink, maar krijgt ook eeuwige roem.


De eerste opdracht staat in het teken van Shakespeare. In onze ogen nogal apart, maar het verhaal speelt binnen de Engelse cultuur, waar Shakespeare belangrijk is. De rol van de leerkracht Grieks is ook bijzonder. De leerlingen mogen zelf ideeën aanreiken, die zij dan vertaalt naar een ‘Grieks’ onderwerp. Een van de aangedragen onderwerpen is ‘de leukste herinneringen aan Paulie’. Door de leerkracht vertaalt als een les over Herodotus, een geschiedschrijver.


Als Plato en zijn concept van de grot behandeld zijn in haar lessen, blijft dit thema nog lang nasudderen in het verhaal. Al worden ze heel speels vertaald naar de wereld van de tieners, het zijn niet alleen literaire en filosofische thema’s die een rol spelen. Het gaat over opgroeien, volwassen worden. Caitlyn worstelt nog met haar verleden. Op haar vorige school was ze een van degenen die dat ene meisje pestte. Nu beseft ze pas hoe erg dat geweest moet zijn.
En het verhaal heeft zeker een grappige kant. Paulie mag dan streken uitgehaald hebben die de lachlust opwekten, de anderen kunnen er ook wat van.


Maar: wie wordt nu de nieuwe Paulie Fink?
Het is aan Caitlyn om die beslissing te nemen. Niet bepaald simpel, te meer doordat er ook andere dingen gebeuren.


In het verhaal worden de interviews weergegeven, evenals de appgesprekken met mensen uit Caitlyns vorige leven. Ze maakt graag lijstjes, en zet steeds de dingen op een rijtje,
De titel is wel enigszins misleidend. Je krijgt het idee dat de persoon Paulie Fink gezocht moet worden, en dat blijkt niet echt het geval te zijn. De Engelse titel is The next great Paulie Fink. Dat is iets heel anders. Het is een soort realityshow, boer zoekt vrouw, maar dan anders. Nu staat er op het binnenblad voor het verhaal begint ‘Het officiële verslag van de zoektocht naar de nieuwe geweldige Paulie Fink’. Dat lijkt er meer op.


De Amerikaanse schrijfster Ali Benjamin schreef eerder over astrofysici en atleten, kosmologen en bewaarders van de Noordpool, geologen en psychologen. Haar eerste fictiejeugdboek boek Suzy en de kwallen won de Gouden Lijst 2017.


ISBN 9789000370214 | Hardcover | 304 pagina's | Uitgeverij van Goor | november 2019
Vertaald uit het Engels door Lidwien Biekmann | Leeftijd vanaf 13 jaar.

© Marjo, 29 februari 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER